NSA uznał, że decyzja Prezydenta Miasta Szczecin wygaśnięcia decyzji podatkowej z dniem 2 stycznia 2019, wydana w trybie art. 258 o.p., była dotknięta wadą rażącego naruszenia prawa z powodu braku podstaw ustawowych do stwierdzenia jej bezprzedmiotowości względem Ordynacji podatkowej.
Faktura, która nie dokumentuje rzeczywistej transakcji pomiędzy podmiotami wymienionymi w jej treści, skutkuje obowiązkiem zapłaty wykazanego podatku w trybie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, bez prawa do jego odliczenia.
Wniosek o zwrot akcyzy, któremu nie towarzyszą dokumenty potwierdzające zapłatę podatku, podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia pełnej dokumentacji opisanej w art. 82 ust. 4 u.p.a.
Wniosek o zwrot podatku akcyzowego, który nie spełnia wymagań formalnych określonych przepisami prawa krajowego, podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Dokumenty dołączone do wniosku muszą tam umożliwiać jednoznaczne potwierdzenie zapłaty akcyzy na terytorium RP dla jego prawidłowego procesu.
Odmowa prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 i 2 oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT wymaga jednoznacznego wykazania, że podatnik działał w złej wierze – wiedział lub co najmniej powinien był wiedzieć, że uczestniczy w transakcjach związanych z nadużyciem w VAT.
Członek zarządu spółki kapitałowej ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie zgłosił we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie jej upadłości, gdy istniały ku temu przesłanki, a nie wykazał braku winy w niezłożeniu takiego wniosku (art. 116 § 1 O.p.).
Skarga kasacyjna zarzucająca błędną wykładnię art. 5 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podlega oddaleniu, jeśli brak jest usprawiedliwionych podstaw, a zarzuty mają charakter nieprecyzyjny i nieuzasadniony.
Budynki mieszkalne wynajmowane na cele mieszkaniowe przez przedsiębiorców nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l., co uzasadnia opodatkowanie ich stawką właściwą dla budynków mieszkalnych.
Opłata ostrożnościowa wniesiona przez bank za IV kwartał 2016 roku stanowi koszt uzyskania przychodów, gdyż po dniu 9 października 2016 r. brak jest przepisu wyłączającego ją wprost z kosztów uzyskania przychodów.
Przepis art. 15e ust. 11 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie ma zastosowania do końcowego odbiorcy refakturowanych usług. Wyłączenie z limitowania kosztów na podstawie tego przepisu dotyczy wyłącznie podmiotów refakturujących usługi na innych podatników.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że tylko korzystanie ze zwolnienia podmiotowego wyklucza stosowanie art. 22 ust. 4 pkt 4 u.p.d.o.p., a zwolnienia przedmiotowe nie stanowią podstawy do odmowy wydania opinii o stosowaniu preferencji dywidendowej w podatku dochodowym.
Zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych pobierany przez spółkę komandytową jako płatnika może być obliczony i pobrany wyłącznie od faktycznie osiągniętego przychodu z udziału w zyskach spółki, a nie od zaliczek wypłaconych w trakcie roku obrotowego.
Oddalenie skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej przez NSA potwierdza, że twórcze uczestnictwo spółki jako koordynatora prac rozwojowych z udziałem podwykonawców spełnia wymagania działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikując tym samym działania spółki do ulgi IP BOX.
Gdy skarga kasacyjna nie spełnia wymogów odnoszących się do precyzyjnego wskazania naruszeń prawa i ich zasadnego uzasadnienia, Naczelny Sąd Administracyjny jest zobowiązany do jej oddalenia z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw.
Posiadacz samoistny nieruchomości jest zobowiązany do zapłaty podatku od nieruchomości, wyprzedzając obowiązek współwłaścicieli, zgodnie z art. 3 ust. 3 i 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Postępowanie przygotowawcze, którego przedmiotem było śledztwo prowadzone przez prokuraturę, mogło zgodnie z art. 70 § 6 Ordynacji podatkowej zawiesić bieg przedawnienia zobowiązań podatkowych w przypadku związku z niewykonaniem zobowiązań. NSA uznał, że taki związek istniał.
Podatnik, nie dopełniając należytej staranności w weryfikacji kontrahenta i jego działalności gospodarczej, nie może skutecznie odliczyć podatku naliczonego z faktur wystawionych przez ten podmiot, gdy dowody wskazują na fikcyjny charakter transakcji.
Podatnicy realizujący transakcje z jednorazową wartością przekraczającą 15.000 zł muszą dokonywać płatności przez rachunek płatniczy. Niewywiązanie się z tego obowiązku wyklucza możliwość zaliczenia takich transakcji do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22p u.p.d.o.f.
Podwyższenie kapitału zakładowego w spółce komandytowo-akcyjnej uzasadnia opodatkowanie tylko różnicy dotyczącej kapitału zakładowego, bez wliczania agio emisyjnego przeznaczanego na kapitał zapasowy.
Budynki mieszkalne zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na wynajmie na cele mieszkaniowe powinny być opodatkowane jako budynki mieszkalne, jeżeli faktycznie służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych najemców.
Naczelny Sąd Administracyjny odrzuca skargę kasacyjną skarżącego wobec braku usprawiedliwionych podstaw, podkreślając konieczność poprawnego formułowania zarzutów kasacyjnych i przedstawienia stosownego uzasadnienia dla ich oceny.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P. Sp. z o.o. uznając, iż brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości decyzji o odmowie odliczenia podatku VAT, gdyż skarżąca świadomie uczestniczyła w oszukańczym procederze związanym z wystawianiem fikcyjnych faktur.
NSA stwierdza, że metoda czasu wykorzystywania hali sportowej jako prewspółczynnik jest zgodna z VAT i najlepiej odzwierciedla rzeczywiste wykorzystanie do celów opodatkowanych, odrzucając kasację KIS.
NSA nakazuje ponowne rozpoznanie przez WSA sprawy związanej z VAT, uznając, że dotychczasowe postępowanie administracyjne i sądowe nie właściwie oceniło instrumentalne wykorzystanie postępowania karnoskarbowego oraz kwestie przedawnienia i staranności podatkowej.