Podatnik, który uczestnicząc w procedurze oszustwa podatkowego w celach nadużycia podatku od towarów i usług, nie może uniknąć zastosowania sankcji podatkowej na mocy art. 112c ustawy o VAT, nawet po skorygowaniu deklaracji podatkowych. Dochowanie należytej staranności w transakcjach handlowych z kontrahentami jest nieodzownym obowiązkiem podatnika.

1. Organ podatkowy może kwestionować prawo do stosowania 0% stawki VAT w procedurze TAX FREE, jeżeli sprzedawca nie dołożył należytej staranności w zapobieganiu nadużyciom. 2. Formalna poprawność dokumentacji nie może uzasadniać preferencyjnej stawki, jeśli transakcja faktycznie nie spełnia ustawowych przesłanek.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie zaskarżonej decyzji ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe wynikające z nierzetelnych faktur VAT za październik 2018 r., potwierdzające prawidłowość nałożenia sankcji zgodnie z art. 112c ustawy o VAT.

Podatnikowi, który nie posiada faktycznego ani ekonomicznego władztwa nad towarem oraz nie wykazuje należytej staranności w weryfikacji kontrahentów, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie fikcyjnych faktur VAT. Udział w fikcyjnych transakcjach uniemożliwia również uznanie ich za rzeczywistą działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

Spółka cywilna świadcząca usługi weterynaryjne w ramach umowy z Powiatowym Lekarzem Weterynarii, będąca stroną tej umowy, jest podatnikiem podatku od towarów i usług, co wyklucza zastosowanie art. 15 ust. 3 ustawy o VAT, dotyczącego wyłącznie osób fizycznych.

Za zaległości spółki z tytułu wpłat na PFRON, wspólnik spółki jawnej może być pociągnięty do odpowiedzialności podatkowej, niezależnie od prowadzonej egzekucji wobec spółki, pod warunkiem że decyzja orzeczenia tej odpowiedzialności wydana została przed przedawnieniem zobowiązań.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, z racji ich ujęcia w skład majątku przedsiębiorstwa, są związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., a ich posiadanie przez przedsiębiorcę oznacza zastosowanie najwyższych stawek podatkowych, chyba że istnieją obiektywne przeszkody wykluczające takie opodatkowanie.

Niezrealizowanie doręczenia zawiadomienia o wszczęciu egzekucji pełnomocnikowi nie narusza art. 153 P.p.s.a., jeżeli podstawą prawną przerwania biegu przedawnienia jest art. 70 § 4 O.p. Dotychczasowe prawomocne wyroki dotyczące ustaleń faktycznych wiążą sąd w kolejnych postępowaniach pomimo odmiennych zarzutów. Skarga kasacyjna została oddalona.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2025 r. (sygn. I FSK 1270/17), potwierdzający, że wyrok TSUE w sprawie C-189/18 nie stanowił wystarczającej podstawy wznowienia postępowania podatkowego, gdyż nie miał wpływu precedensowego wymagającego zmiany rozstrzygnięć decyzji ostatecznej.

Podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących fikcyjne transakcje, gdyż takie działania ukierunkowane są na wyłudzenie i nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.

Koszty opłat z tytułu udzielenia wieloletnich gwarancji w kontekście inwestycji budowlanych stanowią koszty pośrednie uzyskania przychodu, potrącane proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą, a nie w momencie uzyskania pierwszej transzy przychodu.

Sprzedaż przez skarżącego 49 nieruchomości była działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wykluczało zastosowanie regulacji dotyczących zarządzania majątkiem prywatnym, eliminując podstawy prawne skargi kasacyjnej.

Skarżący prowadził działalność gospodarczą o charakterze deweloperskim, co uzasadnia zakwalifikowanie przychodu ze sprzedaży nieruchomości jako dochodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 updof, uznając zarzuty skargi kasacyjnej za bezzasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że na osoby trzecie ponoszące odpowiedzialność za zaległości podatkowe nie ciąży obowiązek aktualizacji adresu w rejestrze podatkowym, a ich skuteczność doręczeń zależy od działań organu administracji.

Osoby trzecie odpowiedzialne za cudzy dług podatkowy nie mają obowiązku aktualizacji adresu zamieszkania w ewidencji podatkowej, a doręczenie im decyzji wymaga czynności weryfikacyjnych organu.

Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi, że fikcyjny charakter łańcucha transakcji podatkowych musi być jednoznacznie dowiedziony, aby pozbawić podatnika prawa do odliczenia VAT. Sam fakt braku fizycznego przemieszczenia towarów nie uzasadnia stwierdzenia także braku realnych transakcji.

Dla zastosowania stawki 0% VAT na dostawy lub import jednostki pływającej zasadniczym celem jej działalności musi być żegluga pełnomorska przewożąca odpłatnie pasażerów lub używana handlowo.

Posiadanie przez przedsiębiorcę nieruchomości stanowiącej część prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa automatycznie oznacza związanie z działalnością gospodarczą, co uzasadnia zastosowanie podwyższonych stawek podatkowych, chyba że w wyjątkowych okolicznościach nieruchomość nie może być używana do tej działalności.

Odmowa dostępu do dokumentów z uwagi na interes publiczny, wyłączająca je z akt postępowania podatkowego, zgodna z prawem, gdy uzasadniona jest ochroną danych osobowych i poddana właściwemu uzasadnieniu organów podatkowych oraz sądu administracyjnego.

Gmina, nie wykonując czynności opodatkowanych, nie może odliczyć podatku VAT od wydatków na infrastrukturalną inwestycję wodociągowo-kanalizacyjną udostępnioną spółce nieodpłatnie. Bez istnienia związku z czynnościami opodatkowanymi odliczenie VAT jest nieuzasadnione.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 kwietnia 2025 r., uchylający wyrok WSA w Krakowie, nakazujący ponowne rozpoznanie sprawy z uwagi na niewłaściwie sporządzone uzasadnienie, które nie odnosiło się do podniesionych przez skarżącą zarzutów.

Odmowa przeprowadzenia dowodu przez organ podatkowy, gdy dowód ten może wpłynąć na ustalenie stanu faktycznego, stanowi naruszenie zasad postępowania dowodowego, uzasadniając uchylenie decyzji podatkowej.

Do złożenia informacji niezbędnej do uniknięcia statusu podatnika CIT zobowiązana jest spółka jawna dopiero po rejestracji przekształcenia, nie zaś spółka komandytowa jako poprzednik prawny, co jest niezgodne z zasadami systemu prawa i konstytucyjnymi.

Orzeczenie TSUE z 16 października 2019 r. w sprawie C-189/19 nie wpływa istotnie na treść decyzji ostatecznej NSA utrzymującej stanowisko organów podatkowych. Proces nie naruszył prawa podatnika do obrony, a wznowienie postępowania nie było uzasadnione.