Zwolnienie od akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 1 u.p.a., energii elektrycznej wytworzonej z OZE do dnia 31 grudnia 2018 r. i objętej dokumentem potwierdzającym umorzenie świadectwa pochodzenia tej energii otrzymanym po tym dniu, stosuje się - także w przypadku zmiany stawki akcyzy przewidzianej w art. 89 ust. 3 u.p.a. - według stawki obowiązującej w dniu wytworzenia energii z OZE i wprowadzenia

Rekompensata otrzymywana przez wnioskodawcę w ramach publicznego transportu zbiorowego nie podlega opodatkowaniu VAT, gdyż nie jest subwencją bezpośrednio związaną z ceną usługi w rozumieniu art. 73 dyrektywy VAT.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego, mające na celu wyłącznie zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, nie może być uznane za prawnie skuteczne; organ podatkowy obowiązany jest wykazać rzeczywiste okoliczności uzasadniające podejrzenie popełnienia czynu zabronionego.

NSA uznał, że brak dowodów na faktyczne wykonanie usług uzasadnia odmowę prawa do odliczenia VAT, co decyzja organów oraz sądu pierwszej instancji poprawnie stwierdzały.

Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednoznacznie wskazuje, że ogólne zasady prawa do obrony nie mogą być podstawą wznowienia postępowania administracyjnego, chyba że występują wyjątkowe przesłanki wynikające z wadliwości decyzji ostatecznych, co w analizowanej sprawie nie wystąpiło.

W przypadku niepełnej tożsamości opisu stanu faktycznego i prawnego we wniosku oraz interpretacji ogólnej, wniosek o interpretację indywidualną nie jest bezprzedmiotowy, co obliguje organ do jego rozpatrzenia. (Art. 14b § 5a O.p.)

Świadczenie otrzymywane przez gminę w ramach porozumienia międzygminnego, przeznaczone na pokrycie kosztów realizacji jej zadań w zakresie organizacji publicznego transportu, nie stanowi wynagrodzenia za odpłatne świadczenie usług, a zatem nie podlega opodatkowaniu VAT.

Nabycie wierzytelności poniżej wartości nominalnej, przy braku odrębnych świadczeń i wynagrodzeń dla cedenta, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług i nie podlega opodatkowaniu VAT.

Skarżący nie ma prawa do odliczenia VAT oraz zastosowania stawki 0% na WDT, gdyż jego transakcje stanowiły oszustwo podatkowe, co skutkuje odmową uznania dostaw jako wewnątrzwspólnotowych.

Dostawa książki wraz z repliką odznaczenia stanowi świadczenie kompleksowe na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, co wyklucza odmowę wydania wiążącej informacji stawkowej przez Dyrektora KIS.

Działania prowadzące do wyłudzenia VAT, bez ekonomicznego uzasadnienia transakcji, nie dają prawa do odliczenia podatku. Uczestnictwo w karuzeli podatkowej urzeczywistnia oszustwo, które uniemożliwia korzystanie z przywilejów podatkowych, takich jak obniżenie podatku VAT.

Dla obniżenia podstawy opodatkowania konieczne jest uzyskanie informacji o spełnieniu uzgodnionych warunków, co wywoła obowiązek korekty podatku naliczonego; nie wystarcza jedynie wystawienie faktury korygującej bez wcześniejszego uzgodnienia warunków.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego z zamiarem zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych nie zostało potwierdzone, a jedynie realne działania organów po wszczęciu mogą prowadzić do takiej konstatacji; w analizowanej sprawie faktury nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, co wykluczało prawo do odliczenia podatku VAT.

Faktury dokumentujące transakcje, które nie zostały faktycznie dokonane, nie spełniają warunków do odliczenia podatku naliczonego ani zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia, gdyż podatek naliczony wynikający z takich faktur nie odpowiada rzeczywistości gospodarczej i w konsekwencji nie może być uwzględniony przy rozliczeniu VAT.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie może być domniemane jedynie z uwagi na jego czasowy związek z przedawnieniem zobowiązań podatkowych, a brak realności transakcji wyklucza odliczenie VAT.

Sprzedaż gruntów, będąca jedynie wykonaniem swego prawa własności, niekoniecznie oznacza prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Poboczny cel osiągnięcia korzyści majątkowej z tytułu sprzedaży nieruchomości nie przesądza o występowaniu w charakterze podatnika VAT.

Dla skuteczności doręczenia zastępczego decyzji podatkowej wymagane jest spełnienie wszystkich wymogów formalnych z art. 150 O.p., a brakującedane w dokumentacji doręczenia skutkują nieważnością uznania jej za doręczoną.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa-Targówek z rażącym naruszeniem prawa uzasadnia wymierzenie grzywny oraz przyznanie sumy pieniężnej na rzecz wnioskodawcy, mimo wydania decyzji przed wyrokiem sądu pierwszej instancji.

Naruszenie przez organ podatkowy art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niewyznaczenie podatnikowi terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego może istotnie wpływać na wynik sprawy, prowadząc do uchylenia decyzji podlegającej kontroli sądowej.

Świadczenia kompleksowe w zakresie szkoleń zawodowych, finansowane ze środków publicznych, stanowią usługę kształcenia zawodowego i korzystają ze zwolnienia od VAT (art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT). Skarga kasacyjna oddalona.

W transakcji zakupu i odsprzedaży ropy naftowej przez podmiot z Polski, gdzie transport towaru odbywa się poza terytorium kraju, nie zachodzi możliwość opodatkowania VAT w Polsce, gdy ropa naftowa zostaje dopuszczona do obrotu poza jego granicami.

Postępowanie przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego Warszawa-Targówek było przewlekłe i miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia wymierzenie kary finansowej oraz odszkodowania dla skarżącej. Decyzja o zwrocie podatku została już wydana, więc zobowiązanie organu do jej wydania było bezprzedmiotowe.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzję organu drugiej instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej dotyczącej wyłudzenia VAT przez I. sp. z o.o., uznając za zasadne zarzuty proceduralne i konieczność ponownego rozpatrzenia dowodów.

Skarga kasacyjna, zarzucająca naruszenie przepisów prawa w kontekście odmowy uchylenia decyzji ostatecznej na drodze wznowienia postępowania podatkowego, jest niezasadna. Brak przyjęcia przesłanek wznowienia przez sąd i organ administracyjny był prawidłowy.