Wznowienie postępowania podatkowego nie może być oparte na zmianie wykładni prawa, lecz wyłącznie na nowych okolicznościach faktycznych lub dowodach nieznanych organowi w chwili wydania decyzji końcowej, które miałyby wpływ na treść orzeczenia.
NSA podkreślił, że w sprawie wymagane jest ustalenie, czy dokumentowane transakcje miały miejsce w rzeczywistości. Brak wykonania rzeczywistych usług wyłącza prawo do odliczenia podatku VAT, a wyrok WSA powinien wyraźnie rozstrzygać te wątpliwości.
Zastosowanie zasady, że ustalenie minimalnego czynszu dzierżawnego bez uzasadnienia ekonomicznego może wskazywać na nadużycie prawa i uzasadnia odmowę wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi do podtrzymania decyzji odmawiającej postępowania w trybie art. 14b § 5b pkt 3 w związku z art. 14b § 5c o.p.
Organ interpretacyjny jest zobowiązany wydać interpretację indywidualną, uwzględniając przepisy innych dziedzin prawa, jeśli są one integralne dla normy podatkowej, a wnioskodawca nie jest zobowiązany do samodzielnej kwalifikacji prawnej faktów.
Podatnikiem podatku od nieruchomości jest samoistny posiadacz, nawet w przypadku współwłasności przedmiotu opodatkowania. Utrzymywanie nieruchomości w kontekście działalności gospodarczej przez spółkę wystarcza do zakwalifikowania jej jako związanej z tą działalnością, wyłączając jej opodatkowanie podatkiem rolnym.
W przypadku faktur VAT, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, organy podatkowe mają prawo odmówić odliczenia podatku naliczonego, zwłaszcza gdy podatnik powinien być świadomy oszukańczego charakteru transakcji.
Nieprawidłowe oznakowanie i barwienie wyrobów energetycznych wyklucza możliwość skorzystania ze zwolnienia od akcyzy, mimo deklarowanego w skardze kasacyjnej przeznaczenia na cele żeglugowe, zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał za konieczne uchylenie wyroku WSA i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, podkreślając obowiązek dokładnej weryfikacji materiału dowodowego w kontekście kontroli podatkowej oraz przedawnienia zobowiązań.
Cesja praw i obowiązków z umowy deweloperskiej, bez fizycznego dysponowania lokalem przez cedenta, stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu stawką 23% VAT, a nie dostawę towarów. Kwalifikacja ta zależna jest od faktycznego posiadania nieruchomości.
Wyrok NSA utrzymuje w mocy decyzję organu podatkowego, wskazując, że orzeczenie TSUE samo w sobie nie stanowiło wystarczającej podstawy do wznowienia postępowania na mocy art. 240 § 1 pkt 11 O.p., gdy brak było wykazania wpływu tego orzeczenia na treść ostatecznej decyzji administracyjnej.
W uchwałach dotyczących postępowania podatkowego w sprawach o karuzele podatkowe niezbędne jest pełne rozpatrzenie materiału dowodowego, w tym istniejących protokołów kontroli podatkowej, w celu rzetelnej oceny świadomości podatnika odnośnie do oszustwa.
Wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie miało instrumentalnego charakteru, a I. sp. z o.o. była świadomo uczestnikiem oszustwa karuzelowego, co wyklucza możliwość uznania decyzji organu podatkowego za wadliwą.
NSA uznał, że cały elektrowni wiatrowej jako budowli podlega opodatkowaniu na podstawie obowiązujących przepisów do czasu ich zmiany, przyjmując, że fundament, wieża i elementy techniczne są przedmiotem opodatkowania zgodnie z prawomocnym orzeczeniem WSA, które jest wiążące.
Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia jest niedopuszczalne i nie realizuje celów prawnych, co potwierdza brak skutków zawieszenia terminu przedawnienia.
Odpowiedzialność członków zarządu spółki za jej zaległości podatkowe na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej nie jest wyłączona brakiem winy członka zarządu, o ile pozytywne przesłanki odpowiedzialności wobec niego zostały spełnione, a ujęcia negatywne nie zostały wykazane.
Członkowie zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie zgłosili wniosku o ogłoszenie upadłości na czas, nie wykazując przy tym braku winy. Zrealizowanie się przesłanek bezskuteczności egzekucji z majątku spółki powoduje przypisanie odpowiedzialności członkom zarządu.
Decyzja o zabezpieczeniu wydana na podstawie art. 33 § 4 o.p. nie stanowi decyzji ustalającej ani określającej wysokość zobowiązania podatkowego w rozumieniu art. 253b pkt 1 o.p. i podlega weryfikacji w trybach nadzwyczajnych.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż prawidłowe doręczenie decyzji zastępczej na właściwie zaktualizowany adres, wynikający z uchwały dotyczącej zmiany nazwy ulicy, legitymuje skuteczność fikcji doręczenia w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej wniesionej przez A. sp. z o.o.
Usługi związane z obsługą jachtu komercyjnego świadczone poza UE, o charakterze szkoleniowo-stażowym, nie są usługami transportu pasażerów i ich miejscem świadczenia jest siedziba usługodawcy w Polsce, a więc podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce.
Rekompensaty określone w ustawie o cenach maksymalnych nie stanowią dotacji, subwencji ani dopłat bezpośrednio wpływających na cenę energii, a zatem nie zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem VAT zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
Podatnicy mogą w ramach art. 16i ust. 5 updop zmieniać stawki amortyzacyjne zarówno w okresach przyszłych, jak i przeszłych, o ile zobowiązanie podatkowe nie uległo przedawnieniu, a przepis nie ogranicza tej możliwości do pierwszego miesiąca roku podatkowego.
NSA podtrzymuje stanowisko, że zawiadomienie o postępowaniu karnym skarbowym skutecznie zawiesza bieg terminu przedawnienia, a działania organów skarbowych w kontekście nadużycia prawa w VAT znajdują oparcie w prawidłowo zgromadzonych dowodach. Skarga kasacyjna jest oddalona.
Rekompensata z tytułu zamrożenia cen gazu, zgodnie z prawem energetycznym i ustawą o ochronie odbiorców gazu, nie stanowi dotacji, subwencji ani dopłaty podlegającej VAT zgodnie z art. 29a ust. 1 u.p.t.u., i w konsekwencji, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Wyrok NSA z dnia 19 marca 2025 r. oddalający skargę kasacyjną spółki w B., potwierdza brak przesłanek do wznowienia postępowania. Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 nie ma decydującego wpływu na kontrolowaną decyzję podatkową, a ocena legalności postępowania podatkowego przez organy jest prawidłową.