W sytuacji, gdy nieruchomość znajduje się w posiadaniu przedsiębiorcy, a została zakupiona lub adaptowana na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, jest ona uznawana za związaną z działalnością gospodarczą, co uzasadnia zastosowanie podwyższonej stawki podatkowej, niezależnie od jej faktycznego wykorzystania w danym roku podatkowym.

W przypadku opodatkowania nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą, decydujące znaczenie ma fakt jej posiadania przez przedsiębiorcę, niezależnie od faktycznego wykorzystania do celów gospodarczych.

Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów dotyczących naruszeń proceduralnych, a uchybienie terminu do wniesienia odwołania stwierdzone w postanowieniu organu podatkowego uznano za prawidłowe.

Automatyczne odstępstwo od stosowania sankcji VAT z art. 112b u.p.t.u. na rzecz podmiotów w upadłości, mimo wystąpienia nieprawidłowości podatkowych, jest niezgodne z zasadą równości i proporcjonalności, gdyż sankcje mogą być uzasadnione skalą i charakterem uchybień.

Termin zapłaty ryczałtu od zaliczek na poczet dywidendy powinien być liczony od roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłaty, zgodnie z zasadą in dubio pro tributario.

Członek zarządu nie odpowiada za zaległości podatkowe spółki, jeśli zgłoszono wniosek o upadłość w "właściwym czasie", bądź jeśli brak zgłoszenia wniosku jest niezawiniony. NSA uchyla wyrok WSA z uwagi na błędne ustalenia dotyczące właściwego czasu zgłoszenia upadłości.

Aktualny wspólnik spółki jawnej ponosi odpowiedzialność solidarną za zaległości podatkowe spółki, niezależnie od tego, że powstały one przed przystąpieniem wspólnika do spółki. (art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej)

Grunty, które mogą być potencjalnie wykorzystane w działalności gospodarczej, mogą być objęte wyższą stawką podatku od nieruchomości. O związku z działalnością gospodarczą nie przesądza samo posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, w tym ujęte w ewidencji środków trwałych, mogą być opodatkowane najwyższą stawką, jeśli istnieje możliwość ich potencjalnego wykorzystania w działalności gospodarczej, niezależnie od faktycznego użytkowania.

NSA oddalił skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, uznając iż wyrok TSUE w sprawie C-277/24 nie miał wpływu na treść orzeczenia dotyczącego odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, gdyż Skarżący miał prawo i możliwość podważania ustaleń faktycznych i prawnych w ramach postępowań prowadzonych wobec spółki.

Odpowiedzialność aktualnego wspólnika spółki jawnej na podstawie art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest ograniczona do zaległości podatkowych powstałych w okresie, w którym posiadał on status wspólnika, lecz obejmuje również zaległości powstałe przed jego przystąpieniem do spółki.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorców podlegają opodatkowaniu według stawki przewidzianej dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, gdy spełniają kryteria faktycznego lub potencjalnego wykorzystania w działalności gospodarczej, niezależnie od faktycznego użycia do tej działalności.

Brak faktycznego wykorzystywania nieruchomości do działalności gospodarczej, w tym brak uzyskiwania z niej przychodów, nie wyłącza zastosowania stawki podatku właściwej dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą, jeżeli nieruchomość może być potencjalnie wykorzystywana w tej działalności.

Organ podatkowy nie może odmówić wszczęcia postępowania interpretacyjnego z powołaniem się na poglądowy charakter wniosku, jeśli dotyczy on jednoznacznie zdefiniowanego zdarzenia przyszłego, a w razie wątpliwości treściowych organ powinien wezwać stronę do uzupełnienia wniosku.

Wprowadzenie z dniem 1 stycznia 2025 r. w art. 1a ust. 1 pkt 2c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) definicji „trwałe związanie z gruntem” jedynie wyjaśnia (doprecyzowuje) sposób interpretacji tego zwrotu legislacyjnego, zgodny z możliwością jego wcześniejszego odczytania w tożsamy sposób, na co pozwalały zarówno językowe reguły

Decyzja organu podatkowego nie narusza rażąco prawa; utrata prawa do ryczałtu w 2015 r. była skutkiem przekroczenia przychodów w 2014 r., co wykluczało stwierdzenie nieważności decyzji. Skarga kasacyjna oddalona.

Kosztem uzyskania przychodu z tytułu zbycia akcji spółki akcyjnej powstałej z przekształcenia spółki z o.o. jest wartość bilansowa majątku tej spółki na moment przekształcenia, nie zaś koszty historyczne objęcia udziałów w spółce z o.o.

Zwolnienie podatkowe z art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. nie przysługuje, jeśli nie spełniono wymogów konserwatorskich. Organy podatkowe uzasadnienie swoje decyzje na podstawie obiektywnych dowodów i nie były związane ewidencją, jeśli ta nie zawierała kluczowych danych.