Dwuletni okres posiadania udziałów, warunkujący zastosowanie zwolnienia z podatku dochodowego od dywidend, może obejmować czas posiadania akcji w kapitale spółki przejętej, na mocy szeroko rozumianej sukcesji uniwersalnej praw i obowiązków podatkowych, chyba że prawo stanowi inaczej.

Prawidłowością i wystarczalnością dowodów zebranie w postępowaniu podatkowym wyklucza uznanie faktur za dokumentujące rzeczywiste transakcje. Przedawnienie zobowiązania podatkowego zostało skutecznie zawieszone, a postępowanie karne skarbowe miało rzeczywisty charakter.

Istotą decyzji o zabezpieczeniu jest dokonanie zabezpieczenia, a nie rozstrzyganie co do wysokości zobowiązania podatkowego. Nie można wiązać przesłanek zabezpieczenia wykonania zobowiązań podatkowych z przesłankami określenia wysokości zobowiązania podatkowego.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, obejmuje wyłącznie taką infrastrukturę kolejową, która jest faktycznie udostępniana przewoźnikom kolejowym lub faktycznie wykorzystywana do przewozu osób.

Uzyskanie dochodów z pracy najemnej za granicą nie stanowi samoistnej podstawy do zastosowania ulgi abolicyjnej z art. 27g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; warunkiem jej zastosowania jest faktyczne lub potencjalne podleganie tych dochodów opodatkowaniu w państwie ich uzyskania.

Oddalenie skargi kasacyjnej jako nieuzasadnionej z powodu braku dowodów na przewlekłość bądź bezczynność organu podatkowego przy dochowaniu zasady prawdy materialnej oraz konieczności współpracy z zagranicznymi administracjami.

Przy określaniu wysokości kondygnacji w świetle, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, należy brać pod uwagę odległość od podłoża do najniższego trwałego elementu konstrukcyjnego stropu, nie zaś do elementów instalacyjnych, takich jak przewody wentylacyjne, wodno-kanalizacyjne czy grzewcze.

Dla opodatkowania usługi musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego, w którym dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej związane z działalnością gospodarczą podlegają opodatkowaniu według podwyższonej stawki podatkowej, gdyż pozostają w posiadaniu przedsiębiorcy, bez względu na faktyczne wykorzystanie. Wymogi formalne postępowania zostały zachowane, a dokumentacja ewidencyjna jest dla organów podatkowych wiążąca.

Prawo do zwrotu podatku akcyzowego nie może być ograniczane dysproporcjonalnymi wymogami formalnymi wnioskodawcy bez narzędzi prawnych do ich spełnienia, nawet jeżeli organ podatkowy nie podważył merytorycznego prawa do zwrotu akcyzy w takim przypadku.

NSA uznał, że przedawnienie zobowiązania podatkowego nie upłynęło, a procedura wznowieniowa dotyczyła jedynie wyroków uchylonych w zakresie wskazanym przez wyrok TSUE. Rozstrzygnięcie o odliczeniu podatku naliczonego nie stanowiło przedmiotu tego postępowania.

Postępowanie wznowieniowe nie prowadzi do naruszenia zasad przedawnienia; uprawnienia proceduralne są istotne dla funkcji gwarantowania zobowiązań zgodnych z prawem unijnym, a zasad dotyczących VAT w zakresie WNT należy przestrzegać.

Brak formalny wniosku o zwrot akcyzy, wynikający z nieosiągalności dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy, nie może sam w sobie być podstawą do jego nierozpatrzenia, szczególnie gdy podmiot nie dysponuje narzędziami do ich uzyskania, a regulacje krajowe i unijne wskazują na możliwość jego uzupełnienia.

Wniosek o zwrot podatku akcyzowego nie może być pozostawiony bez rozpatrzenia wyłącznie z przyczyn formalnych, jeśli istnieją przeszkody prawne uniemożliwiające uzyskanie wymaganych dokumentów lub jeśli organ nie rozstrzygnął jednoznacznie materialnego prawa do zwrotu akcyzy.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej następuje jedynie wówczas, gdy wszczęcie postępowania karnego skarbowego ma rzeczywisty związek z niewykonaniem danego zobowiązania podatkowego i służy realizacji celów tego postępowania.

Czynności organu podatkowego, w tym zawiadomienie o zawieszeniu terminu przedawnienia, muszą być wykonane przez właściwy organ, aby wywrzeć skutek prawny przerwania przedawnienia. Niespełnienie tej przesłanki powoduje, że zaległość podatkowa nie może być dochodzona po upływie okresu przedawnienia.

Podmiot uczestniczący świadomie w „karuzeli podatkowej”, nie dokonuje rzeczywistej działalności gospodarczej, co wyklucza jego prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nierzetelnych faktur. Wszczęcie postępowania karnego w toku zawiesza termin przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji podatkowej jest zasadne, gdy podatnik nie posiada majątku zabezpieczającego zaległości, niezależnie od kwestii przedawnienia zobowiązań.

O braku woli realizowania celów postępowania karnego skarbowego, a tym samym o sztucznym wykorzystaniu instrumentu z tego postępowania do przedłużenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, może świadczyć brak realnej aktywności organów postępowania przygotowawczego po wszczęciu takiego postępowania.

Decyzja organu podatkowego nie naruszała przepisów postępowania; brak podstaw do twierdzenia, iż przedawnienie nastąpiło z naruszeniem procedury, a oszustwo karuzelowe uzasadniało zawieszenie biegu terminu przedawnienia.

Postanowienie o przedstawieniu zarzutów w postępowaniu karnoskarbowym spełnia przesłanki skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Nieuprawdopodobnienie braku winy przez pełnomocnika w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania skutkuje odmową przywrócenia tego terminu, a obowiązkiem pełnomocnika jest regularne logowanie się na platformę ePUAP i przeglądanie dokumentów, co stanowi przejaw należytej staranności.

Doręczenie decyzji podatkowej za pomocą platformy ePUAP jest skuteczne, jeśli spełnione są wymogi art. 152a O.p., a upływ terminu na wniesienie odwołania w takich okolicznościach stanowi przesłankę obiektywną.

Dwuletnie ograniczenie terminu na korektę podatku od towarów i usług, w świetle wyroku TSUE C-335/19, nie może ograniczać realizacji prawa do ulgi na złe długi, jeśli krajowe regulacje okazały się sprzeczne z prawem Unii.