Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że instrumentalne wykorzystanie postępowania karnego skarbowego do wpływania na przedawnienie zobowiązania podatkowego, poprzez opóźnianie jego umorzenia, może naruszać zasady praworządności i zaufania do organów państwowych, co wymaga wyjaśnienia przez organ podatkowy.

Skarga kasacyjna dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego przez M.U. na podstawie transakcji obrotu solą drogową zostaje oddalona. Organy podatkowe działając na podstawie pełnego materiału dowodowego, słusznie odmówiły odliczenia podatku przez M.U.

Postępowanie karne skarbowe wszczęte przez organ podatkowy, które nie wykazuje cech instrumentalności, skutecznie zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Takie działanie nie stanowi nadużycia prawa.

Złożenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania karnoskarbowego bez odpowiedniego powiadomienia pełnomocnika nie przerywa biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Instrumentalne wszczęcie takiego postępowania, bez faktycznych czynności dowodowych, nie skutkuje zawieszeniem terminu przedawnienia.

Czasowa rejestracja samochodu w celu jego wywozu poza granice kraju nie wyklucza możliwości uzyskania zwrotu podatku akcyzowego zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, gdyż nie oznacza rejestracji związanej z konsumpcją na terenie Polski.

Zawieszenie działalności gospodarczej nie eliminuje obowiązku podatkowego w zakresie nieruchomości związanych z tą działalnością, jeżeli istnieje możliwość ich przyszłego wykorzystania do działalności gospodarczej; operaty szacunkowe oraz procedury podpisywania decyzji nie naruszają prawa proceduralnego.

Gmina Z. ma pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących budowy kramów, gdyż są one wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, niezwiązaną z działaniami niepodlegającymi opodatkowaniu.

Jednostki organizacyjne gmin, które na dzień 31 grudnia 2016 r. nie prowadziły sprzedaży, nie istniały lub powstały po tej dacie, nie mają prawa do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kas rejestrujących, decyzja Dyrektora KIS była prawidłowa i zgodna z przepisami.

Usługi pośrednictwa oraz koordynacji scentralizowanych zakupów mogą być uznane za świadczenia o charakterze podobnym do wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p., co uzasadnia pobór zryczałtowanego podatku dochodowego przez płatnika.

Kary umowne za opóźnienia w przekazaniu budynków i zawarciu umów przeniesienia własności, inne niż te dot. wad towarów, mogą być kosztem uzyskania przychodów, jeśli spełniają warunki art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Dla odliczenia pełnych wydatków na pojazdy jako koszt uzyskania przychodów, podatnik musi obiektywnie wykluczyć ich użycie prywatne poprzez wewnętrzne regulacje i ewidencję, co w rozpoznanej sprawie zostało skutecznie dokonane przez spółkę.

Nieprawidłowo przeprowadzone doręczenie decyzji administracyjnej, w którym brak możliwości ustalenia tożsamości odbiorcy przesyłki, skutkuje naruszeniem przepisów proceduralnych, co uzasadnia uchylenie wyroku i ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd I instancji.

Członek zarządu spółki z o.o. odpowiada za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże, że wniosek o upadłość zgłoszono we właściwym czasie, bądź jeśli nie jest w stanie wskazać mienia spółki, umożliwiającego zaspokojenie zaległości. Zaniechanie zgłoszenia upadłości uzasadnia odpowiedzialność, nawet przy braku innych przesłanek exoneracyjnych.

Opinia biegłego nie spełniająca wymogów art. 197 § 1 O.p. co do fachowej analizy i konkretności ocen oraz uzależnienia od znajomości przepisów i orzecznictwa, nie może być uznana za dowód w postępowaniu podatkowym.

Zaświadczenia urzędowe mogą być wydawane wyłącznie w oparciu o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego wynikających z rejestrów organów. Interes faktyczny nie uzasadnia ich wydania. Organ podatkowy nie posiada kompetencji do przyznawania praw wymagających ustalenia w postępowaniu cywilnym.

W przypadku skargi kasacyjnej dotyczącej odmowy wydania opinii zabezpieczającej, NSA ocenia zgodność z prawem dokonaną przez organ podatkowy odmowę, co może prowadzić do konieczności ponownego rozpoznania sprawy przez sąd pierwszej instancji, w sytuacji, gdy ocena tego sądu opierała się o materiał nieznajdujący odzwierciedlenia w aktach sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie dopuściło się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego, jednakże działania te nie stanowiły rażącego naruszenia prawa. Uznać należy za uzasadnione wymierzenie organowi symbolicznej grzywny za przewlekłość postępowania.

Wydatki poniesione przez podatnika na wykonanie decyzji administracyjnej, w ramach czynności nieopodatkowanych, nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdy brak jest związku z czynnościami opodatkowanymi (art. 86 ust. 1 u.p.t.u.).

Członek zarządu spółki ponosi solidarną odpowiedzialność za zobowiązania publicznoprawne, jeśli nie wykazał, że w wymaganym terminie złożono wniosek o ogłoszenie upadłości lub otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego, niezależnie od zgłoszeń postępowań przez inne podmioty.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie dopuściło się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania w rozpatrywaniu skargi dotyczącej oprocentowania nadpłaty podatku od nieruchomości, przewlekłość ta nastąpiła jednak bez rażącego naruszenia prawa.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem oddalona; brak rażącego naruszenia prawa UE w zakresie zastosowania podwyższonej stawki akcyzy z powodu nieprzedłożenia zestawień oświadczeń nabywców.

Złożenie oświadczeń nabywców oleju opałowego oraz ich zestawień jest konieczne do korzystania z obniżonej stawki podatku akcyzowego zgodnie z art. 89 ustawy o podatku akcyzowym, a ich brak uniemożliwia zastosowanie preferencji, nawet przy zniszczeniu dokumentacji.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe, gdy spełnione są przesłanki z art. 116 o.p., w szczególności bezskuteczność egzekucji z majątku spółki oraz niewystąpienie z wnioskiem o ogłoszenie upadłości w terminie.

Skarga kasacyjna wniesiona przez P.K. zostaje oddalona z powodu nieprecyzyjnego określenia podstaw kasacyjnych oraz braku należytego uzasadnienia zarzutów, co uniemożliwia skuteczne podważenie prawidłowości ustaleń faktycznych i prawnych decyzji organu oraz wyroku WSA.