Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż w postępowaniu interpretacyjnym, organy podatkowe nie są uprawnione do oceny konstytucyjności przepisów prawa podatkowego, a interpretacje indywidualne muszą opierać się wyłącznie na literalnej wykładni obowiązujących przepisów.

Brak dochowania należytej staranności kupieckiej przez podatnika może prowadzić do zakwestionowania prawa do odliczenia VAT naliczonego, gdy towarzyszyło to oszustwu podatkowemu. Formalne procedury weryfikacyjne nie zwalniają z odpowiedzialności, jeśli nie zapewniają rzeczywistej kontroli transakcji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że A. sp. z o.o. sp. k. nie dochowała należytej staranności kupieckiej i uczestniczyła w oszukańczym łańcuchu dostaw, co wyklucza prawo do odliczenia VAT oraz zastosowania stawki 0% przy WDT.

Organ podatkowy, dokonując merytorycznej oceny opinii statystycznych co do klasyfikacji PKWiU świadczonych usług, wykonał wiążące wskazania wyroku NSA. Uchybienie obowiązkom proceduralnym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skutkowało niezasadnym uchyleniem decyzji organu podatkowego.

Organ interpretacyjny powinien przeprowadzić rzetelną ocenę klasyfikacji działalności dla celów opodatkowania zryczałtowaną stawką podatkową, a sąd administracyjny powinien rozpatrywać skargę w granicach podniesionych zarzutów, zgodnie z ustawą P.p.s.a.

Skarga kasacyjna L.J. na wyrok WSA w Warszawie oddalona; Skarżąca nie spełniła przesłanek zameldowania i zamieszkania w odziedziczonym lokalu, nie kwalifikując się do ulgi mieszkaniowej z art. 16 u.p.s.d.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o nałożeniu dodatkowego zobowiązania w podatku VAT na spółkę za zgodną z prawem w odniesieniu do oszustw karuzelowych związanych z diodami LED, oddalając jednocześnie zarzuty wobec transakcji dotyczących dysków SSD, oraz potwierdza zawieszenie przedawnienia związane z postępowaniem karnym skarbowym.

Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 25 października 2023 r., w kontekście wyroku TSUE C-277/24, podlega oddaleniu, gdyż skarżący nie wykazał wpływu orzeczenia TSUE na treść rozstrzygnięcia NSA ani nie przedstawił konkretnych, relewantnych zarzutów merytorycznych.

Oddalenie skargi kasacyjnej na decyzję organu podatkowego uznającą nierzetelność ksiąg podatkowych skarżących, opierając się na rzetelności ustaleń organu oraz stosując zasadę ograniczenia się do badania zasadności zarzutów w granicach skargi kasacyjnej.

Elementy sieci elektroenergetycznej oraz suszarnia trocin, jako urządzenia techniczne powstałe przy użyciu wyrobów budowlanych, powinny być uznane za budowle w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Błędy w ustaleniach faktycznych przez sąd pierwszej instancji niewłaściwie wykluczyły ich opodatkowanie.

W postępowaniu podatkowym organy mogą odmówić uznania faktur jako podstawy zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli nieodzwierciedlają one rzeczywistej transakcji gospodarczej.

Prawidłowa wykładnia przepisu umożliwia, na podstawie art. 9 ustawy zmieniającej, wybór opodatkowania ryczałtem na zasadach określonych w Rozdziale 6b ustawy CIT, niezależnie od obowiązku rozpoczęcia korzystania w tym samym roku co złożenie zawiadomienia.

Działalność Spółki w zakresie produkcji filmowej nie spełnia kryteriów działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p., co wyklucza zastosowanie ulgi B+R.

Przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania nie mogą być stosowane do zobowiązań podatkowych za okresy rozpoczynające się przed ich wejściem w życie. Zobowiązanie podatkowe powstaje z końcem roku podatkowego.

Dla zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego przychodów z udziału w zyskach osób prawnych, nie ma znaczenia korzystanie ze zwolnienia przedmiotowego dochodów z dywidend, jeśli nie korzysta się ze zwolnienia podmiotowego z całości dochodów.

W sprawach dotyczących przypisania przychodów, organy podatkowe winny uwzględniać wyniki odrębnych postępowań karnych, szczególnie dotyczące wpłat na konta osób trzecich, aby precyzyjnie kwalifikować środki jako przychody podatkowe.

Wydatki mieszane związane z używaniem samochodów przez pracowników spółki dla celów służbowych i prywatnych nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, o ile dotyczą podmiotów niewiązanych ze wspólnikami.

Nieruchomość, która jest w posiadaniu przedsiębiorcy i wpisana do ewidencji środków trwałych, może być uznana za związaną z działalnością gospodarczą, nawet jeżeli nie jest faktycznie wykorzystywana, co uzasadnia zastosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości.

Oprocentowanie nadpłaty powstałej z zastosowania się podatnika do uchylonej interpretacji indywidualnej jest uzasadnione, gdyż ochrona podatnika przed negatywnymi skutkami takiej interpretacji wynika z zasady nieszkodzenia z art. 14k § 1 O.p.

Przepisy prawa miejscowego przyznające zwolnienia podatkowe muszą mieć charakter przedmiotowy. Wprowadzenie przez Radę Miejską zwolnień podatkowych nie naruszyło przepisów prawa, gdyż spełniało wymogi formalne określone w art. 7 ust. 3 u.p.o.l. i przepisach unijnych.

W sytuacji nieprzesądzonych zobowiązań podatkowych za rok podatkowy, naliczanie odsetek za zwłokę od zaliczek nieuregulowanych w tym okresie jest przedwczesne i niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.

Dla zastosowania fikcji doręczenia na podstawie art. 150 Ordynacji podatkowej konieczne jest uprzednie skierowanie pisma na adres zgodny z art. 148 § 1 tej ustawy. Organ, wydając decyzję w sprawie odpowiedzialności osób trzecich, musi dołożyć należytej staranności przy ustalaniu aktualnego adresu odbiorcy, zwłaszcza gdy nie pełni on roli podatnika w danym postępowaniu.

Posiadanie nieruchomości wpisanej do ewidencji środków trwałych przez przedsiębiorcę uzasadnia zastosowanie podwyższonej stawki podatku od nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą, niezależnie od faktycznego jej użycia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że organy podatkowe przekroczyły granice uznania administracyjnego, nie stosując się do wytycznych WSA z 3 listopada 2021 r. w sprawie umorzenia zaległości podatkowych wobec Gminy.