Wykonywane operacje montażowe, tak długo jak nie stanowią dalszej obróbki, nie wyłączają klasyfikacji elementów jako gotowych wyrobów pod kodem taryfowym 8708 70 99 80. Interpretacja reguł Nomenklatury znajduje się w autentycznych angielskich i francuskich wersjach Not wyjaśniających.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że klasyfikacja taryfowa importowanych kształtowników aluminiowych dokonana przez organy celne do kodu TARIC 7610 90 90 10 jest prawidłowa; nie stanowią one konstrukcji, ani ich części w myśl CLASSIC i CN, a więc nie podlegają kodowi TARIC 7610 90 90 95.

NSA, uznając prawidłowość rozstrzygnięcia organów celnych i WSA, utrzymał w mocy klasyfikację towarów jako felgi gotowe, podlegającą cłu antydumpingowemu według pozycji 8708 70 99 80 TARIC, na podstawie reguły 2(a) ORINS. Zarzuty skargi kasacyjnej, zarówno co do przepisów materialnych, jak i procesowych, uznał za niezasadne.

Jeżeli stroną umowy zlecenia stanowiącej tytuł do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych jest gmina jako osoba prawna, to ona, a nie urząd gminy będący jedynie aparatem pomocniczym jej organów, jest płatnikiem składek jako „jednostka organizacyjna” w rozumieniu art. 4 pkt 2 lit. a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Definicja płatnika składek ma charakter autonomiczny, a art. 8 Ordynacji podatkowej

Podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jeżeli przy zachowaniu należytej staranności faktycznie nie miał możliwości wykrycia oszustwa ze strony kontrahenta, nawet jeśli wystawione faktury okazały się nierzetelne.

Negatywne oceny organu podatkowego dotyczące należytej staranności spółki w zakresie weryfikacji kontrahentów oraz odmowa odliczenia podatku VAT z tytułu zakwestionowanych faktur były nieuzasadnione i opierały się na wadliwych ustaleniach faktycznych oraz naruszeniach prawa procesowego i materialnego.

Powtarzające się świadczenia niepieniężne wspólnika na rzecz spółki z o.o., wykonywane na podstawie art. 176 k.s.h., nie podlegają opodatkowaniu VAT, jeżeli z całokształtu warunków ich wykonywania wynika brak samodzielności wspólnika. Niespełnienie przesłanek formalnego wyłączenia z art. 15 ust. 3 ustawy o VAT nie zwalnia z badania, czy czynności stanowią samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu

Odmowa wszczęcia postępowania podatkowego w zakresie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za październik 2014 r. była uzasadniona, gdyż organ nie powinien wszczynać postępowania, lecz dokonać czynności materialno-technicznej zwrotu zgodnie z prawomocnym wyrokiem.

Dostawa posiłków w ramach diet pudełkowych, obejmująca element usługowy w postaci przygotowania indywidualnych zestawów żywieniowych, podlega opodatkowaniu VAT według stawki 8%, jako usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), zgodnie z art. 41 ust. 12f ustawy o VAT.

Wykonywanie przez wspólnika spółki z o.o. powtarzających się świadczeń niepieniężnych, które ze względu na charakter zbliżony do stosunku pracy, nie jest samodzielną działalnością gospodarczą i nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem VAT.

Sąd administracyjny uznaje M. J. za podatnika VAT za 2014 r., mimo formalnej rejestracji spółki w USA. Działalność była faktycznie prowadzona przez M. J. w Polsce, co uzasadniało obciążenie go zobowiązaniami podatkowymi. Oddalono skargę kasacyjną.

Sąd podtrzymuje decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, stwierdzając niewłaściwe zastosowanie procedury VAT marża przez podatniczkę, brak dowodów na przedawnienie zobowiązania oraz zasadność wszczęcia i prowadzenia postępowania karnego skarbowego z nieinstrumentalnymi intencjami.

W skardze kasacyjnej dotyczącej kontroli decyzji podatkowej nie jest wystarczające powołanie naruszenia art. 151 p.p.s.a. w związku z przepisami k.p.a., jeżeli postępowanie było prowadzone na podstawie Ordynacji podatkowej. Zarzut procesowy musi wskazywać właściwe przepisy postępowania podatkowego, uchybienie sądu w zakresie kontroli ich stosowania oraz wykazywać możliwość istotnego wpływu tego uchybienia

NSA stwierdził, że przy rozpatrywaniu wniosku o ulgę w spłacie zobowiązania podatkowego, organ podatkowy obowiązany jest ocenić istnienie zobowiązania w kontekście przedawnienia, niezależnie od uprzedniej ostatecznej decyzji określającej jego wysokość.

Naruszenie terminu wypowiedzenia się w sprawie dowodów, wyznaczonego zgodnie z art. 200 § 1 o.p., a skutkujące wydaniem decyzji po upływie terminu przedawnienia, uzasadnia uchylenie decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego ze względów formalnych, bez oceny merytorycznej zasadności odpowiedzialności podatkowej.

Zwolnienie podatkowe z art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku od spadków i darowizn dotyczy wartości udziału we współwłasności całej nieruchomości nabytej przez zasiedzenie, które przekracza udział nabyty wcześniej we współwłasności, a nie proporcjonalną część nabytej przez zasiedzenie nieruchomości.

Sąd stwierdza, że wobec braku rzeczywistości transakcji oraz niewykazania należytej staranności przez podatnika, nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zaskarżone decyzje organów podatkowych były prawidłowe.

Na gruncie prawa unijnego, cło antydumpingowe na przywóz towarów przez wskazane kraje trzecie może być stosowane wstecznie, niezależnie od ich rzeczywistego pochodzenia, w celu zapobiegania obchodzeniu przepisów.

Usługi kompleksowego utrzymania dróg, mimo wcześniejszych wykładni podatkowych, stanowiące komplektywne świadczenia, powinny być opodatkowane jednolitą stawką VAT 23%, przy czym zaufanie podatnika do organów neutralizuje obowiązek zapłaty różnicy podatkowej wstecz.

Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, potwierdzający nałożenie ceł antydumpingowych na sklejkę brzozową, której pochodzenie zakwestionowano jako niepochodzące z Rosji, nie narusza przepisów prawa procesowego ani materialnego. Skarga kasacyjna oddalona jako bezzasadna.

Zastosowanie ostatecznego cła antydumpingowego na sklejkę z drewna brzozowego, zgłoszoną lub niezgłoszoną jako pochodzącą z Turcji i Kazachstanu, jest zgodne z prawem unijnym w zakresie określonym przez rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2024/1287.

Usługa utrzymania autostrady lub drogi w systemie „utrzymaj standard” stanowi świadczenie kompleksowe opodatkowane co do zasady stawką podstawową, także gdy jej elementów nie można przypisać do relacji świadczenia głównego i pomocniczego. Jednak zasada zaufania z art. 121 § 1 O.p., w związku z art. 2 Konstytucji RP, wyklucza retrospektywne żądanie dopłaty VAT, jeżeli podatnik zawarł długoterminowy

Kwota środków pieniężnych zajętych w postępowaniu zabezpieczającym, przewyższająca ostatecznie ustaloną zaległość podatkową, nie jest nadpłatą w rozumieniu art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej. W braku wyraźnej podstawy ustawowej nie podlega ona oprocentowaniu według art. 78 O.p., a brak takiej regulacji uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a O.p.

Rozłożenie zaległości podatkowej na raty nie zmienia jej charakteru jako zaległości, lecz przy prawidłowej realizacji układu ratalnego wyłącza jej wymagalność według terminów pierwotnych. Wygaśnięcie decyzji ratalnej wskutek niedotrzymania jej warunków przywraca pierwotne terminy płatności, a dla odpowiedzialności członka zarządu z art. 116 § 2 o.p. bez znaczenia pozostaje chwila zaprzestania spłaty