Ulga inwestycyjna w podatku rolnym stanowi pomoc publiczną, której udzielenie na rzecz dużych przedsiębiorstw bez notyfikacji Komisji Europejskiej jest niedopuszczalne. Przepisy obowiązujące w momencie orzekania stosuje się dla oceny jej dopuszczalności, wykluczając wsteczne działanie prawa.

Oddalenie skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie przez Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza konieczność badania instrumentalności postępowania karnego skarbowego, w przypadku podejrzenia jego wszczęcia w celu przedłużenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Podatnik, który nienależnie zapłacił podatek VAT, ma prawo do zwrotu nadpłaty według art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, bez konieczności wykazania poniesienia uszczerbku majątkowego.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej, które są w posiadaniu przedsiębiorcy, będące częścią jego majątku, są związane z działalnością gospodarczą, jeśli istnieje możliwość ich faktycznego lub potencjalnego wykorzystania w tejże działalności.

Wypłata zysków wypracowanych przez spółkę jawną przed jej przekształceniem w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością nie stanowi przychodu z udziału w zyskach osób prawnych i nie podlega ponownemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej przewidziane w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie stanowi selektywnej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE i nie wymaga notyfikacji Komisji Europejskiej.

Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z końcem roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności. Zawieszenie terminu na podstawie art. 15zzr ustawy COVID nie dotyczy zobowiązań podatkowych, a postępowanie po upływie terminu przedawnienia podlega umorzeniu.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej, jako składnik majątkowy przedsiębiorstwa i ujęte w ewidencji środków trwałych, mogą być uznane za związane z działalnością gospodarczą, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości. Likwidacja fizyczna linii kolejowej nie oznacza utraty związku z działalnością gospodarczą.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej, udostępnianej przewoźnikom kolejowym, nie stanowi selektywnej pomocy publicznej i nie narusza art. 107 ust. 1 TFUE, zatem nie wymaga notyfikacji Komisji Europejskiej.

Członek zarządu spółki kapitałowej ponosi odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeżeli zobowiązania te powstały w czasie pełnienia przez niego funkcji i egzekucja wobec spółki okazała się bezskuteczna, a nie wykaże on, że złożono we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości lub że niezgłoszenie tego wniosku nastąpiło bez jego winy.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej mogą być opodatkowane jako związane z działalnością gospodarczą, gdy ich posiadanie oraz potencjalne wykorzystanie gospodarcze są wykazane. Opodatkowanie nie wymaga fizycznego wykorzystywania do działalności, wystarczające jest ich faktyczne lub potencjalne zaangażowanie w działalność przedsiębiorstwa.

Dla wykazania przesłanki egzoneracyjnej w rozumieniu art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej istotne jest złożenie we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, a nie skuteczność tego wniosku ani faktyczne ogłoszenie upadłości przez sąd.

Polski płatnik jest zobowiązany do stosowania się do treści art. 11 ust. 1 i ust. 2 Konwencji polsko-szwedzkiej na podstawie wersji angielskiej, co determinuje obowiązek uwzględnienia statusu rzeczywistego beneficjenta odsetek przy rozstrzyganiu o zwolnieniu z podatku.

W sprawie o sygn. akt I FSK 317/21, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie było instrumentalne, a w przypadku rozbieżności w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, decydująca jest wersja angielska.

Skarga kasacyjna została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie było instrumentalne, a organ prawidłowo ustalił brak statusu rzeczywistego właściciela odsetek przez skarżącą spółkę, co uzasadniało nałożenie zryczałtowanego podatku dochodowego.

Powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d. nie obliguje podatnika do złożenia zeznania podatkowego; brak tego obowiązku skutkuje stosowaniem krótszego terminu przedawnienia, co wyłącza pięcioletni okres z art. 68 § 2 pkt 1 o.p.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej, będące w posiadaniu przedsiębiorcy, są związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej dla gruntów z nią związanych, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

NSA stwierdził, że brak zachowania należytej staranności kupieckiej przez podatnika przy współpracy z zagranicznymi kontrahentami uzasadnia odmowę zastosowania preferencyjnej stawki VAT i odliczenia podatku. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego nie uniemożliwia zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

W przypadku wniosku o interpretację indywidualną dotyczącą zastosowania preferencyjnej stawki VAT, jeżeli ustalenie stawki nie wymaga klasyfikacji statystycznej, sprawa nadal może być przedmiotem Wiążącej Informacji Stawkowej (WIS), a odmowa wydania interpretacji indywidualnej jest zasadna.

W sytuacji braku bliskości terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy nie ma obowiązku szczegółowego uzasadniania kwestii instrumentalności wszczęcia postępowania karnego skarbowego w decyzji podatkowej, jeśli dostępna dokumentacja jednoznacznie nie wskazuje na taką instrumentalność.

Zaskarżony wyrok uchyla się na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a., zaś sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu celem ponownej oceny kwestii przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego przez organ podatkowy, ukierunkowane wyłącznie na zawieszenie terminu przedawnienia, nie odnosi skutku prawnego. NSA zalecił ponowne rozpatrzenie sprawy przez WSA z zachowaniem powyższej wytycznej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o uchyleniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na błędy w ocenie instrumentalności postępowania karnoskarbowego i zawieszenia biegu przedawnienia, skierował sprawę do ponownego rozpoznania, uznając zasadność skargi kasacyjnej organu podatkowego.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe wobec zakończenia postępowania merytorycznego i wydania decyzji podatkowej. Umorzenie postępowania zażaleniowego przez DIAS było zasadne.