Postępowanie karnoskarbowe w sprawie S. M. nie było instrumentalnym sposobem zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, gdyż istniały uzasadnione przypuszczenia popełnienia przestępstwa karnoskarbowego.

W przypadku obliczania limitu odliczenia podatku u źródła zapłaconego za granicą, właściwa jest proporcja dochodu zagranicznego do dochodu całkowitego podatnika. Przychody zagraniczne powinny być związane z odpowiadającymi im kosztami, gdy są rozliczane w Polsce.

Budynki mieszkalne wynajmowane na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, pomimo ich związku z działalnością gospodarczą wynajmującego, nie można uznawać za zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że istotne naruszenia proceduralne w decyzji SKO uzasadniały jej uchylenie i ponowne rozpoznanie przez organ odwoławczy, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania podatkowego.

Podatnikiem podatku od nieruchomości na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. jest posiadacz zależny, którego tytuł prawny do posiadania pochodzi bezpośrednio z umowy z właścicielem nieruchomości. Spółka C. pozostaje podatnikiem nawet po przekazaniu nieruchomości w poddzierżawę spółce T.

Podatnikiem podatku od nieruchomości jest podmiot, który jest posiadaczem nieruchomości na podstawie umowy zawartej bezpośrednio z jej właścicielem, mimo dalszego powierzenia nieruchomości w używanie innemu podmiotowi. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. nie znajduje zastosowania do podmiotów, które uzyskały posiadanie nieruchomości od podmiotu zależnego.

Budynki mieszkalne lub ich części zajęte na cele mieszkaniowe, nawet gdy wynajmowane w ramach działalności gospodarczej, nie podlegają opodatkowaniu na podstawie stawek dla budynków związanych z działalnością gospodarczą, o ile służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych najemców.

Spółka komandytowa jako płatnik nie jest zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na poczet udziału w zyskach wypłacanych komplementariuszom, zanim znana będzie wysokość podatku należnego spółki za dany rok podatkowy.

Dzień wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, w rozumieniu art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej oznacza dzień, od którego istnieje związek między podejrzeniem popełnienia przestępstwa lub wykroczenia a niewykonaniem zobowiązania przez podatnika, niezależnie od tego, że postępowanie w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe zostało wszczęte

Sąd podtrzymał, że w przypadku współwłasności posiadanie samoistne przez jednego ze współwłaścicieli wyłącza współodpowiedzialność podatkową pozostałych, co wymaga potwierdzenia w drodze wnikliwego postępowania dowodowego i weryfikacji faktycznego charakteru posiadania.

Grunty i budowle po zlikwidowanej linii kolejowej, znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy oraz ujęte w ewidencji środków trwałych, kwalifikują się jako związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19 należy interpretować w sposób, który obejmuje także terminy materialnego prawa podatkowego, co w warunkach epidemii uprawnia do przywrócenia terminu zgłoszenia nabycia w kontekście art. 4a ust. 1 pkt 1 u.p.s.d.

Wyrok TSUE C-189/18 nie stanowi samodzielnej przesłanki do wznowienia postępowania podatkowego, jeżeli organ administracyjny zapewnił stronie prawo do czynnego udziału i dostęp do dowodów w zgodzie z obowiązującymi przepisami.

Nie wystąpiła przesłanka nieważności postępowania wskutek niewłaściwego udziału sędziów, a decyzje organów podatkowych, dotyczące odpowiedzialności spadkobierców i rozliczeń w podatku VAT, były prawidłowe i zgodne z wytycznymi NSA.

Naczelny Sąd Administracyjny warunkował, iż wyłączenie sędziego nie było zasadne, a kwestia odpowiedzialności spadkobierców została rozstrzygnięta w zgodzie z wytycznymi wyroku z 2021 roku, respektując zasady dwuinstancyjności.

Skarga kasacyjna została oddalona, a decyzje organów podatkowych oparte na ustaleniach o oszustwie karuzelowym i braku staranności spółki E. w weryfikacji kontrahentów uznano za prawidłowe. Ustanowienie TPS uznano za dopuszczalne.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdza, iż wznowienie postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 O.p. jest niedopuszczalne, gdy orzeczenie TSUE nie ma charakteru precedensowego i nie wpływa bezpośrednio na rozstrzygnięcie sporu podatkowego.

W przypadku składanej przez podatnika skargi kasacyjnej, która kwestionuje decyzje organów skarbowych oparte na dowodach wskazujących na udział w oszustwie podatkowym, brak szczegółowego wykazania naruszeń proceduralnych przez sądy administracyjne skutkuje oddaleniem skargi.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeżeli nie wykaże, że we właściwym czasie złożył wniosek o ogłoszenie upadłości albo że zaniechanie to nastąpiło bez jego winy.

Podłoga interaktywna, będąca zestawem komputerowym stacjonarnym, podlega opodatkowaniu stawką 0% VAT, gdy dostarczana jest do placówek oświatowych, zgodnie z definicją z załącznika nr 8 do ustawy o VAT.

Faktury, które nie potwierdzają rzeczywistych transakcji, nie mogą stanowić podstawy do odliczenia podatku VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak jest podstaw do wznowienia postępowania podatkowego i uchylenia decyzji ostatecznych na podstawie wypowiedzi TSUE, gdyż powołane orzeczenia nie miały charakteru precedensowego i nie wpłynęły istotnie na rozstrzygnięcie.

Przedłużenie blokady rachunków bankowych na podstawie art. 119zw § 1 O.p. jest uzasadnione, gdy organ wykazuje uzasadnioną obawę niewykonania zobowiązań podatkowych, nawet jeśli ich kwota nie została ostatecznie ustalona. Decyzje organów skarbowych mogą opierać się na analizach wskazujących na możliwe oszustwa podatkowe.

Z prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług można skorzystać wyłącznie w odniesieniu do faktur dokumentujących rzeczywisty obrót gospodarczy, w którym między faktyczną transakcją a jej opisem na fakturze istnieje pełna zgodność podmiotowa i przedmiotowa.