NSA uchylił wyrok WSA z powodu nieważności postępowania z uwagi na brak pełnego rozeznania stron, co wymagało ponownego rozpoznania sprawy przez WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że ocena ponownej analizie przedsięwzięcia przez T. S.A. poprzez negatywną ocenę kryterium B.6 była prawidłowa. Zarzuty dotyczące błędów proceduralnych i materialnych są bezzasadne i nie uzasadniają uchylenia wyroku WSA.
W przypadku odpłatnego zbycia udziałów w spółce, kosztem uzyskania przychodu jest rzeczywista wartość wydatków poniesionych na ich nabycie w momencie zbycia, a nie wartość historyczna, co ma kluczowe znaczenie dla wysokości zobowiązań podatkowych.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy po 30 czerwca 2024 r. jest niezgodny z art. 45 Konstytucji RP. W związku z tym przywraca stosowanie przepisów o bezczynności i przewlekłości w administracyjnym postępowaniu cudzoziemców.
Umiejscowienie obiektu w budynku nie wyklucza jego opodatkowania jako odrębnej budowli, gdyż pełni on samodzielną funkcję technologiczno-użytkową niezależną od budynku, co czyni go przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości.
Pomimo naruszenia praw procesowych organu I instancji poprzez brak zastosowania art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19, skarga kasacyjna Ministra została oddalona, a decyzja Sądu I instancji utrzymana w mocy. Przepisy art. 15zzzzzn2 ustawy miały zastosowanie do materialnoprawnych terminów obowiązujących podczas stanu epidemii.
Samo złożenie prawidłowego wniosku o świadczenie pielęgnacyjne przed 31 grudnia 2023 r. nie ustanawia prawa do świadczenia. Wszystkie przesłanki materialne muszą zostać spełnione przed tą datą, a prawo do świadczenia nie powstaje w przypadku równoczesnego pobierania emerytury.
Sąd oddala skargę kasacyjną syndyka M. S.A. z powodu niewykazania przez skarżącego zgodności z warunkami uwłaszczenia, co uzasadniało odmowę stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego.
Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność solidarną za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże braku winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość spółki we właściwym czasie, zgodnie z art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, a naruszona nie została zasada prawa do obrony.
Członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają solidarnie za zaległości podatkowe, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał złożenia wniosku o upadłość lub wszczęcia restrukturyzacji we właściwym czasie.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że prawo do rekompensaty na podstawie ustawy zabużańskiej nie przysługuje właścicielowi nieruchomości, który nie opuścił dawnego terytorium RP, a jego spadkobiercy repatriowali się przed jego śmiercią.
Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie nowych okoliczności lub dowodów nie jest uzasadnione, gdy są one już znane organowi orzekającemu i nie prowadzą do ujawnienia nowych faktów istotnych dla decyzji ostatecznej.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie wyroku TSUE, którego sentencja nie zmieniała zasadniczej oceny prawnej zaskarżonego wyroku, w tym jego zgodności z krajowym i unijnym porządkiem prawnym.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak uzasadnionych podstaw zakwestionowania decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego; WSA prawidłowo zastosował przepisy Ordynacji podatkowej, a działania NUCS były prawnie zasadne.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną P. G. z braku podstaw do jej uwzględnienia, wskazując na uchybienia formalne w konstrukcji zarzutów oraz ich uzasadnieniu, nie wpływające na zasadność wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.