Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zapisy ewidencji gruntów za decydujące dla opodatkowania podatkiem od nieruchomości i potwierdza brak naruszenia zasady zaufania obywatela do państwa w przedmiocie klasyfikacji gruntów.

W przypadku postępowania w zakresie ograniczenia poboru zaliczek skarżący musi skutecznie wykazać przesłanki z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej. Brak wykazania bezpośredniego naruszenia przez organ tego przepisu skutkuje niezasadnością skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna P.P.L. S.A. była bezzasadna, a zaskarżone orzeczenie WSA odpowiadało prawu. Decyzja odwoławcza, ograniczająca się do wytycznych proceduralnych, była słuszna, a rozstrzygnięcie organu co do meritum pozostaje przy organie pierwszej instancji po uzupełnieniu dowodów.

Opłaty za przyłączenie do sieci nie stanowią kosztów wytworzenia środka trwałego, lecz są związane z jego użytkowaniem, co wyklucza ich zaliczenie do wartości początkowej obiektu wytworzonego (zgodnie z art. 16g ust. 4 u.p.d.o.p.).

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza legalność opodatkowania nieruchomości na podstawie jej klasyfikacji w ewidencji gruntów, odrzucając skargę kasacyjną zarzucającą naruszenie zasady zaufania obywatela do państwa prawa.

Decyzja o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego wymaga wszechstronnej analizy obawy niewykonania zobowiązania. Wadliwość doręczenia wezwań nie może być decydująca, lecz musi być uwzględniona wraz z innymi dowodami w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że bezprzedmiotowość wniosku o interpretację indywidualną jest właściwa, gdy stan faktyczny odpowiada już rozstrzygniętej interpretacji ogólnej. Prowadzenie rachunków papierów wartościowych stanowi usługę przechowywania instrumentów finansowych nieobjętą zwolnieniem z podatku VAT.

W przypadku wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej dla kompleksowych usług, organ podatkowy nie może odmówić wszczęcia postępowania, uznając wniosek za wieloprzedmiotowy, bez wnikliwego postępowania wyjaśniającego wymagającego złożonego procesu wykładni prawa.

Decyzja kasacyjna wydana w trybie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej nie kształtuje praw i obowiązków strony oraz zasadniczo ocenia poprawność postępowania dowodowego, wskazując, jakie okoliczności faktyczne należy wyjaśnić ponownie.

Koszty opłat przyłączeniowych nie są uznawane za część kosztów wytworzenia środka trwałego w rozumieniu art. 16g ust. 4 u.p.d.o.p., lecz za wydatki związane z użytkowaniem środka trwałego.

Koszty opłat przyłączeniowych związane z budową obiektu, jako koszt użytkowania środka trwałego, nie mogą być zaliczone do jego wartości początkowej na podstawie art. 16g ust. 4 u.p.d.o.p., nie mają bowiem charakteru kosztu wytworzenia środka trwałego.

Odmowa wydania zaświadczenia o zwolnieniu z podatku od spadków i darowizn przez organ podatkowy była prawidłowa z uwagi na niedochowanie terminu zgłoszenia nabycia spadku przez stronę, a zaświadczenie jest aktem wiedzy organu niewpływającym na prawa podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że spełnione są przesłanki do wydania interpretacji indywidualnej na rzecz skarżącej spółki i jej wspólników. Uznano, że wspólny wniosek o interpretację, dotyczący przyszłych zdarzeń podmiotowo-majątkowych, należy uznać za wystarczający do wszczęcia postępowania.

Uchwała Rady Miasta zgodna z prawem wprowadza przedmiotowe zwolnienie od podatku, spełniając wymogi art. 7 ust. 3 u.p.o.l.; brak podstaw do naruszenia konstytucyjnych zasad równości i wyłączności ustawowej przy nakładaniu podatków.

Uchwała Rady Miasta P. z 8 kwietnia 2014 r. wprowadzająca zwolnienia z podatku od nieruchomości posiada charakter wyłącznie przedmiotowy, zgodny z art. 7 ust. 3 u.p.o.l., i tym samym nie narusza norm konstytucyjnych ani zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika.

W przypadku uczestnictwa w oszustwie podatkowym "karuzelowym" podatnik, świadomy charakteru transakcji jako pozornych, nie ma prawa do odliczenia podatku VAT, a transakcje pozostają poza systemem VAT. Decyzje organów o odmowie odliczenia i korekty zobowiązań podatkowych są uzasadnione. Odwołanie oddalone.

Sprzedaż niezabudowanej działki gruntu przez skarżącego, mimo wcześniejszego podziału i zawarcia umowy przedwstępnej z przedsiębiorcą, nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT.

Koszty opłat przyłączeniowych związanych z rozbudową infrastruktury przesyłowej przedsiębiorstwa energetycznego nie stanowią kosztów wytworzenia środka trwałego (budynku) w rozumieniu art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Nabycie nieruchomości z założeniem przeznaczenia jej na cele inne niż mieszkaniowe nie uprawnia do skorzystania z ulgi podatkowej, o jakiej mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., chyba że wykazane zostanie, iż pierwotnym celem zakupu była realizacja własnych potrzeb mieszkaniowych.

Uprawnienie do ulgi abolicyjnej, wynikające z art. 27g u.p.d.o.f., przysługuje tylko w przypadku pracy na statku eksploatowanym w transporcie międzynarodowym. Przewóz osób i towarów przez statki specjalistyczne, niesłużące transportowi morskiemu, nie kwalifikuje się jako "transport międzynarodowy".

Brak kompleksowej analizy materiału dowodowego i nieuwzględnienie wszystkich zarzutów skargi kasacyjnej przez WSA stanowiło podstawę do uchylenia wyroku i nakazu ponownego rozpoznania sprawy przez ten sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie wymogów formalnych oraz zaniżenie wartości transakcji ujętych w rejestrach VAT stanowiło podstawę do utrzymania w mocy decyzji organów podatkowych, co wykluczało rozliczenie sprzedaży w procedurze VAT marża.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że forma uczestnictwa w łańcuchu oszustw karuzelowych wyklucza zastosowanie zasady neutralności VAT i prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie odwzorowały rzeczywistych transakcji gospodarczych. Oddalono skargę kasacyjną potwierdzając prawidłowość decyzji organu podatkowego.

NSA potwierdził, że skarga kasacyjna skierowana przez M. N. i G. N. jest niezasadna, podtrzymując tym samym decyzję o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe. Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji organu podatkowego ani stwierdzenia niezasadności wyroku WSA.