Zapłata przez podatnika zaległości podatkowej w trakcie postępowania ulgowego czyni postępowanie bezprzedmiotowym, uzasadniając jego umorzenie. Skutek ten wynika z art. 59 § 1 pkt 1 oraz art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej.
Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego biegnie od dnia następującego po uprawomocnieniu postanowienia o nabyciu spadku. Doręczenie decyzji podatkowej ostatniego dnia tego terminu nie powoduje przedawnienia zobowiązania.
Wykładnia art. 105 pkt 1b ustawy o akcyzie pozwala na stosowanie obniżonej stawki akcyzy dla pojazdów hybrydowych spalinowo-elektrycznych, bez specyficznych wymagań co do mocy silnika elektrycznego. Sam fakt użycia napędu hybrydowego spełnia przesłanki przyznania obniżki akcyzy, nawet przy minimalnym udziale silnika elektrycznego. NSA potwierdził prawo skarżącego do preferencyjnej stawki podatkowej
Dostawa towaru nie stanowi WDT, jeśli nie dochodzi do rzeczywistego wywozu towaru do innego kraju UE, co implikuje zastosowanie krajowej stawki VAT. W przypadku niedostatecznego zbadania dowodów sąd administracyjny narusza reguły rozpoznania sprawy, co skutkuje koniecznością przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Pojazd hybrydowy korzysta z obniżonej stawki akcyzy, gdy spełnia warunki określone w art. 105 pkt 1b ustawy o akcyzie, niezależnie od udziału napędu elektrycznego, o ile inne przesłanki ustawowe są spełnione.
W przypadku niedopełnienia terminu do zgłoszenia SD-Z2, organ podatkowy nie jest zobligowany do wzywania strony do uzupełnienia wniosku, jeśli nie zawiera on okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminu; brak formalny wniosku nie wpływa na tok postępowania, a podlega ocenie według staranności strony.
W sytuacji, gdy w umowie o pracę nie określono odrębnie wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich, nie można skarżyć się o nadpłatę podatku dochodowego, powołując się na późniejsze porozumienia zmieniające treść stosunku pracy z mocą wsteczną. Zastosowanie art. 22 ust. 9 pkt 3 updof wymaga jednoznacznego rozróżnienia wynagrodzenia w chwili trwania stosunku pracy.
W przypadku świadczenia usług kompleksowych, sposób ich opisu na fakturze nie wpływa na zastosowanie preferencyjnej stawki podatkowej, o ile całość usługi pozostaje niezmieniona w zakresie jej kwalifikacji prawnej.
NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzję DIAS z uwagi na niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego i naruszenie przepisów proceduralnych, nakazując uzupełnienie postępowania poprzez przesłuchanie kluczowego świadka S. M. dotyczącego realności spornych usług.
W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości akcyzowych, zasada proporcjonalnego zaliczenia nie może pomijać okresów, w których zaniechano naliczania odsetek, a przepisy Ordynacji podatkowej obowiązują na równi, również przy podatkach związanych z importem towarów.
W przypadku niezgodnego z ustawą o rehabilitacji przeznaczenia środków ZFRON, moment ujawnienia uchybień jest decydujący dla określenia terminu powstania zobowiązania sankcyjnego. Sankcje za nieprawidłowe wydatkowanie środków wynikają z ich niewłaściwego przeznaczenia oraz niespełnienia wymogów formalnych, takich jak uzyskanie zaświadczeń o pomocy de minimis.
Postępowanie karne skarbowe nie służyło instrumentalnemu zawieszeniu biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych. Podatnik jest uprawniony do wyodrębnienia usług najmu i mediów stosując przynależne im stawki VAT, pod warunkiem zasadności przedłożonych dowodów.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie dopuścił się przewlekłości w postępowaniu odwoławczym dotyczącym zabezpieczenia należności podatkowych, wbrew wyrokom sądów administracyjnych, co skutkowało nałożeniem grzywny, oddaleniem skargi kasacyjnej i uznaniem przewlekłości za rażącą.
Transakcje sprzedaży nieruchomości przez niedreśnictwo, choć nie stanowią jego głównej działalności, cechują się stałością i regularnością, przez co nie mogą być uznane za "pomocnicze" w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT. W konsekwencji, muszą one być uwzględnione w proporcji obliczania podatku VAT.
Podatnik uczestniczący świadomie w oszukańczej strukturze podatkowej nie posiada prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT, niezależnie od deklarowanej nieświadomości udziału w oszustwie. Transakcje związane z takim procederem pozostają poza systemem VAT.
Wystawienie przez podatnika fikcyjnych faktur nie daje prawa do zastosowania stawki 0% VAT na WDT, skutkuje wymiarem podatku według stawki 23% oraz obowiązkiem zapłaty wskazanego podatku (art. 108 ust. 1 u.p.t.u.). Zawieszenie przedawnienia zobowiązania podatkowego może być zasadne nawet wobec wszczęcia postępowania karnego skarbowego.
Decyzja podatkowa z dnia 7 września 2020 r. ma przymiot ostateczności i może być wzruszona w trybach nadzwyczajnych; postępowanie nadzwyczajne może być prowadzone w odniesieniu do wygasłej decyzji zabezpieczającej w celu jej weryfikacji prawnej.
Skarga kasacyjna M.G. w sprawie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych została oddalona z powodu niewykazania naruszenia art. 22 § 2a O.p., stanowiącego podstawę decyzji. Zarzuty dotyczące konstytucyjności oraz prawa unijnego były niezasadne dla przedmiotu sprawy.
Faktury VAT wystawione przez podmioty, które nie faktycznie nie realizowały usług, nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu, nawet gdy podatnik działał w dobrej wierze i zachowując należytą staranność.
Decyzja ostateczna o zabezpieczeniu podatkowym, mimo wygaśnięcia, może być poddana weryfikacji w trybie nadzwyczajnym, gdyż jej skutki prawne trwają nawet po wygaśnięciu. NSA oddala skargę organu jako bezzasadną.
Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora KIS z naruszeniem art. 14c § 1 i § 2 O.p. nie uwzględniała istotnych elementów stanu faktycznego, co skutkowało jej uchyleniem w zaskarżonej części przez WSA oraz oddaleniem skargi kasacyjnej przez NSA.
Zobowiązanie podatkowe P. N. nie uległo przedawnieniu, gdyż wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie może być uznane za instrumentalne jedynie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia podatkowego.
Miejsce prowadzenia działalności gospodarczej kontrahenta na Cyprze, niezaangażowane w Polsce w sposób sugerujący stałość gospodarczej aktywności, nie przenosi ciężaru dowodowego na usługodawcę w postaci nadmiernej weryfikacji siedziby dla celów VAT.
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 października 2019 r., sygn. C-189/18, nie stanowił przesłanki wznowienia postępowania w sprawie podatkowej, gdyż nie wpłynął na treść decyzji ostatecznej. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.