NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że przesłanki bezskuteczności egzekucji i braku winy członka zarządu nie zostały spełnione, organ podatkowy nie ustalił należycie stanu faktycznego sprawy.

Opodatkowanie nieruchomości mieszkalnych w rękach przedsiębiorców następuje wyłącznie w zakresie rzeczywistego gospodarczego ich wykorzystania, niezależnie od ich wpisu w ewidencji środków trwałych, co wymaga dokładnej analizy materialnej i dowodowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i nakazał ponowne rozpoznanie sprawy, wskazując na nieprawidłową wykładnię art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. przez WSA oraz brak pełnej oceny zgodności z prawem decyzji administracyjnej.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego na podstawie uprzednich ustaleń nie stanowi nadużycia dla potrzeby zawieszenia biegu terminu przedawnienia, a faktury VAT dotyczące niezaistniałych usług nie mogą stanowić podstawy do odliczenia podatku naliczonego.

Sąd uznał, że zaliczenie dokonane na podstawie art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej bez uwzględnienia zasad zaspokajania wierzycieli określonych w Kodeksie postępowania cywilnego oraz ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji było błędne, a preferowanie zaległości podatkowej było nieuprawnione.

Odpowiedzialność spadkobierców za zobowiązania podatkowe ulega zgodnie z art. 70 § 4 O.p. przerwie w biegu przedawnienia wskutek zastosowania środka egzekucyjnego. Zarzuty skargi kasacyjnej muszą być precyzyjnie uzasadnione i pozostawać w związku z przedmiotem rozstrzygnięcia.

Egzekucja z majątku spółki musi być formalnie bezskuteczna, a członek zarządu może uniknąć odpowiedzialności podatkowej, wykazując brak winy w niezgłoszeniu upadłości. Organy podatkowe muszą dokładnie ocenić dowody, nie ograniczając się jedynie do formalnych przesłanek.

Zasada proporcjonalności wymaga rozważenia indywidualnych okoliczności przed nałożeniem sankcji z art. 112c u.p.t.u. Automatyczne stosowanie sankcji 100% w wypadkach kwalifikowanych na podstawie tego przepisu narusza zasadę proporcjonalności i art. 273 dyrektywy 112.

Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej wywołuje skutek prawny dopiero od chwili jej doręczenia stronie, co determinuje skuteczność egzekucji podatkowej i możliwość przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie stanowiło nadużycia mającego na celu instrumentalne zawieszenie biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych, a faktury wystawione przez L.T. były nierzetelne, uzasadniając odmowę odliczenia podatku naliczonego.

Umowa pożyczki pieniężnej, której przedmiotem są środki bezgotówkowe przekazywane na terytorium Polski, podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) u.p.c.c. Miejsce ulokowania środków przy zawarciu umowy determinuje obowiązek podatkowy.

Organy podatkowe są zobowiązane do z urzędu badania prawidłowości pełnomocnictwa, zwłaszcza gdy okoliczności wskazują na niezdolność do jego świadomego udzielenia. Zaniedbanie tego obowiązku uzasadnia uchylenie decyzji o odpowiedzialności podatkowej.

Oddalenie skargi kasacyjnej Dyrektora IAS w Katowicach; potwierdzenie uchylenia decyzji o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu z uwagi na niewykazanie bezskuteczności egzekucji i nieprzeanalizowanie braku winy członka zarządu co do zaniechania wniosku o upadłość spółki.

W świetle art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej odpowiedzialność członków zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe wymaga wykazania przez organ, że prowadzono postępowania wobec wszystkich członków; brak takiego dowodu skutkuje bezzasadnością decyzji o odpowiedzialności solidarnej.

W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do zdolności do czynności prawnych strony, organ podatkowy ma obowiązek zweryfikowania prawidłowości pełnomocnictwa i zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu.

Weryfikacja zwrotu nadwyżki podatku VAT przez organ podatkowy może być przeprowadzona po upływie terminu przedawnienia, jeżeli wniosek wraz z korektą deklaracji złożono przed jego upływem, a brak dokumentów potwierdzających zasadność zwrotu skutkuje jego określeniem na 0 zł.

Usługi świadczone odpłatnie na rzecz podmiotów zewnętrznych przez fundację, posiadającą status centrum integracji społecznej, nie korzystają ze zwolnienia z VAT, gdy nie są ściśle związane z usługami kształcenia zawodowego, a ich realizacja stanowi działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT.

Skarga kasacyjna R. Ł. w sprawie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki została oddalona z uwagi na niewystarczającą podstawę prawną i brak wykazania naruszeń proceduralnych ze strony organów podatkowych.

O opodatkowaniu nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą decyduje rzeczywiste jej wykorzystywanie w działalności gospodarczej; samo posiadanie przez przedsiębiorcę nie uzasadnia wyższych stawek podatku. Nieujawnienie budynku w ewidencji wymagające ustalenia rzeczywistego przeznaczenia.

NSA oddala skargę kasacyjną Dyrektora IAS, uznając prawidłowość uchylenia decyzji o solidarnej odpowiedzialności podatkowej przez WSA, wskazując na istotne uchybienia w zakresie weryfikacji ważności pełnomocnictwa w kontekście zdrowotnym podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że świadome uczestnictwo w oszustwie karuzelowym wyklucza możliwość uzyskania korzyści podatkowych, a przedstawione zarzuty nie wykazały błędów w dotychczasowym postępowaniu podatkowym i sądowym. Tym samym skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.

Zaliczenie wpłaty przez organy podatkowe na poczet zaległości spadkodawcy powinno uwzględniać zasady kolejności zaspokajania wierzycieli określone w art. 1025 i 1026 k.p.c. oraz art. 115 u.p.e.a., a zaspokajanie się w sposób niekorzystny dla innych wierzycieli jest niedopuszczalne.

W postępowaniu wznowieniowym art. 240 § 1 pkt 5 O.p. dopuszcza wystąpienie nowych okoliczności faktycznych i dowodów jako podstaw do wznowienia, a odpowiedzialność organu za badanie takich przypadków jest obowiązkowa, nawet gdy wniosek nie wskazuje precyzyjnie przesłanki.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego może wynikać z wszczęcia postępowania karno-skarbowego, pod warunkiem właściwego zawiadomienia podatnika oraz braku uprzedniej wiedzy organu o braku przesłanek do kontynuowania postępowania.