Przekazanie środków transportowych przez spółkę K. Sp. z o.o. do spółki skarżącej było pozorne i nie stanowiło podstawy do odliczenia VAT przez tę spółkę.

Ustalenie limitu odliczenia podatku zagranicznego na podstawie art. 20 ust. 1 u.p.d.o.p. wymaga wyłącznego odniesienia się do kategorii dochodu, nie zaś mieszania pojęć dochodu i przychodu. Odliczenie musi być proporcjonalne do dochodu uzyskanego za granicą, zgodnie z polskimi przepisami podatkowymi.

Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu materialnoprawnego z art. 4a ust. 1 pkt 1 u.p.s.d w postępowaniu sądowoadministracyjnym; odpowiedzialność za przywrócenie terminu spoczywa na organach podatkowych i wymaga prawidłowego skorzystania z prawa do odwołania.

NSA stwierdził, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki do uchylenia ostatecznej decyzji podatkowej z 27 lipca 2012 r., określającej wysokość zobowiązania podatkowego skarżącego. Negatywne przesłanki uchylenia oraz brak należytel staranności skarżącego przesądziły o niemożności zmiany dotychczasowego rozstrzygnięcia.

Artykuł 71 ust. 2 ustawy zmieniającej z 2021 r. zgodnie z jego literalnym brzmieniem ograniczył możliwość zaliczania amortyzacji nieruchomości mieszkalnych do 31 grudnia 2022 r. Zmiany nie naruszają zasady ochrony praw nabytych. Skarga kasacyjna została oddalona.

Brak prawidłowego doręczenia decyzji podatkowej uniemożliwia jej wejście do obrotu prawnego oraz podlega ocenie sądu administracyjnego wyłącznie pod kątem formalnej zgodności aktu stwierdzającego niedopuszczalność odwołania.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu obejmuje zaległości podatkowe, nawet jeśli złożone oświadczenie o rezygnacji nie dotrze do spółki zgodnie z art. 205 § 2 k.s.h. Sam fakt niezapłacenia długów jest wystarczający dla uznania niewypłacalności, niezależnie od liczby wierzycieli.

Skarga kasacyjna M. D. nie zawierała usprawiedliwionych podstaw merytorycznych ani proceduralnych, nie zasługując na uwzględnienie, gdyż organy podatkowe oraz WSA prawidłowo zinterpretowały przepisy prawa, stosując je do ustalonego stanu faktycznego. NSA oddalił skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną DIAS, podtrzymując uchylenie decyzji przez WSA z uwagi na niekompletne akta, uniemożliwiające ocenę instrumentalnego zawieszenia przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Zestaw kontenerowy stanowi "urządzenie przemysłowe" w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., co skutkuje nałożeniem obowiązku podatkowego w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od rzeczy użytku objętych umową najmu z podmiotem zagranicznym.

Sąd kasacyjny uznał, że decyzja organu podatkowego oraz wyrok sądu pierwszej instancji były zgodne z prawem, ponieważ skarżąca nie dostarczyła wystarczających dowodów na istnienie dochodów pokrywających wydatki w 2016 roku.

Nabycie wierzytelności za wtórną cenę niższą od jej wartości nominalnej, bez dodatkowych świadczeń na rzecz zbywcy, stanowi odpłatne świadczenie usługi, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, jako że różnica wartości materializuje się w określonym wynagrodzeniu dla nabywcy.

Pozbawienie strony możliwości obrony swych praw przez przeprowadzenie rozprawy na posiedzeniu niejawnym bez spełnienia przesłanek art. 15zzs4 ustawy COVID-19 stanowi nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a.). NSA uchyla wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z powodu nieważności postępowania wynikającej z pozbawienia strony prawa do obrony, naruszając zasady jawności postępowania sądowego, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że ustalenie podstawy opodatkowania w drodze oszacowania na podstawie wpłat gotówkowych na rachunek bankowy może być uzasadnione, o ile organ wykaże przy tym, że wpłaty te stanowią rzeczywiste obroty ze sprzedaży, które nie zostały zadeklarowane do opodatkowania.

Faktury VAT, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, pozbawiają podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego; postępowanie podatkowe może być kontynuowane przez syndyka po ogłoszeniu upadłości, nie wymagając zawieszenia postępowania.

Obowiązkowy mechanizm podzielonej płatności znajduje zastosowanie, gdy faktura dokumentuje sprzedaż towarów lub usług wymienionych w załączniku nr 15 u.p.t.u. i jej wartość przekracza 15.000 zł brutto, niezależnie od formy zapłaty na rzecz podatnika.

Wynajem rowerów na stacjach paliw stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u, a skarżąca ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego przy nabyciu towarów i usług niezbędnych do świadczenia tychże usług.

Faktury VAT wystawione przez B. P.W. i S. P.W. na rzecz L.N. nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych, co skutkowało nierzetelnym rozliczeniem podatkowej księgi przychodów i rozchodów za 2018 rok. Skarga kasacyjna L.N. została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że tymczasowe ograniczenia w wykorzystaniu nieruchomości z powodu COVID-19 nie wpływają na opodatkowanie nieruchomości stawkami dla działalności gospodarczej; decyduje potencjalne, a nie faktyczne, wykorzystanie nieruchomości.

Skarga kasacyjna jest niezasadna, gdyż skarżący nie wykazał przesłanek uzasadniających ograniczenie zaliczek podatkowych. Oparcie zarzutów na licznych normach prawnych nie korespondowało z istotą sporu wynikającego z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej.

Uchwała sądu potwierdza, że decyzje administracyjne wymagające doręczenia muszą spełniać rygory prawne dotyczące adresu, a ich brak prowadzi do obowiązku przywrócenia terminu procesowego, gdy strona nie ponosi winy za uchybienie.

Podatnik, który wywiązał się z umowy deweloperskiej i poniósł wydatki na własne cele mieszkaniowe w terminie, mogą skorzystać z ulgi podatkowej, nawet jeśli do przeniesienia własności lokalu doszło po ustawowym terminie z przyczyn niezależnych od podatnika.

Czasowe ograniczenia prowadzenia działalności gospodarczej wynikające z przepisów dotyczących pandemii COVID-19 nie wpływają na wysokość podatku od nieruchomości stosowanego dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą. Potencjalna możliwość wykorzystywania nieruchomości dla działalności gospodarczej jest wystarczająca do zastosowania najwyższych stawek podatkowych zgodnie z art. 1a ust