Przy orzekaniu o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, przysługujące organowi podatkowemu domniemanie wiarygodności decyzji wymiarowej nie wyklucza jej weryfikacji i podważenia przez osobę trzecią. Wymagana jest możliwość skutecznego kwestionowania ustaleń faktycznych dokonanych wobec spółki, aby zapewnić ochronę praw osoby trzeciej.

Podatnik nie dochowa należytej staranności w weryfikacji kontrahenta przed zawarciem transakcji, nie może odliczyć podatku VAT z faktur nierzetelnych wystawionych przez ten podmiot, nawet jeśli nie działał w złej wierze.

Odpowiedzialność podatkowa osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki musi być orzekana przez organ podatkowy właściwy miejscowo i rzeczowo, z należytym uwzględnieniem pełnych praw do obrony, w tym możliwości efektywnego podważania ustaleń wymiarowych.

Skarga kasacyjna B. sp. z o.o. została oddalona, a decyzja organów podatkowych o zakwestionowaniu prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur nieodzwierciedlających rzeczywistych zdarzeń gospodarczych została uznana za prawidłową. Wyrok sądów niższej instancji uznaje się za wiążący i wykonany zgodnie z prawem.

W postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe należy umożliwić tej osobie skuteczne podważenie ustaleń faktycznych i prawnych wymiaru podatków spółki, a instrumentalne zawieszenie biegu terminu przedawnienia jest nadużyciem prawa, nie wywierającym skutku materialnoprawnego.

Właściwość miejscową organu podatkowego w sprawach odpowiedzialności osób trzecich określa art. 17a ordynacji podatkowej jako ogólną, nie akcyjną. NSA uznał za uzasadnione oddalenie skarg kasacyjnych, potwierdzając prawidłowość uchylenia przez WSA decyzji organu odwoławczego.

W sprawach dotyczących odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki, organ podatkowy właściwy według art. 17a Ordynacji podatkowej musi rozstrzygać zgodnie z przepisami, bez konieczności ustalania nowej miejscowej właściwości na podstawie miejsca wykonywania czynności opodatkowanych.

Prawo do odliczenia 100% podatku VAT od wydatków na nieruchomość, gdy działalność bezpośrednio przypisana powierzchniom jest opodatkowana VAT, bez potrzeby stosowania proporcji dla tzw. powierzchni mieszanych, jeśli brak działalności pozaopodatkowanej.

Oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia VAT, złożone w akcie notarialnym, wystarcza do skutecznego opodatkowania transakcji poddaną VAT, mimo braku formalnego wymogu w uprzednim stanie prawnym; Skarżąca nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego od transakcji ze S. K., który nie działał jako podatnik VAT.

1. W sprawach dotyczących podatkowych interpretacji indywidualnych Naczelny Sąd Administracyjny - przy związaniu podstawami kasacyjnymi stosownie do art. 183 § 1 P.p.s.a. i jednocześnie z uwagi na wynikające z art. 134 § 1 w związku z art. 57a P.p.s.a. uwarunkowania dotyczące sądowej kontroli interpretacji indywidualnych przez sąd pierwszej instancji - merytorycznie może rozważać tylko tę sferę prawa

W postępowaniu o odpowiedzialność podatkową osób trzecich wymagane jest uwzględnienie prawa do obrony, w tym możliwości kwestionowania ustaleń z postępowania wymiarowego oraz zapewnienie prawidłowego doręczenia postanowień wszczynających takie postępowanie.

Przeniesienie odpowiedzialności podatkowej w stosunku do osób trzecich powinno być orzekane przez właściwy organ podatkowy, a właściwość miejscową określa się z uwzględnieniem specyficznego podatku oraz intencjonalności wszczęcia postępowań karnych-skarbowych jako czynnika zawieszającego termin przedawnienia zobowiązań podatkowych.

W transakcjach dotyczących dostawy nieruchomości, przeniesienie praw stanowiące czynność nieodpłatną, a dążące do uzyskania korzyści podatkowych przez finalnych nabywców, narusza ustawę o VAT i stanowi nadużycie prawa w rozumieniu przepisów podatkowych.

Sprzedaż działek budowlanych przez J. A. nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu VAT, gdyż działki nie były wykorzystywane zarobkowo po rozwiązaniu umowy dzierżawy. Planowana sprzedaż ma charakter zbycia majątku prywatnego.

Członek zarządu spółki odpowiada za zaległości podatkowe, jeśli w czasie jego kadencji spełnione zostały przesłanki niewypłacalności. Brak zgłoszenia wniosku o upadłość mimo jednoznacznych przesłanek skutkuje jego odpowiedzialnością, niezależnie od liczby wierzycieli spółki.

Decyzja administracyjna doręczona po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest wadliwa i nie może skutkować orzeczeniem o odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe.

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, "uzasadnione przyczyny" różnicy w podstawie opodatkowania akcyzowego mogą obejmować specyfikę rynku nabycia pojazdu. Organ podatkowy powinien przeprowadzić analizę, jeśli podatnik dostarczy wystarczające uzasadnienie dla swojej deklaracji.

Członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają solidarnie za zaległości podatkowe spółki, gdy egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, chyba że wykażą zgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie lub brak winy w jego niezłożeniu.

Członek zarządu spółki odpowiada solidarnie za zaległości w płaceniu zaliczek na podatek dochodowy, jeśli spółka utraciła zdolność do wykonywania zobowiązań, a wniosek o upadłość nie został złożony mimo istniejącego ku temu obowiązku. Posiadanie jedynego wierzyciela nie wyłącza tej odpowiedzialności.

Wpłata darowizny przez darczyńcę na konto wierzyciela obdarowanego spełnia warunki art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d., umożliwiając zwolnienie z podatku, jeśli przekazanie środków następuje w imieniu i na rzecz obdarowanego, dokumentując rzeczywiste uzyskanie darowizny.

Za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie członkowie zarządu, jeśli egzekucja przeciwko spółce jest bezskuteczna, chyba że wykażą oni terminowe złożenie wniosku o upadłość lub braku winy w niewniesieniu takiego wniosku.

Decyzje organów celnych determinują podstawę opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu; ich prawomocne rozstrzygnięcie wyłącza ponowne badanie okoliczności w postępowaniu podatkowym.

NSA oddala skargę kasacyjną T. sp. z o.o., uznając, iż ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 100% podatku naliczonego z 'pustych' faktur jest zgodne z prawem. Decyzja organy podatkowego oparta na art. 112c ustawy o VAT nie naruszyła przepisów prawa materialnego ani procesowego.

Prawomocna decyzja w sprawie długu celnego przesądza o podstawie opodatkowania w podatku VAT z tytułu importu; sądy administracyjne nie mogą ponownie oceniać ustaleń prawomocnych decyzji celnych.