Decyzja organu podatkowego nie narusza rażąco prawa; utrata prawa do ryczałtu w 2015 r. była skutkiem przekroczenia przychodów w 2014 r., co wykluczało stwierdzenie nieważności decyzji. Skarga kasacyjna oddalona.
Zbiorniki, tanki i unitanki kwalifikowane są jako budowle w rozumieniu prawa budowlanego i ustawy o podatkach lokalnych, podlegające odrębnemu opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości niezależnie od ich usytuowania wewnątrz budynków, co zgodne jest z orzecznictwem sądowym i interpretacjami prawnymi.
Kosztem uzyskania przychodu z tytułu zbycia akcji spółki akcyjnej powstałej z przekształcenia spółki z o.o. jest wartość bilansowa majątku tej spółki na moment przekształcenia, nie zaś koszty historyczne objęcia udziałów w spółce z o.o.
Dla uznania obiektu za budynek w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. nie wystarcza odrębne występowanie fundamentu, przegród budowlanych i dachu. Elementy te powinny tworzyć nierozłącznie powiązaną, trwale związaną z gruntem i jednolitą konstrukcyjnie całość, której cechą wyróżniającą jest istnienie powierzchni użytkowej.
Podmioty niezarządzające portem morskim, nie mogą korzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości z tytułu infrastruktury portowej czy infrastruktury zapewniającej dostęp do portu, gdyż ich zarządzanie nie wpisuje się w zadania określone dla podmiotów zarządzających portem.
Decyzja ostateczna w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. nie jest obarczona kwalifikowanymi wadami powodującymi jej nieważność; sąd oddala skargę kasacyjną, uznając brak rażącego naruszenia prawa przez organy podatkowe.
Oddalenie skargi kasacyjnej na decyzję administracyjną o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji podatkowej znajduje uzasadnienie w prawidłowym stosowaniu obowiązujących przepisów prawa po zmianach ustawodawczych, zgodne z orzeczeniami Trybunału Konstytucyjnego.
Samo wątpliwe powołanie sędziego przez Krajową Radę Sądownictwa w nowym trybie nie stanowi przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego, chyba że istnieją konkretne okoliczności podważające niezawisłość i bezstronność sądu.
Sąd powołany przez Prezydenta RP na wniosek KRS ukształtowanej po 2017 r. nie traci statusu sądu niezależnego w rozumieniu przepisów krajowych i unijnych, jeśli nie występują dodatkowe okoliczności podważające ten status.
W sprawie dotyczącej zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że czynność podjęta przez stronę miała uzasadnione cele gospodarcze, a nie wyłącznie podatkowe, co wyklucza zastosowanie klauzuli. Skarga kasacyjna została oddalona.
Orzekanie o nadpłacie po przedawnieniu zobowiązania nie może uwzględniać okoliczności niewskazanych we wniosku; Kwalifikacja obiektu jako budowli podlega ocenie w kontekście jego cech technicznych i funkcjonalnych.
Zbiorniki wewnątrz budynku mogą być uznane za odrębne budowle podlegające opodatkowaniu, jeśli samodzielnie pełnią funkcje techniczno-użytkowe, niezależnie od ich lokalizacji względem budynku.
Nieruchomości znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, którego aktywność ogranicza się do działalności gospodarczej, uznaje się za związane z prowadzeniem tej działalności, niezależnie od ich faktycznego użytkowania, podlegające opodatkowaniu według maksymalnych stawek przewidzianych w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych.
Instalacje wewnątrz budynków, uznane za budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, stanowią odrębny przedmiot opodatkowania, nawet jeśli pełnią funkcję magazynową związane z procesem technologicznym.
Kontenerowa stacja transformatorowa nie może być uznana za budynek, bowiem nie jest trwale związana z gruntem, co eliminuje możliwość jej traktowania jako budynek na gruncie u.p.o.l.
Nieruchomości posiadane przez przedsiębiorcę są uznawane za związane z działalnością gospodarczą bez względu na ich stan techniczny i użytkowanie, co skutkuje opodatkowaniem wyższymi stawkami, chyba że organ nadzoru budowlanego wyda decyzję o ich trwałym wyłączeniu z użytkowania.
Użyty w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 24 lutego 2021 r., sygn. SK 39/19, zwrot "nie są wykorzystywane i nie mogą być potencjalnie wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej" należy tłumaczyć w taki sposób, że podwyższona stawka opodatkowania przewidziana w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Obowiązki aktualizacyjne dotyczące adresu miejsca zamieszkania osoby fizycznej w Polsce, wynikające z art. 9 ust. 1 i ust 1d ustawy z 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jedn.: Dz. U z 2016 r., poz. 476 ze zm.), nie zwalniają organu podatkowego od konieczności ustalenia miejsca zamieszkania podatnika dla celów przyjęcia jego rezydencji podatkowej
Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej została oddalona, gdyż organy podatkowe nie przeprowadziły wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia stałego miejsca zamieszkania skarżącego, co było niezbędne do prawidłowego określenia jego obowiązku podatkowego w Polsce.