Podatnikiem podatku od nieruchomości publicznej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. jest spółka, która weszła w posiadanie nieruchomości bezpośrednio na podstawie umowy zawartej z właścicielem, nie zaś podmiot, który nabył posiadanie na podstawie umowy z posiadaczem zależnym.

Dla zastosowania zwolnienia podatkowego dla nieruchomości jako infrastruktury kolejowej niezbędne jest faktyczne udostępnienie jej przewoźnikom kolejowym. Literalna wykładnia przepisów podatkowych jest podstawą decyzyjną przy odmowie zwolnienia.

Zwolnienie infrastruktury kolejowej z podatku nieruchomości, na mocy art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l., wymaga jej faktycznego udostępnienia przewoźnikom kolejowym, nie zaś potencjalnego, co wyklucza zwolnienie infrastruktury nieczynnej.

Skarga kasacyjna na decyzję organu podatkowego o odmowie umorzenia zaległości podatkowej nie znajduje podstaw, jeżeli organ prawidłowo stosuje zasady uznania administracyjnego wynikające z art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, nawet wobec podmiotu prowadzącego działalność charytatywną.

Skarga kasacyjna M.S. została oddalona z uwagi na prawidłowość decyzji obciążającej go odpowiedzialnością podatkową spółki. Przesłanki odpowiedzialności określone w art. 116 Ordynacji podatkowej zostały spełnione, a umowy ratalne wskazywały na niewypłacalność spółki.

Zastosowanie się podatnika do interpretacji indywidualnej wydanej przez organ skarbowy, która następnie nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, zwalnia podatnika z obowiązku zapłaty podatku, a instrumentalne wszczęcie postępowania karno-skarbowego nie skutkuje zawieszeniem biegu przedawnienia zobowiązania.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie miało charakteru instrumentalnego, lecz zmierzało do osiągnięcia celów postępowania karnego, co uzasadnia zawieszenie biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych w świetle art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Wyrok Sądu I instancji został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania. Postępowanie karno-skarbowe nie miało charakteru instrumentalnego. Zastrzeżenia dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego nie znalazły potwierdzenia. Sprawa wymaga ponownej analizy.

Sąd drugiej instancji oddala skargę kasacyjną, uznając za zgodne z prawem rozstrzygnięcie organu podatkowego dotyczące naliczenia VAT z tytułu wynajmu pokoi, zgodnie z zasadami ustawodawstwa podatkowego. Brak podstaw do stwierdzenia sprzeczności z decyzjami dotyczącymi podatku dochodowego.

Podanie jedynie numeru KRS przez skarżącą spółkę nie spełnia wymogu przedstawienia dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji, co skutkuje odrzuceniem skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w wymaganym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zwolnienie od podatku od nieruchomości dotyczy tylko infrastruktury kolejowej faktycznie udostępnianej przewoźnikom, a obowiązek podatkowy obejmuje również grunty nieużywane do prowadzenia działalności.

Podatnikiem podatku od nieruchomości, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a u.p.o.l., jest podmiot, który nabył nieruchomość od właściciela. Podmiot, który otrzymał nieruchomość od posiadacza zależnego, nie może być uznany za podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że naruszenia proceduralne w zakresie uzasadnienia decyzji podatkowej mogą wymuszać uchylenie decyzji, zwłaszcza gdy organ odwoławczy nie odniósł się do zgłoszonych zarzutów oraz nie zapewniono pełnego rozpoznania sprawy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności.

Metoda powierzchniowa zaproponowana przez Muzeum do określenia proporcji nie spełnia kryteriów specyficzności oraz reprezentatywności wymaganych przez przepisy ustawy o podatku VAT, co uzasadnia odrzucenie wyliczeń Muzeum w wykazaniu podatku naliczonego związanego z działalnością opodatkowaną.

Przeniesienie udziałów spółki z o.o. do holdingu jako nieodpłatne, nie kreuje przychodu w świetle art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a u.p.d.o.f. oraz nie pozwala na naliczenie kosztów uzyskania przychodów z perspektywy ich późniejszej sprzedaży.

Otrzymanie RSU i późniejsze nieodpłatne nabycie akcji w ramach programu motywacyjnego nie generuje opodatkowanego przychodu z działalności gospodarczej na gruncie u.p.d.o.f. Przychód podlegający opodatkowaniu powstaje dopiero w momencie zbycia akcji.

Operacje gospodarcze nakierowane na optymalizację podatkową, które nie mają na celu faktycznego osiągania przychodów, nie mogą uzasadniać uznania wydatków z nimi związanych za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

W przypadku działalności pośrednictwa handlowego, świadczonej w sposób ciągły i zorganizowany, uzyskiwane przychody stanowią przychody z działalności gospodarczej. Obciążenie organów podatkowych obowiązkiem pozyskania dodatkowych dowodów zagranicznych jest nieuzasadnione, gdy zgromadzone materiały są kompletne.

Spółka komandytowa jako płatnik nie jest zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na poczet udziału w zyskach wypłacanych komplementariuszom, zanim znana będzie wysokość podatku należnego spółki za dany rok podatkowy.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, jeśli nie wykazuje przekonująco błędów w ocenie dowodów przez organ podatkowy. "Puste faktury", nieodzwierciedlające rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie dają prawa do odliczenia VAT.

Dopuszczenie się uchybień proceduralnych przez organy podatkowe bądź sądy administracyjne wymaga wykazania, iż miały one istotny wpływ na wynik sprawy oraz rzeczywiście pozbawiły stronę uprawnień procesowych. Zasada skargowości ogranicza organ odwoławczy do rozpatrywania jedynie tych elementów decyzji, które zostały formalnie zaskarżone.

Brak aktualizacji adresu zamieszkania przez podatnika skutkuje uznaniem doręczeń organu podatkowego za prawidłowe, co wyklucza wznowienie postępowania z uwagi na przesłankę braku winy zgodnie z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.

Postępowanie karnoskarbowe w sprawie S. M. nie było instrumentalnym sposobem zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, gdyż istniały uzasadnione przypuszczenia popełnienia przestępstwa karnoskarbowego.

Zastosowanie obniżonej stawki VAT na produkty biobójcze wymaga uprzedniego uzyskania pozwolenia tymczasowego lub wpisu do rejestru, zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług. Brak spełnienia tego wymogu wyklucza stosowanie preferencyjnej stawki.