Działalność gospodarcza fundacji rodzinnej obejmująca nabycie nieruchomości w celu ich wynajmu, a następnie odpłatnego zbycia po określonym czasie, znajduje się w granicach dozwolonej działalności i może korzystać z podatkowego zwolnienia, jeżeli nie dotyczy nieruchomości nabytych wyłącznie w celu dalszego zbycia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że brak jest podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego na mocy art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., ze względu na nieistnienie nowych okoliczności faktycznych w dniu wydania pierwotnej decyzji, co wyklucza naruszenie terminów proceduralnych.

Skarga kasacyjna A. S.A. jest bezzasadna. NSA utrzymuje decyzję o karze pieniężnej za udzielenie zamówienia z naruszeniem ustawy Pzp, potwierdzając prawidłowość implementacji dyrektyw unijnych oraz postępowania Prezesa UZP.

Skarga kasacyjna wniesiona przez B.K. została oddalona, jako bezzasadna, z uwagi na prawidłowość zastosowania przez organy podatkowe przepisów o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia w kontekście wszczęcia postępowania karnego skarbowego oraz prawidłowości naliczenia odsetek.

Nawet minimalne przekroczenie ustawowego terminu skutkuje bezwzględnym uznaniem zażalenia za niedopuszczalne. Okoliczności osobiste skarżącego mogą być podstawą do wniosku o przywrócenie terminu, ale nie wpływają na bezwzględną literalną interpretację przepisu o terminach przez organ odwoławczy.

Lokalizacja zjazdu z drogi krajowej wymaga zgody zarządcy drogi, którą można odmówić z uwagi na zagrożenie bezpieczeństwa ruchu; dostęp do alternatywnej drogi publicznej uzasadnia odmowę zgody.

W sytuacji braku dowodów na nieaktualność adresu w urzędowych rejestrach, doręczenia dokumentów na wskazany adres uważane są za zgodne z prawem, co wyklucza możliwość wznowienia postępowania w trybie nadzwyczajnym z powodu domniemanego braku winy strony.

Dopuszczalne jest zastosowanie przez organ egzekucyjny uciążliwego środka zabezpieczającego, gdy prowadzi on bezpośrednio do zaspokojenia należności...rganicznych (art. 7 § 2 u.p.e.a.). Sąd nie dopatrzył się przekroczenia władzy dyskrecjonalnej organu, uzasadniając brak alternatywnego, mniej dolegliwego środka zabezpieczenia.