Zasada prawdy materialnej nakłada na organy podatkowe obowiązek dokonania pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności ustalenia miejsca zamieszkania, przed wydaniem decyzji podatkowej; niedopełnienie tego obowiązku skutkuje uchyleniem decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i utrzymał wyrok WSA, podkreślając obowiązek organu wyczerpującego ustalenia miejsca zamieszkania skarżącego w kontekście polskiej rezydencji podatkowej na podstawie art. 122 O.p. i Konwencji UPO.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza zgodność z prawem przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki VAT, podkreślając wystarczające uzasadnienie organu podatkowego oparte na konkretach dot. grudnia 2020 r., potwierdzającą zbieżności z wymaganiami art. 87 ust. 2 ustawy o VAT oraz art. 274b § 1 o.p.

Trudności finansowe wynikające ze zwykłego ryzyka prowadzenia działalności gospodarczej, takie jak brak zysków, niska rentowność, wysokie koszty czy konkurencja rynkowa, co do zasady nie stanowią ważnego interesu podatnika w rozumieniu art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli nie mają charakteru nadzwyczajnego, wyjątkowego lub losowego.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być należycie uzasadnione okolicznościami wskazującymi na merytoryczne potrzeby weryfikacyjne. Nienależycie uzasadnione postanowienia organów podatkowych stanowią naruszenie materialnych praw podatnika oraz zasadę neutralności VAT, co skutkuje ich uchyleniem.

Zobowiązanie podatkowe nie ulega przedawnieniu, gdy decyzja została doręczona przed upływem zawieszonego terminu przedawnienia wskutek regulacji COVID-19, a stowarzyszenie może być uznane za przedsiębiorcę, co wpływa na stawki podatku od nieruchomości.

W sytuacji braku zaległości podatkowej, czyli wystąpienia uprzedniej przesłanki bezprzedmiotowości postępowania podatkowego, organ podatkowy ma obowiązek na podstawie art. 165a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, ze zm.) wydać postanowienie o odmowie wszczęcia tego postępowania

Stowarzyszenie mogące prowadzić działalność gospodarczą kwalifikowane jest jako przedsiębiorca na potrzeby podatku od nieruchomości, jeżeli jego działalność wykazuje związek z utrzymywanymi nieruchomościami. Związek ten jest decydujący przy ustaleniu właściwej stawki podatku od nieruchomości.

Działalność stowarzyszenia, mimo przeznaczania dochodów na cele statutowe, może stanowić podstawę uznania za działalność gospodarczą, uzasadniając obciążenie wyższą stawką podatku od nieruchomości.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT musi być należycie uzasadnione konkretnymi okolicznościami oraz podjętymi działaniami weryfikacyjnymi. Brak tych elementów w uzasadnieniu organu podatkowego skutkuje wadliwością postanowienia i jego uchyleniem.

Związek nieruchomości z działalnością gospodarczą nie musi polegać wyłącznie na jej faktycznym wykorzystywaniu; wystarczające może być także jej potencjalne przeznaczenie do prowadzenia działalności gospodarczej, o ile znajduje ono oparcie w realnych okolicznościach dotyczących sposobu funkcjonowania danego podmiotu.

Doręczenie decyzji o odpowiedzialności podatkowej osobie fizycznej jako osobie trzeciej powinno nastąpić na aktualny adres zamieszkania, zgodnie z art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej, niezależnie od danych rejestrowych podanych w CRP-KEP.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że drapaki dla kotów podlegają klasyfikacji taryfowej według materiału przeważającego na powierzchni, tj. dzianiny włosowej, na podstawie ogólnych zasad klasyfikacyjnych Nomenklatury Scalonej, co wyklucza stosowanie Reguły 3(c). Skarga kasacyjna została oddalona.