Skarga kasacyjna została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie było instrumentalne, a organ prawidłowo ustalił brak statusu rzeczywistego właściciela odsetek przez skarżącą spółkę, co uzasadniało nałożenie zryczałtowanego podatku dochodowego.

Polski płatnik jest zobowiązany do stosowania się do treści art. 11 ust. 1 i ust. 2 Konwencji polsko-szwedzkiej na podstawie wersji angielskiej, co determinuje obowiązek uwzględnienia statusu rzeczywistego beneficjenta odsetek przy rozstrzyganiu o zwolnieniu z podatku.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej, będące w posiadaniu przedsiębiorcy, są związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej dla gruntów z nią związanych, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d. nie obliguje podatnika do złożenia zeznania podatkowego; brak tego obowiązku skutkuje stosowaniem krótszego terminu przedawnienia, co wyłącza pięcioletni okres z art. 68 § 2 pkt 1 o.p.

NSA stwierdził, że brak zachowania należytej staranności kupieckiej przez podatnika przy współpracy z zagranicznymi kontrahentami uzasadnia odmowę zastosowania preferencyjnej stawki VAT i odliczenia podatku. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego nie uniemożliwia zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

W przypadku wniosku o interpretację indywidualną dotyczącą zastosowania preferencyjnej stawki VAT, jeżeli ustalenie stawki nie wymaga klasyfikacji statystycznej, sprawa nadal może być przedmiotem Wiążącej Informacji Stawkowej (WIS), a odmowa wydania interpretacji indywidualnej jest zasadna.

W sytuacji braku bliskości terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy nie ma obowiązku szczegółowego uzasadniania kwestii instrumentalności wszczęcia postępowania karnego skarbowego w decyzji podatkowej, jeśli dostępna dokumentacja jednoznacznie nie wskazuje na taką instrumentalność.

Zaskarżony wyrok uchyla się na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a., zaś sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu celem ponownej oceny kwestii przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego przez organ podatkowy, ukierunkowane wyłącznie na zawieszenie terminu przedawnienia, nie odnosi skutku prawnego. NSA zalecił ponowne rozpatrzenie sprawy przez WSA z zachowaniem powyższej wytycznej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o uchyleniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na błędy w ocenie instrumentalności postępowania karnoskarbowego i zawieszenia biegu przedawnienia, skierował sprawę do ponownego rozpoznania, uznając zasadność skargi kasacyjnej organu podatkowego.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe wobec zakończenia postępowania merytorycznego i wydania decyzji podatkowej. Umorzenie postępowania zażaleniowego przez DIAS było zasadne.

Podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Faktury takie, określane jako "puste", nie spełniają wymogu "strony materialnej" niezbędnej dla opodatkowania VAT.

Podejmując inicjatywę dowodową na podstawie art. 188 O.p., strona postępowania podatkowego nie może oczekiwać, że zwalczy ustalenia organów mnożąc wnioski dowodowe co do kwestii pozbawionych cechy „okoliczności mającej znaczenie dla sprawy”. Jednocześnie nie może liczyć na to, że każda odmowa przeprowadzenia takiego „nieistotnego” dowodu (na okoliczność nieistotną z punktu widzenia przepisów prawa

Adresowanie decyzji do podmiotu, który nie ma legitymacji procesowej, prowadzi do jej nieważności oraz narusza zasadę prawidłowego ustalenia strony postępowania administracyjnego, skutkując uchyleniem decyzji przez sąd administracyjny.

Wadliwe uznanie zakończenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych G. sp. z o.o. za rok 2012, wynikające z błędnej oceny skuteczności doręczenia zawiadomienia oraz niezrozumienia zasad wpisu zmian w Krajowym Rejestrze Sądowym. WSA winien ponownie zbadać zgodność z prawem zaskarżonej decyzji.

Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest niedopuszczalne, jeśli strona uchybi terminowi z przyczyn niezależnych od winy, a złożony wniosek o jego przywrócenie jest spóźniony zgodnie z art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej.

W świetle art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy słusznie stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania przed rozpoznaniem wniosku o przywrócenie tego terminu. Skarga kasacyjna K. sp. z o.o. oddalona jako bezzasadna.

Podatnik nie może dokonywać skutecznych korekt faktur wpływających na rozliczenie podatkowe VAT po upływie terminu przedawnienia tego zobowiązania, bez względu na brak ograniczeń czasowych w ustawie o podatku od towarów i usług.

Zarządca masy sanacyjnej M. S.A. skutecznie udzielił pełnomocnictwa doradcy podatkowemu, zapewniając prawidłową reprezentację w postępowaniu. Sąd uznał też legalność zawieszenia terminu przedawnienia, akceptując zasadność wszczęcia postępowania karnoskarbowego.

Miasto na prawach powiatu wykonując zadania związane z budową i remontem dróg publicznych, nie działa w charakterze podatnika w rozumieniu u.p.t.u., wobec czego nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z tymi drogami.

Dla skuteczności zrealizowania obowiązku wynikającego z art. 70c Ordynacji podatkowej, zawiadomienie o zawieszeniu biegu przedawnienia należy doręczyć pełnomocnikowi podatnika. Nieprawidłowe doręczenie czyni zawieszenie nieskutecznym.

Dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników w SSE w związku z art. 15g i 15gg ustawy o Covid-19, związane z działalnością objętą zezwoleniem, podlega zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Zaliczki na dywidendy dla komplementariuszy spółki komandytowej nie mogą być przedmiotem zryczałtowanego poboru podatku, gdyż stanowią one przychód faktycznie uzyskany z chwilą zakończenia roku obrotowego, a nie w trakcie jego trwania.

Dopuszczalne jest traktowanie wszystkich wydatków niezbędnych do prowadzenia działalności przez nową inwestycję jako koszty kwalifikowane, jeśli wspierają one niezależność gospodarczą nowego zakładu. Uchwała interpretacyjna nie może być uchylona tylko w części, nawet jeśli część roszczeń skarżącego dotycząca kosztów kwalifikowanych jest bezzasadna.