Ujawnienie informacji związanych z realizacją zadania publicznego, nie mających istotnej wartości gospodarczej mogącej zachwiać pozycję przedsiębiorcy na rynku, nie może być odmówione na podstawie ochrony tajemnicy przedsiębiorcy.

Oddalenie skargi kasacyjnej Z. sp. z o.o. przez NSA z powodu braku podstaw do zarzutu bezczynności Wojewody Mazowieckiego, gdyż wniosek z 2005 roku nie obejmował kwestii odszkodowawczej, a dotychczasowe postępowanie nie uwzględniało właściwego rozpoznania przedmiotu skargi.

W sytuacji, gdy wniosek dotyczy stwierdzenia nabycia prawa własności, a nie odszkodowania, brak jest przesłanek do uznania bezczynności i przewlekłości organu w zakresie ustalenia odszkodowania, które powinno być rozstrzygane w odrębnym toku postępowania administracyjnego.

Brak podstaw do uznania bezczynności Wojewody Mazowieckiego w zakresie wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania, ponieważ taki wniosek nie został przez skarżącą skutecznie złożony. Argumenty skargi kasacyjnej nie podważają wcześniejszego rozstrzygnięcia sądu wojewódzkiego.

Oddalenie skargi kasacyjnej wskutek niewykazania przez skarżącą istnienia postępowania odszkodowawczego przed Wojewodą Mazowieckim oraz braku przesłanek dla stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości w prowadzeniu przez ten organ postępowania administracyjnego.

Nie można uznać przesłanki braku winy w uchybieniu terminu przy składaniu odwołania przez podatnika za uprawdopodobnioną, jeśli nie dostarczono konkretnych dowodów na zaistnienie okoliczności usprawiedliwiających opóźnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego było zgodne z prawem, gdy przedsiębiorca utracił rękojmię należytego prowadzenia apteki, co jest podstawą obligatoryjnego cofnięcia zezwolenia według art. 37ap ust. 1 pkt 2 Prawa farmaceutycznego.

Przepis art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie upoważnia organu do żądania dokumentacji poza inspekcją lub kontrolą. Wprowadzanie wyjątków od zasady wolności gospodarczej wymaga podstawy prawnej, której brak uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego karygodnego.

Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, wynikające z ustawy o rehabilitacji, wymaga zgodności z regulacjami unijnymi, w szczególności z rozporządzeniem nr 651/2014. Brak złożenia wniosku w terminie wskazuje na brak konieczności pomocy, zgodnie z celami pomocy publicznej.

Terminowe złożenie wniosku o dofinansowanie wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych jest warunkiem sine qua non przyznania tej pomocy, a decyzje organów są zgodne z prawem, jeśli opierają się na unijnych regulacjach motywujących zatrudnianie osób niepełnosprawnych.

Decyzja o zabezpieczeniu, mimo jej wygaśnięcia, podlega kontroli merytorycznej ze względu na jej skutki prawne nadal istniejące w sferze prawa podatkowego, a brak takiej kontroli stanowi naruszenie prawa podatnika do sądu.

Nieusunięcie braków formalnych wniosku w terminie wyznaczonym na mocy art. 64 § 2 k.p.a. skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, a organ administracji ma prawo nie zawieszać postępowania, kierując się własnym uznaniem w ramach uznania administracyjnego.

Brak złożenia wniosku o dofinansowanie w terminie oraz nieudowodnienie braku winy w tym zakresie skutkuje utratą prawa do tego dofinansowania. Warunki przyznania pomocy publicznej muszą być zgodne z prawem unijnym, a ich niespełnienie potwierdza brak konieczności udzielenia pomocy.