Decyzja Szefa KAS, wydana w trybie art. 119a O.p. dla podatku od nieruchomości, ma charakter deklaratoryjny. W kontekście klauzuli unikania opodatkowania, organ musi wykazać, że podstawowym celem transakcji była korzyść podatkowa; cel gospodarczy nie może być mało istotny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje nieważność sumowania danych do pomniejszenia zryczałtowanego podatku komplementariusza za różne lata podatkowe i brak obowiązku pobierania zaliczek przez spółki komandytowe przed końcowym określeniem podatku. Skargi kasacyjne oddalono.

Członek zarządu odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykazał, że we właściwym czasie złożył wniosek o upadłość. Specyfika odpowiedzialności nie uzależnia jej od liczby wierzycieli; niewystarczająca egzekucja z majątku spółki czyni ją skuteczną wobec zarządu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uzasadnienie wyroku WSA nie spełniało wymogów art. 141 § 4 p.p.s.a., co niesprawiedliwie pozbawia Skarżącego możliwości obrony, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z obowiązkiem uwzględnienia wszystkich okoliczności dotyczących domniemanej roli brokera w oszustwie podatkowym.

Produkt będący suplementem diety w postaci płynnej bez wymogu rozcieńczania należy klasyfikować pod poz. 2202 CN jako napój bezalkoholowy, co uzasadnia opodatkowanie stawką VAT 23%.

W sprawie dotyczącej interpretacji art. 22 ust. 1a i 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, egzemplifikujących pomniejszenia zryczałtowanego podatku dla komplementariuszy spółek komandytowych, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłowe orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wykluczając możliwość stosowania proporcji dla zysków za więcej niż jeden rok podatkowy.

Suplement diety w formie kropli, klasyfikowany jako napój pod poz. 2202 CN, podlega opodatkowaniu podstawową stawką VAT 23%. Klasyfikacja uwzględnia postać płynną produktu oraz jego bezpośrednie spożycie, niezależnie od sposobu dawkowania.

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 22 ust. 1a u.p.d.o.p. jest ograniczone do roku podatkowego, w którym przychód został uzyskany, i nie ma zastosowania do zaliczek na zyski wypłacane w trakcie roku podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargi kasacyjne, uznając brak podstaw do proporcjonalnego odliczania podatku zryczałtowanego od wieloletnich wypłat zysku dla komplementariuszy oraz potwierdza brak obowiązku poboru zaliczek podatkowych na dywidendy w trakcie roku podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną uznając, że interpretacja przepisów prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględniająca szczególne okoliczności pandemii COVID-19 była prawidłowa i uzasadniona.

Decyzje organów podatkowych oraz wyrok sądu pierwszej instancji są zgodne z prawem; zobowiązania podatkowe nie uległy przedawnieniu na skutek skutecznego zawieszenia biegu terminu, zaś prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących fikcyjne transakcje nie przysługuje.

Organ podatkowy, ustalając podstawę opodatkowania, ma obowiązek dokładnego zbadania uszkodzeń technicznych pojazdu przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym, a jego ocena musi opierać się na profesjonalnych opiniach biegłych, szczególnie w sytuacji rozbieżności między deklarowaną a rynkową wartością pojazdu.

Statek nie spełnia definicji "eksploatowanego w transporcie międzynarodowym" na gruncie art. 14 ust. 3 Konwencji polsko-norweskiej, jeśli spełnia funkcję wsparcia operacyjnego platform, a nie przewozu ludzi i ładunków jako celu głównego.

W przypadku przychodu z udziału w zysku spółek komandytowych, przepisy art. 22 ust. 1a i 1c u.p.d.o.p. nie uzasadniają możliwości proporcjonalnego pomniejszania podatku komplementariusza dla kilku lat podatkowych. Nie ciążą również na spółce komandytowej obowiązki poboru zaliczek zryczałtowanego podatku od zaliczek na zyski.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepisy art. 22 ust. 1a i 1c u.p.d.o.p. nie pozwalają na proporcjonalne pomniejszenie zryczałtowanego podatku od dywidend względem zysków wypracowanych w różnych latach podatkowych. Przyjęcie metody zaproponowanej przez Spółkę skutkowałoby pozaustawowym kształtowaniem obciążeń podatkowych.

Odpowiedzialność wspólnika spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki może być przypisana, jeśli nie dowiedzie on istnienia przesłanek egzoneracyjnych jak z art. 116 Ordynacji podatkowej. Członek zarządu odpowiada solidarnie, jeśli nie zgłosił wniosku o upadłość we właściwym czasie.

Statek pomocniczy, służący do wykonywania operacji wsparcia dla platform wiertniczych, nie jest eksploatowany w transporcie międzynarodowym, co wyłącza możliwość zastosowania ulgi abolicyjnej określonej w art. 27g u.p.d.o.f.

Za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada całym swoim majątkiem były członek jej zarządu, jeśli nie wskaże mienia umożliwiającego zaspokojenie długu i nie zgłosi we właściwym czasie wniosku o upadłość spółki, a egzekucja z jej majątku jest bezskuteczna.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada za zaległości podatkowe spółki, gdy egzekucja przeciwko niej okaże się bezskuteczna, a nie wykazano, iż w odpowiednim czasie zgłoszono wniosek o upadłość, otwarto postępowanie restrukturyzacyjne albo miało miejsce zatwierdzenie układu restrukturyzacyjnego.

Przy orzekaniu o solidarnej odpowiedzialności komplementariusza spółki komandytowej na podstawie art. 115 O.p. organ podatkowy obowiązany jest wykazać jedynie istnienie zaległości podatkowych spółki oraz fakt pełnienia funkcji komplementariusza.

Produkt w formie płynnej suplementu diety jest klasyfikowany jako napój bezalkoholowy do pozycji 2202 CN i podlega stawce 23% VAT. Klasyfikacji dokonano przy uwzględnieniu jego właściwości jako płynu spożywanego bezpośrednio, zgodnie z regułą 1 ORINS.

Dotacje nie mogą być włączone do podstawy opodatkowania VAT, jeśli brak dostatecznego związku z realizacją działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, przy uwzględnieniu specyfiki spółki celowej realizującej zadania publiczne.

Interpretacja indywidualna wydana przez organ podatkowy, pomijająca analizę wpływu przepisów prawa cywilnego na stan podatkowy, narusza wymogi art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej i może zostać uchylona w wyniku postępowania sądowoadministracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zmiany w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych naruszają zasadę ochrony interesów w toku w zakresie, w jakim uniemożliwiają kontynuowanie amortyzacji rozpoczętej przed 2018 r. Skarżący ma prawo kontynuować amortyzację na zasadach sprzed nowelizacji.