Rozstrzygnięcie NSA potwierdza, że jednostki samorządowe mogą stosować alternatywne metody prewspółczynnika, jeśli bardziej odpowiadają specyfice prowadzonej działalności i zapewniają obiektywne odzwierciedlenie wykorzystania towarów/usług.

Kosztem uzyskania przychodów przy zbyciu akcji lub umorzeniu udziałów, objętych po przekształceniu spółki jawnej w spółkę kapitałową, jest wartość bilansowa majątku spółki jawnej z dnia przekształcenia, a nie koszty pierwotnie poniesione na wkład (NSA sygn. akt II FSK 2260/14).

Koszty nabycia udziałów spółki nabywającej, objętych poprzez aport udziałów spółki zbywanej, należy ustalać według kosztów historycznych. Art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f. znajduje zastosowanie również w procesie likwidacji spółki, prowadząc do zwolnienia podatkowego wartości uzyskanego majątku.

Koszt podatkowy umorzonych udziałów nabytych w wyniku wymiany należy ustalić jako wartość bilansową przekształconej spółki jawnej z dnia jej przekształcenia w spółkę z o.o., w proporcji do posiadanych udziałów. Nie można uwzględniać wartości historycznych wkładów wspólników spółki jawnej.

Duplikat potwierdzenia odbioru stanowi dokument urzędowy, a doręczenie przesyłki na adres działalności pełnomocnika jest skuteczne według art. 148 § 2 pkt 2 o.p., co przesądza o uchybieniu terminu odwołania wniesionego po jego upływie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż organ podatkowy nie wykonał prawidłowo wytycznych NSA dotyczących oceny terminowości i zasadności postępowania, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej organu z powodu niewykazania przyczyn niezależnych od organu przedłużających postępowanie.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec nieprawidłowego wykonania przez organ wytycznych sądowych dotyczących szybkości i celowości postępowania. Skutkiem tego było obciążenie organu kosztami i utrzymanie w mocy wyroku WSA. Organ podatkowy nie wykazał, że opóźnienie w postępowaniu było spowodowane przyczynami niezależnymi od niego.

Skarżącemu nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur nierzeczywistych. Postępowanie wszystkich organów było zgodne z prawem krajowym oraz unijnym, a skarga kasacyjna została oddalona z powodu bezzasadności zarzutów.

Pokrycie orzeszków ziemnych ciastem nie jest wystarczającą przesłanką do ich zaklasyfikowania pod pozycję CN 1905, jeżeli organ nie uwzględni, iż grubość i smak ciasta powinny nadawać produktowi zasadniczy charakter, co stanowi istotne kryterium klasyfikacyjne.

W przypadku wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, organ podatkowy nie jest uprawniony do żądania od wnioskodawcy kwalifikacji prawnej przedstawionych faktów. To organ dokonuje oceny prawnopodatkowej, a wniosek powinien być rozpatrzony na podstawie szczegółowego opisu umów.

Nieuzasadnione przedłużenie postępowania podatkowego bez właściwego wykazania jego konieczności nie pozwala na zastosowanie art. 54 § 2 Ordynacji podatkowej w zakresie naliczania odsetek za zwłokę.

Organ podatkowy ma prawo odmówić wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach, gdy istnieją zaległości podatkowe, a przedawnienie zobowiązań zostało przerwane lub zawieszone. Skarga kasacyjna, która nie wykazuje wpływu uchybień na wynik sprawy, podlega oddaleniu.

Dla prawidłowej klasyfikacji towaru według Nomenklatury Scalonej niezbędne jest uwzględnienie pełnego zakresu Not wyjaśniających, w tym kryteriów dotyczących zasadniczego charakteru produktu nadawanego przez grubość i smak pokrywy z ciasta.

W okolicznościach, gdy faktury dokumentują transakcje fikcyjne, brak podstaw do badania dobrej wiary i staranności podatnika. Skarga kasacyjna, nieuwzględniająca związania wykładnią NSA, podlega oddaleniu.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organ podatkowy nie wykonał zaleceń NSA i nie wykazał, że opóźnienia postępowania były od niego niezależne. Organ nie mógł naliczać odsetek za zwłokę w ramach art. 54 § 2 o.p.

Nawet po złożeniu korekty deklaracji podatkowej osoba fizyczna nie może uniknąć skutków nałożenia zryczałtowanego podatku według podwyższonej stawki, jeśli organ stwierdził nieprawidłowe prowadzenie ewidencji umożliwiające takie opodatkowanie.

Pokrycie produktu ciastem o określonym smaku i grubości, nad którego zasadniczym charakterem przesądza całościowe pokrycie, nie wystarcza do klasyfikacji do pozycji CN 1905 bez pełnej analizy dodatkowych przesłanek zakwalifikowania. Decyzja powinna uwzględniać nie tylko fizyczne pokrycie, ale też ocenę wpływu na charakter produktu.

Gmina uprawniona jest do stosowania własnej metody kalkulacji prewspółczynnika dla odliczenia podatku VAT, jeżeli metoda ta obiektywnie odzwierciedla zakres wykorzystania majątku do działalności gospodarczej bardziej, niż metoda wskazana w przepisach wykonawczych.

Podatnikowi, który uczestniczył w łańcuchu transakcji będącym częścią karuzeli podatkowej, nawet jeśli nie był bezpośrednim beneficjentem, może zostać odmówione prawo do odliczenia VAT, jeżeli nie zachował należytej staranności przy weryfikacji kontrahentów.

Przy wszczęciu postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych sąd administracyjny powinien ocenić, czy działania nie miały pozorowanego charakteru uniemożliwiającego przedawnienie.

Decyzja o zabezpieczeniu na majątku podatnika jest uzasadniona, jeśli uprawdopodobniona jest obawa niewykonania zobowiązania podatkowego, co może wykraczać poza katalog zamknięty przewidziany w art. 33 O.p.

Rozstrzygnięcie: Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną w sprawie rozliczeń VAT spółki uczestniczącej nieświadomie w karuzeli podatkowej oraz niewłaściwego zastosowania procedury TAX FREE, potwierdzając zasadność decyzji organów podatkowych i stwierdzając brak należytej staranności podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził ważność wyroku WSA, uznając że brak jasności co do ustaleń faktycznych w decyzji organu uniemożliwia dokonanie poprawnej kontroli sądowoadministracyjnej.

Zobowiązanie podatkowe W. sp. z o.o. z tytułu VAT za III kwartał 2014 r. nie uległo przedawnieniu w związku z zawieszeniem biegu terminu przedawnienia przez wszczęcie postępowania karnoskarbowego, co uniemożliwia skuteczność zarzutów dotyczących przedawnienia zobowiązania.