Skarżący nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nierzeczywistymi transakcjami handlowymi, a zarzuty proceduralne dotyczące postępowania dowodowego są niezasadne. Decyzje organów podatkowych były prawidłowe i zasadnie utrzymane przez sąd.

Brak formalny wniesienia pełnomocnictwa powinien być uznany za uzupełniony w terminie, jeśli został potwierdzony faktycznym doręczeniem i złożeniem dokumentu w placówce pocztowej przed upływem formalnego terminu przewidzianego na złożenie odwołania.

Kosztem uzyskania przychodów z tytułu zbycia akcji spółki akcyjnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowej jest wartość bilansowa majątku spółki komandytowej z dnia ustania jej bytu prawnego zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f.

Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, której zaskarżenie rozpatrywał Wojewódzki Sąd Administracyjny, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny, była niewystarczająco uzasadniona, przez co nie spełniała wymagań przepisów prawa i została uchylona.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 193/22, został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania; organy podatkowe nie dokonały pełnej oceny dowodowej, skutkując błędnym ustaleniem zaniżenia przychodu w podatku dochodowym.

Nadpłaty podatku naliczonego podlegają zaliczeniu na poczet istniejących zaległości podatkowych zgodnie z art. 76 § 1 o.p.; zarzuty odnośnie do bezzasadności tego zaliczenia nie zostały skutecznie podniesione przez syndyka masy upadłości, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Wystawca faktury VAT wykazującej nieistniejące transakcje, działający w złej wierze, nie może uniknąć obowiązku zapłaty podatku na jej podstawie, mimo późniejszej korekty, jeśli została dokonana w wyniku działań kontrolnych organów podatkowych.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do pobierania zaliczek na zryczałtowany podatek dochodowy przy wypłacie komplementariuszom zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego, jeżeli nie jest znana kwota zobowiązania podatkowego. Pobór podatku jest obowiązujący jedynie od faktycznie osiągniętego zysku na koniec roku.

Jeżeli na przedstawicielu bezpośrednim podatnika ciąży solidarnie obowiązek zapłaty podatku, ma on status strony uprawnionej do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w rozumieniu art. 133 § 1 Ordynacji podatkowej.

Odliczenie podatku naliczonego od towarów i usług zostaje unicestwione, gdy podatnik nie dołożył należytej staranności w weryfikacji kontrahenta, a towar nie został dostarczony przez wystawcę faktur na rzecz podatnika (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u.).

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy wszczęcie postępowania karnego skarbowego służy rzeczywistej realizacji jego celów, a nie jedynie formalnemu wywołaniu skutku procesowego.

Podatnik nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych czynności gospodarczych, nawet jeśli faktury te formalnie spełniają wymogi ustawy o VAT.

Organy podatkowe mają prawo domagać się od podatnika wykazania źródła pochodzenia dochodów i nie mogą cieszyć się zaufaniem do warunków pożyczki, której realność budzi poważne wątpliwości. Tajemnica adwokacka nie stanowi przeszkody dla ujawniania danych klientów związanych z opodatkowaniem.

Spółka jawna, przekształcona ze spółki komandytowej, nie mogła utrzymać statusu podatnika CIT bez możliwości złożenia wymaganej informacji o wspólnikach przed rozpoczęciem nowego roku obrotowego, co wskazuje na lukę prawną w przepisach obowiązujących w 2021 roku.

Grunty posiadane przez przedsiębiorcę, w tym grunty po zlikwidowanych liniach kolejowych, są związane z działalnością gospodarczą, jeżeli wchodzą w skład prowadzonego przedsiębiorstwa, niezależnie od faktycznego wykorzystania w działalności, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Grunty po zlikwidowanych liniach kolejowych stanowią przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako związane z działalnością gospodarczą. Organy podatkowe są związane ewidencją gruntów, a zarzuty proceduralne w postępowaniu są bezzasadne.

Sąd administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając działania organu podatkowego za zgodne z zasadą prawdy materialnej i uwzględniając specyfikę konieczności międzynarodowej współpracy dowodowej. Zarzuty skarżącej nie znalazły usprawiedliwienia w powołanych podstawach prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nieprawidłowości w doręczeniu decyzji egzekucyjnych mogą skutkować uznaniem przedawnienia zobowiązania podatkowego, co wyklucza solidarne wpłaty z tytułu podatków od podmiotów pośrednich.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, potwierdził prawidłowość zawieszenia postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O.p., podkreślając konieczność uwzględnienia toczenia się postępowań sądowoadministracyjnych jako przesłanki obligatoryjnej.

Grunty związane z nieczynną linią kolejową, nieudostępniane faktycznie przewoźnikom, są opodatkowane jako związane z działalnością gospodarczą. Brak możliwości faktycznego wykorzystania nieruchomości w tym zakresie nie pozbawia ich związku z działalnością. Oddalenie skargi kasacyjnej.

Sam fakt posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę nie jest wystarczający do uznania jej za związaną z prowadzoną działalnością gospodarczą; dla istnienia tego związku konieczne jest faktyczne lub potencjalne wykorzystywanie nieruchomości w działalności gospodarczej.

Przy określaniu wysokości kondygnacji w świetle, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, należy brać pod uwagę odległość od podłoża do najniższego trwałego elementu konstrukcyjnego stropu, nie zaś do elementów instalacyjnych, takich jak przewody wentylacyjne, wodno-kanalizacyjne czy grzewcze.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaświadczenie podatkowe nie służy do rozstrzygania sporów dotyczących przedawnienia zobowiązań podatkowych i oddalił skargę, uznając zastosowanie pięcioletniego terminu przedawnienia za prawidłowe.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie podlega oddaleniu. Organy podatkowe nie wykazały należytej staranności przy przeprowadzaniu postępowania dowodowego dotyczącego dostaw wewnątrzwspólnotowych. Oparcie rozstrzygnięcia jedynie na danych e-TOLL bez pełnego uwzględnienia dokumentów CMR naruszało zasady postępowania dowodowego.