Skarga kasacyjna Ł.K. od wyroku WSA w Gdańsku została oddalona przez NSA, który stwierdził brak podstaw do przywrócenia terminu wniesienia odwołania, uznając zarzuty proceduralne za niezasadne.

Nieruchomości stanowiące własność podatnika, znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, które wchodzą w skład jego przedsiębiorstwa, są związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu stawką dla działalności gospodarczej, nawet jeśli ewidencyjnie sklasyfikowane są inaczej.

Nie sposób uznać w ramach przytoczonych przesłanek kasacyjnych, że spółka Z. sp. z o.o. sp. k. spełniała warunki do zwolnienia importowanego towaru z należności celnych i podatkowych; skarga kasacyjna jest niezasadna.

Skarżąca Z. sp. z o.o. sp. k. nie jest beneficjentem zwolnienia z podatku od towarów i usług ani należności celnych, gdyż działała we własnym zakresie, a skarga kasacyjna, złożona przeciwko decyzjom administracyjnym w tej sprawie, nie spełniała wymogów proceduralnych.

Fakt, że Skarb Państwa jest jedynym wierzycielem spółki, nie zwalnia członka zarządu z obowiązku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie ani nie wyłącza jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, które według ewidencji gruntów i budynków są sklasyfikowane jako niemieszkalne, mogą być objęte stawką podatku od nieruchomości właściwą dla działalności gospodarczej, nawet jeśli faktycznie są wykorzystywane na cele mieszkalne.

Członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają za jej zaległości podatkowe solidarnie, jeżeli nie wykazali, że w "właściwym czasie" zgłoszono wniosek o upadłość lub otwarto postępowanie restrukturyzacyjne. Odpowiedzialność ta nie jest zniesiona przez późniejsze umowy układowe czy inne okoliczności niewypłacalności spółki.

Kasacja oddalona, gdyż zarzuty proceduralne Skarżącego uznano za niezasadne; sąd potwierdził prawidłowość doręczeń decyzji podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny przekroczył zakres sprawy i uchylił wyrok, zlecając ponowne rozpoznanie. NSA wskazał na konieczność ograniczenia oceny do zasadności naliczania odsetek, z wyłączeniem oceny nieważności decyzji wymiarowej.

Skarga kasacyjna została oddalona. Skarżąca nie wykazała przesłanek uzasadniających zwolnienie z cła i VAT na towary w walce z COVID-19. Wyrok utrzymujący odmowę związany był z poprawnie dokonanymi ustaleniami faktycznymi i prawnymi sądu pierwszej instancji.

W braku terminowego zgłoszenia wniosku o upadłość spółki przez członka jej zarządu, tenże członek ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki pod warunkiem bezskuteczności egzekucji z majątku spółki, chyba że upadłość zostanie zgłoszona w terminie określonym w ustawie upadłościowej.

Zyski wypracowane przez przedsiębiorcę jako osobę fizyczną przed przekształceniem działalności gospodarczej w spółkę kapitałową nie podlegają opodatkowaniu jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych, jeżeli są wyraźnie wyodrębnione w księgach spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w zakresie odroczenia płatności podatkowej VAT, zarządzając ponowne rozpoznanie sprawy. WSA powinien przeprowadzić szczegółową ocenę granic uznania administracyjnego oraz właściwe ustalenie przesłanek przyznania ulgi.

Należy rozstrzygać możliwość kwalifikacji kary umownej jako kosztu uzyskania przychodu, uwzględniając cel i skutek związku przyczynowo-skutkowego między wydatkiem a przychodem, w ramach przesłanek określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Skarga kasacyjna F. sp. z o. o. została oddalona z uwagi na brak dowodów świadczących o instrumentalnym charakterze wszczęcia postępowania karnego skarbowego oraz nieudokumentowane poniesienie kosztów uzyskania przychodów na usługi niematerialne, które nie wykazują związku z generowaniem przychodów.

Członek zarządu spółki ograniczonej odpowiedzialności ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie wykaże, że właściwie złożono wniosek o ogłoszenie upadłości w wymaganym terminie, mimo znanej i potwierdzonej trwałym zobowiązaniem niewypłacalności.

W postępowaniu o przywrócenie terminu termin siedmiodniowy biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia, którą sąd pierwszej instancji winien dokładnie ustalić i uzasadnić. Błędna ocena daty rozpoczęcia terminu stanowi podstawę do uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Dla zwolnienia likwidatora z odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania spółki niewypłacalność względem jednego wierzyciela jest wystarczającą przesłanką do zgłoszenia wniosku o upadłość. Obowiązek ten nie zależy od liczby wierzycieli, lecz od niewykonania wymagalnych zobowiązań.

Sprzedaż nieruchomości wykorzystywanej przez rolnika będącego czynnym podatnikiem VAT do prowadzenia działalności rolniczej podlega opodatkowaniu VAT jako czynność wykonywana w ramach działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną podatnika, uznając brak prawa do odliczenia podatku VAT z faktur nie dokumentujących rzeczywistych transakcji. Podatnik nie dochował należytej staranności w weryfikacji kontrahentów.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA, stwierdzając brak instrumentalnego charakteru w działaniach organów podatkowych dotyczących wszczęcia postępowania karnego skarbowego, co skutkowało zawieszeniem przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Faktury VAT uznane za nierzetelne nie stanowią podstawy do uznania ich za koszty uzyskania przychodów. Organy podatkowe nie są zobowiązane do bezpośredniego potwierdzania transakcji, a podatnik musi wykazać rzeczywisty charakter wydatku.

Faktury VAT, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą stanowić podstawy do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w kontekście podatku dochodowego. Ciężar dowodu spoczywa na podatniku, który musi wykazać prawdziwość i rzetelność dokumentów uzasadniających zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych.

Na gruncie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej odpowiedzialność podatkowa członka zarządu spółki nie jest uzależniona od liczby wierzycieli wymienionych w przepisach prawa upadłościowego, co potwierdzają stanowiska orzecznictwa i TSUE.