Naczelny Sąd Administracyjny prawidłowo oddalił skargę T. sp. z o.o., uznając prawidłowość decyzji o odmowie prawa do odliczenia VAT, wynikającą z jej udziału w transakcjach karuzelowych, i brak należytej staranności w ich weryfikacji, zgodnie z zasadami prawa unijnego.

NSA orzekł, iż decyzja organu podatkowego dotycząca już wydanych rozstrzygnięć w zakresie zaległości akcyzowych za paliwo nie zastępuje zobowiązań podatkowych dotyczących akcyzy z tytułu sprzedaży alkoholu, w konsekwencji zwrot nadpłaty jest nieuprawniony.

Skarga kasacyjna A. sp. z o.o. w sprawie odliczenia podatku VAT, oparta na fakturach uznanych za fikcyjne, została oddalona. NSA podtrzymał prawidłowość ustaleń organów i sądu pierwszej instancji co do udziału Spółki w karuzeli podatkowej.

Spółka komandytowa, wypłacając komplementariuszowi zaliczki na poczet zysku w trakcie roku podatkowego, nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, gdyż jego wysokość ustalana jest dopiero po roku podatkowym, zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W postępowaniu podatkowym organ powinien uwzględnić wszystkie wydatki poniesione po sprzedaży nieruchomości jako mieszczące się w zwolnieniu podatkowym określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że świadome uczestnictwo wspólników zlikwidowanej spółki cywilnej w oszustwie karuzelowym wyklucza ich prawo do odliczenia podatku VAT. Organy prawidłowo przypisały im solidarną odpowiedzialność podatkową za zaległości Spółki.

Doręczenie decyzji podatkowej bezpośrednio stronie z pominięciem ustanowionego pełnomocnika nie jest skuteczne, co wyklucza wejście decyzji do obrotu prawnego oraz oznacza brak możliwości zaskarżenia decyzji.

NSA stwierdza, iż muzeum może stosować bardziej reprezentatywną metodę ustalania proporcji odliczenia podatku naliczonego, zgodną z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT, odrzucając ograniczenia wynikające z tradycyjnej formuły proporcji, jeśli metoda lepiej odzwierciedla specyfikę działalności i jej finansowania.

Dotacje, które są przyznawane na realizację projektu jako całości i nie odnoszą się bezpośrednio do ceny konkretnego towaru lub usługi, nie wchodzą w skład podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług (VAT).

Dotacja unijna, która pokrywa wyłącznie koszty realizacji projektu szkoleniowego w zakresie podnoszenia kompetencji JST, pozostaje poza podstawą opodatkowania podatkiem VAT, gdyż nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług nieodpłatnych uzyskiwanych przez uczestników.

W razie istnienia powiązań między podmiotami i ryzyka zaniżenia dochodów, organ podatkowy może zastosować metody oszacowania dochodów zgodnie z art. 11 updop, co nie narusza przepisów ppsa i uzasadnia wydanie decyzji wymiarowej.

Zestawienie norm prawnych zawartych w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.) oraz w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) tej ustawy i ich łączna wykładnia prowadzą do wniosku, że wolą ustawodawcy było ograniczenie zjawiska kumulowania przez przedsiębiorców (inne podmioty prowadzące działalności gospodarczą), nieruchomości niewykorzystywanych

Wykorzystywanie nieruchomości przez przedsiębiorcę do działalności gospodarczej determinuje jej związek z działalnością gospodarczą, uzasadniając zastosowanie najwyższej stawki podatku od nieruchomości, chyba że istnieją trwałe przeszkody techniczne uniemożliwiające takie wykorzystanie.

Sprzedaż wierzytelności powstałej w wyniku umowy sprzedaży nieruchomości, nie jest obiektywnie związana z uzyskaniem przychodu podatkowego, a brak poniesienia realnych wydatków wyklucza uznanie ich jako kosztów uzyskania przychodu z art. 23 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.f.

Zwolnienie z opodatkowania dochodów funduszu emerytalnego zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 11a updop obejmuje także zagraniczne fundusze działające w szerszym niż krajowy zakresie, o ile są porównywalne z krajowymi instytucjami zwolnionymi z podatku.

Nieruchomości znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy i mające potencjalny związek z działalnością gospodarczą należy traktować jako obiekty związane z tą działalnością, co uzasadnia zastosowanie najwyższej stawki podatku od nieruchomości.

Przepisy dotyczące raportowania schematów podatkowych są podlegającymi interpretacji przepisami prawa podatkowego, lecz wniosek interpretacyjny musi zawierać wyczerpujący opis zdarzenia przyszłego; w przeciwnym razie odmowa wszczęcia postępowania jest zasadna.

Złożenie wniosku o zawieszenie kontroli podatkowej, które dotyczy kwestii proceduralnych i odnosi się do prowadzonej kontroli, nie stanowi podstawy do odmowy zawieszenia lub wszczęcia odrębnego postępowania, jeżeli brak jest wpływu postępowania na wynik kontroli.

Transakcje mające charakter całkowicie sztucznej konstrukcji, oderwane od rzeczywistości gospodarczej i stworzone wyłącznie w celu uzyskania korzyści podatkowej, stanowią nadużycie prawa, a podatnikowi nie przysługuje w takim przypadku prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Uchylenie wyroków NSA i WSA oraz umorzenie postępowania z uwagi na niekonstytucyjność podstawy materialnoprawnej – wyrok TK 12 lutego 2015 r. – oraz decyzję Dyrektora IAS uchylającą wcześniejsze decyzje administracyjne.

Uczestnictwo w "karuzeli podatkowej" oraz świadomość uczestnictwa w procederze oszukańczym wyklucza prawo do odliczenia VAT, nawet w przypadku działania w dobrej wierze, jeśli celem transakcji było uzyskanie nienależnej korzyści podatkowej.

Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość podatku w formie karty podatkowej z powodu uchybienia obowiązkowi informacyjnemu jest uzasadnione i nie narusza prawa, nawet przy argumentacji dotyczącej przedawnienia.

NSA stwierdza, że instrumentality postępowania skarnego nie stwierdzono. Ponowne procedowanie uwzględnia zgodność działań z orzecznictwem dot. zawieszeń przedawnienia.

Decyzja organu stwierdzająca nieważność wcześniejszej decyzji wygaśnięcia, mimo że nieostateczna, wiąże organ w zakresie skutków prawnych do czasu jej formalnego wzruszenia, co uzasadnia uchylenie sprzecznej decyzji podatkowej.