Podatnik, aby wykazać koszty uzyskania przychodów, musi przedłożyć wiarygodne dowody rzeczywistego poniesienia kosztów. Nierzetelne faktury, nieodzwierciedlające rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą stanowić podstawy do uznania kosztów podatkowych.

W świetle art. 23 ust. 1 pkt 38 UPDOF, kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) jest wartość ekonomiczna wydatku z czasu uzyskania przychodu, nie zaś jego wartość historyczna. Interpretacja ta zapobiega niekorzystnej dla podatników relokacji wartości kosztu.

Rodzic będący w separacji, opiekujący się dzieckiem naprzemiennie z drugim rodzicem, może zostać uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko i skorzystać z preferencyjnej metody opodatkowania dochodów, zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Brak efektywnego opodatkowania dochodów z dywidend u odbiorcy nie wyklucza zastosowania zwolnienia z podatku u źródła, o ile odbiorca nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego od całości dochodów (art. 22 ust. 4 pkt 4 u.p.d.o.p.).

Sąd stwierdził, iż brak wymogu efektywnego opodatkowania dochodów z dywidend w art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. oznacza, że zwolnienia przedmiotowe nie wykluczają prawa do preferencji podatkowej u źródła, jeżeli spółka nie korzysta z pełnego zwolnienia z podatku dochodowego od całości swoich dochodów.

Przepisy art. 28b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie stanowią podstawy prawnej do zwrotu odsetek za zwłokę. Stwierdzanie nadpłaty z tytułu takich odsetek znajduje postawę w regulacjach Ordynacji podatkowej.

Sprzedaż działek przez skarżącego nie była opodatkowana VAT, ponieważ dzierżawa ich walorów nie przekształciła działań w działalność gospodarczą.

Samo posiadanie faktury nie daje podatnikowi prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli faktura ta nie dokumentuje rzeczywistego zdarzenia gospodarczego; w przypadku ustalenia, że wystawca faktury nie dokonał dostawy towarów, podatnikowi odmawia się prawa do odliczenia VAT, zwłaszcza gdy wykazano jego świadomość udziału w oszustwie podatkowym.

Skarga kasacyjna B.N. została oddalona przez NSA jako bezzasadna. Organy podatkowe prawidłowo określiły stan faktyczny, uznając sprzedaż doładowań za krajową, co uzasadniało opodatkowanie stawką VAT 23%. Procedury dowodowe oraz kwestia przedawnienia zostały przeprowadzone zgodnie z prawem.

NSA uchyla wyrok WSA, uznając naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. z uwagi na brak należytego uzasadnienia, co uniemożliwiło właściwą ocenę legalności decyzji administracyjnej dotyczącej podatku VAT za 2016 r.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur nieodzwierciedlających rzeczywistych dostaw towarów, gdy wystawcy nie prowadzili działalności gospodarczej, a podatnik miał lub powinien mieć świadomość oszustwa.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy wznowienia postępowania podatkowego została oddalona z uwagi na brak nowych, istotnych dowodów oraz przesłanek uzasadniających wznowienie zgodnie z art. 240 § 1 Ordynacji Podatkowej.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek wypłacanych komplementariuszowi na poczet udziału w zysku przed zakończeniem roku podatkowego. Podatek ten może być obliczony dopiero po ustaleniu dochodu spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną G. J. i M. J., uznając ją za niezasadną. Skarga nie wykazała instrumentalności wszczęcia postępowania karnego skarbowego ani nieprawidłowości w procesie przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Podatnik, świadomie korzystający z faktur nierzetelnych, nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 u.p.t.u. Faktury wystawiane przez niezarejestrowane podmioty nie stanowią podstawy do odliczeń.

Działania organów podatkowych i WSA nie wykazały dostatecznie przesłanek nadużycia prawa przez P. spółka z o.o. S.K.A. NSA uchyla decyzję organów oraz wyrok WSA, zarządzając ponowne rozpatrzenie sprawy pod kątem braku nadużycia lub świadomego udziału w oszustwie.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, iż zastosowane przez organy podatkowe i WSA zasady dowodzenia nie naruszają prawa, a nierzetelność dokumentów kosztowych uprawnia do zakwestionowania prawa do kosztów. Skarga kasacyjna oddalona.

Przychody z wynajmu, będące elementem prywatnego majątku, nie wchodzą do majątku związanego z działalnością gospodarczą mimo rejestracji w CEIDG; zatem są one przychodami z najmu prywatnego zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f.

Podatnik, który świadomie uczestniczy w karuzeli podatkowej, nie jest uprawniony do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących pozorne transakcje, co skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku wynikającego z takich faktur zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.

Postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie o przedłużeniu blokady rachunków bankowych, zatwierdzone przez sądy niższej instancji, jest zgodne z prawem, gdy na podstawie rozsądnej analizy ryzyka zachodzi obawa niewykonania zobowiązań podatkowych przez podmiot kwalifikowany.

Organ podatkowy nieprawidłowo zastosował ustawę o podatku od towarów i usług, uznając darowiznę składników gospodarstwa rolnego za dostawę towarów, co było sprzeczne z rzeczywistym charakterem transakcji jako zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Oddalenie skargi o wznowienie postępowania z uzasadnieniem, że powołanie sędziów, choć wątpliwe proceduralnie, nie wykazuje braku niezawisłości, o ile nie wykazano presji zewnętrznej na sędziego po jego powołaniu. Wznowienie wymaga wykazania wpływu orzeczenia trybunalskiego na decyzję sądową.

Sprzedaż nieruchomości przez osobę fizyczną, która nie podejmuje aktywnych działań porównywalnych z prowadzonym przez producentów obrotem profesjonalnym, nie jest uznawana za działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT.

Skarga kasacyjna spółki B. sp. z o.o. od wyroku WSA w Warszawie zostaje oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje prawidłowość zawiadomienia o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia oraz brak instrumentalnego zastosowania postępowania karnego skarbowego.