Doręczenie decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej po upływie terminu przedawnienia zobowiązania głównego powoduje jej nieskuteczność. NSA oddalił kasację, uznając prawidłowość uchylenia decyzji DIAS przez WSA w Warszawie.

Odpowiedzialność byłego członka zarządu spółki za zaległości podatkowe powstaje, gdy zobowiązania podatkowe powstały w czasie pełnienia funkcji, a egzekucja z majątku spółki okazała się nieskuteczna. Przerwanie przedawnienia może nastąpić poprzez egzekucję, natomiast niewypłacalność spółki określa się niezależnie od liczby wierzycieli.

Gmina ma prawo do stosowania własnego prewspółczynnika godzinowego przy odliczeniu podatku VAT, jeżeli metoda ta najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności, zgodnie z art. 86 ust. 2a i 2b ustawy o VAT, pomimo istnienia odmiennych regulacji w rozporządzeniu Ministra Finansów.

Członkowie zarządu spółki ponoszą solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeśli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna, a wniosek o upadłość nie został złożony we właściwym czasie ani nie wykazano braku winy.

Sąd kasacyjny uznał cofnięcie skargi kasacyjnej za dopuszczalne i umorzył postępowanie, orzekając zwrot kosztów. Cofnięcie nie zmierzało do obejścia prawa ani nie dotyczyło aktu nieważnego.

Zmniejszenie wkładu komandytariusza poprzez obniżenie zobowiązania do świadczenia pracy, wynikające z przekształcenia spółki komandytowej, nie stanowi opodatkowanego przychodu, a zastrzeżenia WSA dotyczące dodatkowej analizy kosztów są bezzasadne.

Wystawienie faktury VAT zawierającej podatek powoduje obowiązek jego zapłaty, niezależnie od korekt, jeśli nie wyeliminowano ryzyka uszczuplenia budżetowego – art. 108 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 203 dyrektywy 112.

Nieuprawnione zarzuty naruszenia art. 151 P.p.s.a. oraz przepisów Ordynacji podatkowej nie wykazały wpływu na wynik sprawy; prawidłowo oddalono skargę kasacyjną.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu; decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu w sprawie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej była prawidłowa, a orzeczenie TSUE z 16 października 2019 r. nie wpływa na jej treść.

Osoba prowadząca działalność rolniczą jest traktowana jako prowadząca działalność gospodarczą we własnym imieniu; organy KAS mają prawo żądać dokumentów na mocy art. 45 ust. 1 ustawy o KAS. Skarga kasacyjna niezasadna.

Jeżeli istnieją uzasadnione wątpliwości co do rzeczywistego właściciela należności lub sztucznego charakteru działalności, organ podatkowy jest zobowiązany odmówić wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowych (art. 26b ust. 3 updop). Skarga kasacyjna w takim przypadku jest bezzasadna.

Świadome uczestnictwo w oszustwie podatkowym pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego, a organ podatkowy może skutecznie zawiesić bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jeśli działania prokuratora wykazują odpowiednie podstawy do wszczęcia postępowania karnego-skarbowego.

Decyzja organu odwoławczego o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania była zgodna z zasadą dwuinstancyjności oraz nie naruszała zasady szybkości postępowania, gdyż materiał dowodowy wymagał istotnego uzupełnienia.

NSA oddalił skargę kasacyjną A.W., uznając ją za bezzasadną i niewykazującą dostatecznych podstaw kasacyjnych. Podniesione zarzuty procesowe i materialne nie znalazły potwierdzenia w przebiegu postępowania ani w stanie prawnym sprawy.

Miejsce świadczenia międzynarodowych usług transportowych należy ustalać zgodnie z rzeczywistym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy. Formalna rejestracja na Cyprze nie wpływa na opodatkowanie stawką krajową, gdy faktyczne miejsce działalności znajduje się w Polsce.

Sąd uznaje, że przepis art. 22c pkt 2 updof, ograniczający amortyzację nieruchomości, nie narusza konstytucyjnych zasad ochrony praw nabytych ani interesów w toku, dzięki ustanowieniu przepisów przejściowych.

Podatnik nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwoty odpowiadającej wysokości podatku naliczonego bez faktury VAT dokumentującej transakcję, na mocy art. 16 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.p.

Wykładnia art. 16i ust. 5 updop zezwala na zmianę stawek amortyzacyjnych zarówno w przyszłych, jak i przeszłych rozliczeniach podatkowych, pod warunkiem zgodności z terminem przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Skarżący nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie faktur związanych z oszustwem podatkowym. Transakcje dokumentowane tymi fakturami stanowiły element przestępczego łańcucha dostaw. Syndyk masy upadłości nie dochował należytej staranności, wiedząc lub mogąc wiedzieć o oszustwie.

Podatnik nie ma prawa do ulgi abolicyjnej, gdy jego dochody z pracy na statkach badawczych nie spełniają przesłanek transportu międzynarodowego, wymagającego odpłatnego przewozu osób lub towarów. Fakt badawczego charakteru jednostek pływających wyklucza uznanie ich za statki w transporcie międzynarodowym.

Nadpłata podatku, powstała w wyniku ulg podatkowych, podlega zaliczeniu na poczet istniejących zaległości podatkowych, z wyjątkiem sytuacji, gdy podatnik zobowiązań takich nie posiada; ulga na dzieci nie stanowi bezwarunkowej należności podlegającej wypłacie.

Należyta staranność kupiecka w transakcjach handlowych nie była dochowywana, co skutkuje brakiem prawa do odliczenia podatku naliczonego. Faktury dokumentujące nieistniejące zdarzenia gospodarcze nie stanowią podstawy do obniżenia należnego podatku od towarów i usług.

Do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest udokumentowanie rzeczywistych zdarzeń gospodarczych fakturą zgodną z rzeczywistością. Faktury nieodzwierciedlające rzeczywistych transakcji nie stanowią podstawy do zaliczenia ich do kosztów podatkowych.

Odmowa wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowych jest uzasadniona, jeśli istnieją uzasadnione wątpliwości co do rzeczywistego właściciela należności. Nie jest wymagane stanowcze ustalenie tożsamości właściciela należności przy odmowie wydania opinii (art. 26b ust. 3 updop).