Bezzasadna odmowa dostarczenia dokumentacji podatkowej, pomimo prawidłowego wezwania, uzasadnia nałożenie kary porządkowej na podstawie art. 262 Ordynacji podatkowej, z uwagi na brak obiektywnych przeszkód jej realizacji i niewłaściwe ocenianie zasadności wezwań przez podatnika.

Dopuszczalne jest dokonanie zmiany ostatecznej decyzji podatkowej w sytuacji zaistnienia nowych, istotnych okoliczności faktycznych dotyczących klasyfikacji nieruchomości, uzasadniających określenie należności podatkowych według stawki innej niż dla budynków mieszkalnych.

Grunty, budynki i budowle używane przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w ramach infrastruktury wodno-kanalizacyjnej podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako związane z działalnością gospodarczą, gdyż spółka spełnia kryteria przedsiębiorstwa komercyjnego, i nie może uzyskać zwolnienia przewidzianego dla jednostek samorządowych.

Grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury wodno-kanalizacyjnej użytkowane przez spółkę z o.o., jako przedmioty opodatkowania, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, gdyż są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą i nie spełniają przesłanek do zwolnienia podatkowego.

Osoba trzecia, wobec której orzeka się o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, nie nabywa statusu podatnika ani płatnika, a więc nie podlega reżimowi ewidencyjnemu przewidzianemu w ustawie o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie była bezzasadna i oddalił ją, potwierdzając uchylenie decyzji podatkowej jako prawidłowej na korzyść Skarżącego pomimo zarzutów dotyczących nierzetelności faktury zakupu.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów dotyczących błędów w ocenie materiału dowodowego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, co skutkuje utrzymaniem w mocy uchylenia decyzji podatkowej.

NSA uznał za zasadne zarzuty skargi kasacyjnej i orzekł o uchyleniu wyroku WSA z powodu nieujawnienia zastosowania wytycznych wskazanych w poprzednim wyroku NSA, zobowiązując WSA do ponownego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem zarzutów kasacyjnych i wytycznych NSA.

NSA orzekł, że postępowanie dotyczące odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej wszczęte po ogłoszeniu jej upadłości nie odnosi się do masy upadłości, jeśli zobowiązanie powstało po ogłoszeniu upadłości. W związku z tym nie było podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji podatkowych i postępowanie podatkowe może być prowadzone z udziałem upadłego, a nie syndyka.

Samo posiadanie przez przedsiębiorcę gruntu, budynku lub budowli nie przesądza o związaniu tych nieruchomości z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.; konieczne jest wykazanie faktycznego lub potencjalnego ich wykorzystania do działalności gospodarczej o charakterze zarobkowym.

Spółka prowadząca działalność w zakresie odprowadzania i oczyszczania ścieków, wykonująca te czynności na podstawie umowy z gminą, jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych; posiadane przez nią nieruchomości podlegają opodatkowaniu jako związane z działalnością gospodarczą.

Zarówno przepisy prawa krajowego, jak i unijnego, nie pozwalają na odliczenie podatku naliczonego przy WNT, jeżeli towar znajduje się w momencie zakończenia transportu w innym państwie członkowskim. Należy opodatkować WNT w państwie, którego numer VAT został użyty w transakcji, chyba że podatnik udowodni opodatkowanie nabycia w państwie docelowym.

Zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów musi być opodatkowane w kraju nabywcy, który dysponował właściwym numerem identyfikacyjnym, jeśli nabywca nie spotka się z jego opodatkowaniem w kraju zakończenia transportu. W takich okolicznościach brak rejestracji oraz nieprawidłowości formalne powodują konieczność rozliczenia podatku w Polsce.

Wydatki poniesione przez Miasto na inwestycję infrastrukturalną, mimo że nie służą bezpośrednio czynnościom opodatkowanym, pozostają w ścisłej korelacji z opodatkowaną działalnością, dlatego mogą być rozliczane w ramach podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 i 2a u.p.t.u.

Skarga kasacyjna musi zawierać precyzyjne uzasadnienie zarzutów, skupiające się na konkretnych błędach w rozumowaniu sądu pierwszej instancji; ogólne powtórzenie wcześniejszej argumentacji nie stanowi podstawy do jej uwzględnienia. NSA oddala skargę kasacyjną, kierując się nieuzasadnionymi zarzutami procesowymi.

NSA zobowiązał WSA w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania sprawy pod kątem działalności gospodarczej związanej ze sprzedażą nieruchomości, uwzględniając wyrok TSUE oraz specyfikę zwolnienia z VAT działki uznanej za budowlaną.

Art. 116a § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 116 nie obejmuje członków organów zarządzających podmiotów utworzonych w oparciu o prawo zagraniczne. Zagraniczna spółka niemająca siedziby w Polsce nie jest "inną osobą prawną" w rozumieniu art. 116a o.p.

Podatnik, który uzyskuje dochody na jednostkach zakotwiczonych na wodach terytorialnych, niewykorzystywanych w transporcie międzynarodowym, nie może skorzystać z ulgi abolicyjnej na podstawie art. 27g u.p.d.o.f., jeśli nie opłacił podatku w państwie pracy oraz nie istnieje umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z tym państwem.

Grunty pod zlikwidowanymi liniami kolejowymi, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, są związane z działalnością gospodarczą przedsiębiorcy, nawet gdy nie są wykorzystywane do działalności kolejowej, o ile zostały ujęte w ewidencji środków trwałych i mogą być przeznaczone do działań gospodarczych.

Art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm.). należy zatem rozumieć w ten sposób, że wyłącza on z kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 wyłącznie te koszty, które dotyczą kredytu udzielonego w celu nabycia udziałów (akcji) spółki. Wyłączenie nie dotyczy kosztów finansowania

Podatnik, który nie dopełnił obowiązku należytej staranności i weryfikacji kontrahenta w zakresie procedury VAT marża, nie może skutecznie powoływać się na jej zastosowanie, o ile możliwości zastosowania tej procedury zostały wątpliwe.

Solidarnie odpowiedzialność byłego prezesa zarządu poprzez prawidłową swobodną ocenę dowodów, zgodną z zasadą prawdy materialnej, potwierdzono jako należną. Brak uchybień proceduralnych organów podatkowych skutkował oddaleniem skargi.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie zostało uprawdopodobnione, skutecznie zawieszając bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w myśl art. 70 § 6 Ordynacji podatkowej. Skarga kasacyjna oddalona.

Postępowanie podatkowe dotyczące solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki za zaległości czynione po ogłoszeniu jego upadłości prowadzi się z udziałem syndyka masy upadłości, a nie samego członka zarządu. Zarzuty naruszenia przepisów ustalających taką procedurę są bezzasadne.