Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że prawne rozciągnięcie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz towarów z Kazachstanu miało podstawę w unijnych regulacjach, skutecznie komunikowanych i obowiązujących przed zakończeniem importu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego oraz wyliczenie dodatkowego podatku od towarów i usług jako zgodne z przepisami prawa unijnego oraz krajowego, potwierdzając prawidłowość decyzji administracyjnej i oddalając skargę kasacyjną.

Rozporządzenie wykonawcze umożliwia retrospektywne stosowanie ceł antydumpingowych na towary wysyłane z krajów trzecich, niezależnie od ich rzeczywistego pochodzenia, jeśli właściwe przepisy unijne przewidują taką regulację.

Kluczowe znaczenie ma miejsce wysyłki, a nie pochodzenia towaru, dla nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego, zgodnie z unijnym rozporządzeniem rozszerzającym cła na produkty wysyłane z Kazachstanu. Potwierdzenie prawidłowości decyzji organu nakładającego cło i podatek wskutek niewykazania pochodzenia towaru.

W postępowaniu o ulgę płatniczą w spłacie zaległości podatkowej, organ podatkowy przed oceną przesłanek ulgi zobowiązany jest ustalić, czy zobowiązanie nadal istnieje, uwzględniając możliwe przedawnienie. Instrumentalność wszczęcia postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia przedawnienia podlega sądowej kontroli.

NSA uznał, że rozporządzenie wykonawcze nr 2024/1287, rozszerzające cło antydumpingowe na sklejki wysłane z Kazachstanu, można stosować wstecznie, uznając import w chwili jego realizacji za prawidłowo objęty tym cłem.

Cło antydumpingowe na przywóz sklejki brzozowej wysyłanej z krajów trzecich (Kazachstanu), nie wymaga dowodzenia pochodzenia towaru z Rosji, jeśli obchodzi środki nałożone na towary rosyjskie.

Nałożenie cła antydumpingowego na towary importowane z Kazachstanu jest zgodne z prawem unijnym, niezależnie od ich rzeczywistego pochodzenia. Rozporządzenie unijne dotyczące ceł obowiązywało retrospektywnie i nie wymagało dowodzenia pochodzenia towarów z tego regionu.

Naruszono art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 123 § 1 i art. 200 § 1 o.p., wydając decyzję naruszającą gwarancje procesowe strony, co skutkowało uchyleniem decyzji organów I i II instancji oraz umorzeniem postępowania administracyjnego z uwagi na upływ terminu z art. 118 § 1 o.p.

Jeśli towar zgłoszony do procedur celnych jako wysyłany z Kazachstanu objęty jest rozporządzeniem antydumpingowym, cła te można rozszerzyć, nie badając jego faktycznego pochodzenia, celem unikania obchodzenia środków antydumpingowych. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A. S. zostaje oddalona. Ostateczne decyzje celne, będące podstawą wysokości należnego podatku VAT z tytułu importu, pozostają poza kontrolą sądową w zakresie weryfikacji wartości celnej oraz pochodzenia towaru.

W przypadku stosowania cła antydumpingowego kluczowe jest określenie kraju, z którego towar jest wysyłany, nawet jeśli nie jest to kraj jego faktycznego pochodzenia, jeżeli unijne przepisy tak stanowią.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawo jednostki samorządu terytorialnego do ustalenia prewspółczynnika odliczenia VAT na podstawie metody najbardziej odpowiadającej specyfice prowadzonej działalności oraz dokonywanych nabyć, odstępując od wzoru określonego w przepisach wykonawczych, gdy skuteczność tej metody zostanie odpowiednio wykazana.

Decyzja organu celnego utrzymana w mocy. Klasyfikacja profili aluminiowych do kodu TARIC 7604 29 90 90 uznana za prawidłową. Skarga kasacyjna oddalona, brak wpływu zarzutów proceduralnych na wynik sprawy.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na niewykazanie prawidłowego zgłoszenia darowizny w terminie sześciu miesięcy, co skutkuje utratą prawa do zwolnienia podatkowego z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Decyzja organu podatkowego w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, pomimo wystąpienia przesłanek ważnego interesu podatnika i interesu publicznego, jest uznaniowa i nie narusza prawa, jeśli dochodzenie zaległości jest zasadne i nie istnieją przesłanki do umorzenia.

Postępowanie karno-skarbowe wszczęte bez dostatecznych podstaw i z oczywistą intencją wyłącznie zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego należy uznać za instrumentalne, pozbawione mocy prawnej skutkującej zawieszeniem biegu przedawnienia.

Prawidłowa klasyfikacja taryfowa towarów oraz brak naruszeń proceduralnych w postępowaniu administracyjnym potwierdzają zasadność decyzji organu administracji i oddalenie skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna dotycząca klasyfikacji taryfowej i podatkowej towarów została oddalona z powodu braku wykazania naruszeń przepisów wpływających na wynik sprawy, a działania organów administracji były zgodne z prawem.

Skarga kasacyjna nie jest uzasadniona, a zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, akceptujący decyzję Dyrektora IAS w Lublinie w zakresie określenia kwoty cła i VAT zgodnie z klasyfikacją taryfową towarów, pozostaje w mocy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną, podtrzymując prawidłowość klasyfikacji taryfowej przyjętej przez organy celne i sąd pierwszej instancji, zgodnie z regułami interpretacji Nomenklatury scalonej oraz obowiązującymi przepisami celnymi i podatkowymi.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak naruszenia prawa w orzeczeniu sądu pierwszej instancji przy prawidłowym zastosowaniu przepisów klasyfikacyjnych oraz postępowania celnego.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do naruszenia prawa materialnego i procesowego w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów, potwierdzając prawidłowość zastosowanych procedur celnych i podatkowych.

Brak wystarczających dowodów na potrzebę przedłużenia zwrotu podatku VAT nie może uzasadniać decyzji organu podatkowego, szczególnie w przypadku kolejnego przedłużenia terminu.