Dopuszczalne jest traktowanie wszystkich wydatków niezbędnych do prowadzenia działalności przez nową inwestycję jako koszty kwalifikowane, jeśli wspierają one niezależność gospodarczą nowego zakładu. Uchwała interpretacyjna nie może być uchylona tylko w części, nawet jeśli część roszczeń skarżącego dotycząca kosztów kwalifikowanych jest bezzasadna.

Dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników w SSE w związku z art. 15g i 15gg ustawy o Covid-19, związane z działalnością objętą zezwoleniem, podlega zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Zaliczki na dywidendy dla komplementariuszy spółki komandytowej nie mogą być przedmiotem zryczałtowanego poboru podatku, gdyż stanowią one przychód faktycznie uzyskany z chwilą zakończenia roku obrotowego, a nie w trakcie jego trwania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że organy administracyjne błędnie oceniły przesłanki umorzenia kosztów egzekucyjnych. Wyrok WSA, uwzględniający skargę podatnika, jest zasadny ze względu na naruszenie prawa procesowego przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.

Decyzje o odpowiedzialności podatkowej osób trzecich muszą być doręczane na faktyczny adres zamieszkania, a nie formalny adres rejestracji działalności. W przypadku błędnego doręczenia adres ten nie uruchamia terminu zaskarżenia.

Dofinansowanie przyznane z FGŚP na podstawie art. 15g i 15gg ustawy o Covid-19, związane z działalnością w SSE, kwalifikuje się jako dochód zwolniony od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p., jeżeli istnieje ścisły związek z działalnością strefową.

Skarga kasacyjna I.Z. została oddalona z powodu niespełnienia wymogów formalnych dotyczących precyzyjnego określenia i uzasadnienia zarzutów, co uniemożliwiło ich merytoryczną ocenę przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Obowiązek podatkowy z tytułu podatku od nieruchomości ciąży na właścicielach nieruchomości, jeśli nie wskażą, że innemu podmiotowi służyłby status posiadacza samoistnego, wyprzedzający ten obowiązek.

Przywrócenie terminu procesowego nie jest możliwe, gdy uchybienie wynika z zaniedbań pełnomocnika zawodowego, chyba że strona wykaże brak winy w granicach staranności wymaganej od profesjonalisty.

Odmowę wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowej na podstawie art. 26b ust. 3 u.p.d.o.p. należy uznać za zasadną, jeżeli organ podatkowy uzasadni istnienie obiektywnych wątpliwości co do rzeczywistego właściciela należności oraz podejrzeń o unikanie opodatkowania przez sztuczne struktury.

Skarga o wznowienie postępowania sądowego związana z rozstrzygnięciem NSA o VAT nie znajduje uzasadnienia w świetle art. 282 § 2 P.p.s.a., gdy zarzuty skargi kasacyjnej nie odnoszą się merytorycznie do kluczowych kwestii wykładni przepisów unijnych i krajowych.

Art. 67a § 1 pkt 3 O.p. odwołuje się do pojęcia ważnego interesu zobowiązanego oraz interesu publicznego, które wymagają rzetelnej analizy stanu faktycznego sprawy, przy uwzględnieniu sytuacji majątkowej i życiowej podatnika.

Pojęcia ważnego interesu zobowiązanego oraz interesu publicznego, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o finansach publicznych, wymagają każdorazowo wnikliwej analizy okoliczności faktycznych sprawy, przy uwzględnieniu zarówno sytuacji życiowej zobowiązanego, jak i racjonalności dalszego prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że w sytuacji braku dowodów na samoistne posiadanie przez inny podmiot niż właściciele, to na właścicielach ciąży obowiązek podatkowy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że naruszenie art. 200 § 1 O.p. przez niewyznaczenie terminu na zapoznanie z aktami, nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy, uzasadniając prawomocność decyzji o opodatkowaniu gruntów powiązanych z działalnością gospodarczą.

Odmowa wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowej jest zasadne, gdy istnieją uzasadnione wątpliwości co do rzeczywistego właściciela należności oraz przypuszczenie, że działania podmiotu mają na celu wyłącznie skorzystanie z ulg podatkowych, co sprzeczne jest z celem przepisów.

Odmowa wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowych wobec spółki z siedzibą w Szwajcarii jest uzasadniona w przypadku uzasadnionych wątpliwości co do rzeczywistego właściciela odsetek oraz istnienia przesłanek unikania opodatkowania, zgodnie z art. 26b ust. 3 u.p.d.o.p.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej, będące w posiadaniu przedsiębiorcy, związane są z prowadzeniem działalności gospodarczej i podlegają opodatkowaniu podwyższoną stawką podatku od nieruchomości, jeśli stanowią część przedsiębiorstwa przeznaczoną do działalności gospodarczej.

Powierzchnię użytkową budynku, stanowiącą podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości, należy ustalać z uwzględnieniem powierzchni wszystkich kondygnacji o różnych wysokościach, z zastosowaniem procentowych przeliczników przewidzianych w art. 4 ust. 2 u.p.o.l.

Transakcje udokumentowane fakturami E. sp. z o.o. nie mogą być podstawą do odliczenia podatku naliczonego przez skarżącą, gdyż nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a skarżąca nie dochowała należytej staranności w ich weryfikacji.

Organ podatkowy nie jest uprawniony do wydawania interpretacji indywidualnej w zakresie objętym wiążącą informacją stawkową, w tym dotyczącej usługi złożonej i stawki VAT, co potwierdza niewłaściwość przyjętej przez skarżącego formy wniosku.

Dla zastosowania preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości w świetle art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d) u.p.o.l. konieczne jest całkowite i wyłączne związanie budynków z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, co wyklucza ich wykorzystanie do innych celów, w tym komercyjnych, hotelarskich czy rekreacyjnych.

Sprzedaż działek należących do majątku prywatnego, nawet po ich czasowym wykorzystaniu w formie dzierżawy, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli wykazane działania nie noszą znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

W postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy, organ podatkowy i sąd są związane ostatecznymi decyzjami wydanymi wobec spadkodawcy i nie badają kwestii przedawnienia tych zobowiązań.