Podatnicy mają prawo retrospektywnie zmieniać stawki amortyzacyjne w podatku dochodowym od osób prawnych, w zakresie nierozliczonych zobowiązań podatkowych, gdyż art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p. nie wyklucza takich działań, o ile nie doszło do przedawnienia.

Wydatek może zostać uznany za koszt uzyskania przychodów wyłącznie wtedy, gdy jest poniesiony w sposób rzeczywisty, pozostaje w związku z prowadzoną działalnością i jest prawidłowo udokumentowany; faktura nieodzwierciedlająca rzeczywistej transakcji nie może stanowić podstawy zaliczenia wydatku do kosztów podatkowych.

Odszkodowania wypłacane przez podatnika za opóźnienie, niezawinioną utratę lub uszkodzenie przesyłki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeśli nie są konsekwencją wadliwego wykonania umowy, lecz wynikają z obiektywnych okoliczności niezawinionych przez podatnika.

Skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu nie zasługiwała na uwzględnienie. Organy podatkowe nie zebrały pełnych materiałów dowodowych, co skutkowało naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, lecz nie ma potrzeby ponownych oględzin po upływie siedmiu lat.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nałożenie kary porządkowej na podatnika za nieprzedłożenie żądanych dokumentów w ramach czynności sprawdzających VAT było zgodne z prawem, a pełnomocnik nie jest tożsamy z podatnikiem co do obowiązku przedstawiania dokumentów.

Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków nie mogą determinować podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości, jeżeli są sprzeczne z przepisami prawa podatkowego określającymi zasady ustalania powierzchni użytkowej; winny one być weryfikowane w kontekście rzeczywistego stanu zgodnego z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych.

Zwolnienie od podatku od nieruchomości, jak określono w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l., obejmuje całe działki ewidencyjne w przypadku faktycznego udostępnienia infrastruktury kolejowej przewoźnikom, niezależnie od jej statusu własnościowego.

Dopuszczalne jest uwzględnienie rabatów cenowych w korekcie podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym, jeżeli zostały przewidziane w umowie przed powstaniem obowiązku podatkowego, nawet jeśli rabat jest przyznawany po tej dacie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, zgadzając się z oceną sądu i organu podatkowego, że czynności rozliczeniowe Spółki miały charakter pozorny, co uzasadniało wywodzenie skutków podatkowych z czynności ukrytych zgodnie z art. 199a § 2 Ordynacji podatkowej.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając za dopuszczalne korygowanie podstawy opodatkowania akcyzą w związku z późniejszymi rabatami przewidzianymi w umowie, co nie narusza zasady jednofazowości podatku akcyzowego.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości przysługujące infrastrukturze kolejowej udostępnianej przewoźnikom nie stanowi "pomocy państwa" w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, nie przyznaje selektywnej korzyści, a tym samym nie wymaga notyfikacji Komisji Europejskiej.

Podatkowa grupa kapitałowa nie może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów nadwyżki kosztów finansowania dłużnego poniesionych przez spółkę przed przystąpieniem do grupy, zgodnie z art. 15c ust. 1 i 18 ustawy o CIT, co wynika z zasady zachowania limitów i nieprzechodzenia kosztów między podmiotami.

Dopuszczalne jest różnicowanie stawek podatku od nieruchomości przez radę gminy na podstawie powierzchni budynków związanych z działalnością handlową, pod warunkiem że kryterium to dotyczy rodzaju prowadzonej działalności i mieści się w granicach ustawowych upoważnień.

Korekta podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym z tytułu samochodu osobowego jest dopuszczalna, jeśli rabat uzgodniony przed powstaniem obowiązku podatkowego spełnia określone warunki umowy między stronami, skutkujące obniżeniem ceny transakcji.

Postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia o pomocy de minimis nie może ograniczać się tylko do analizy dokumentów przedłożonych przez podatnika; organ podatkowy jest zobowiązany do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i nie ma prawa zaniechać tego obowiązku w przypadku wystąpienia niejasności.

Podstawa opodatkowania akcyzą od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego może być obniżona na skutek przysługującego rabatu, który wynika z warunków handlowych ustalonych przed powstaniem obowiązku podatkowego, co nie kłóci się z jednofazowym charakterem podatku akcyzowego.

Świadczenia wypłacone pracownikom na mocy porozumień pomiędzy pracodawcą a organizacjami związkowymi, nazywane odszkodowaniami, nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., jeśli nie pełnią funkcji kompensacyjnej rzeczywistej szkody po stronie pracowników.

Rabat udzielony po powstaniu obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, uzgodniony umownie przed nabytkiem, uprawnia do korekty podstawy opodatkowania akcyzą, zapewniając jej zgodność z rzeczywistą ceną transakcji.

Udzielenie rabatu cenowego po powstaniu obowiązku podatkowego, o ile przewidziane w umowie, może uzasadniać korektę podstawy opodatkowania akcyzą i stanowić podstawę do zwrotu nadpłaty, bez naruszania zasad jednofazowości podatku akcyzowego.

Pozorność czynności prawnej oceniana w prawie podatkowym umożliwia wywodzenie skutków z czynności ukrytej, pod warunkiem zgodności z podatkową regulacją. Brak formy czynności ukrytej nie niweczy oceny pozorności w prawie podatkowym.

Dopuszczalne jest zmniejszenie podstawy opodatkowania akcyzą z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego poprzez korektę ceny wynikającą z później udzielonego rabatu, o ile ustalenia w tej kwestii zostały przewidziane już przy zawieraniu umowy przed powstaniem obowiązku podatkowego.

Rabat przyznany po dokonaniu wewnątrzwspólnotowej dostawy samochodu może być uwzględniony w korekcie zobowiązania podatkowego z akcyzy, jeżeli warunki jego przyznania istniały przed powstaniem obowiązku podatkowego.

Organ interpretacyjny popełnił nadużycie, przypisując stanowi faktycznemu elementy ze stanowiska wnioskodawcy, które były poglądem hipotetycznym. Właściwa interpretacja powinna zostać poprzedzona wezwaniem o uzupełnienie stanu faktycznego, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

NSA potwierdził, że aktywność w obrocie nieruchomościami może być klasyfikowana jako działalność gospodarcza, gdy wykazuje cechy zorganizowania i ciągłości. Wydatek poniesiony bez realnego świadczenia nie spełnia przesłanek kosztów uzyskania przychodów.