Po wygaśnięciu decyzji o zabezpieczeniu, sąd administracyjny ma obowiązek badania jej legalności w celu ochrony praw podatnika. Niezależnie od formalnego wygaśnięcia, skutki decyzji mogą trwać i muszą podlegać kontroli sądowej.

Skarga kasacyjna odrzucona; spółka uczestniczyła w karuzeli podatkowej, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego. Organy poprawnie zakwestionowały rachunki za nieistniejące zdarzenia gospodarcze.

Ponowna ocena kryterium szczegółowego dotyczącego odbioru wodoru, wskutek negatywnych rekomendacji ekspertów, uzasadniała odmowę objęcia projektu P. K. wsparciem w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności. Skarga kasacyjna została oddalona.

NSA stwierdził, że wydatki bieżące na składki PPK mogą być pokryte z dotacji oświatowej, wymagają oceny powiązania opłat za opiekę nad dowozem z zadaniami szkoły. Decyzja SKO i wyrok WSA zostały uchylone.

Dyrektor Aresztu Śledczego, posiadając dostęp do zewnętrznych baz danych, w rozumieniu art. 4 ust. 3 u.d.i.p., znajduje się w posiadaniu informacji. Bezczynność organu nie naruszyła prawa rażąco, ale niewłaściwie oceniono zakres obowiązku informacyjnego.

Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jeżeli poprzez dostęp do cyfrowych zasobów znajduje się w posiadaniu żądanych danych, a bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej przez spółkę Skarbu Państwa jest uzasadniona, gdy informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, która ma wartość gospodarczą i zostały podjęte niezbędne działania w celu jej ochrony przed ujawnieniem.

Przesłanką do pozostawienia wniosku bez rozpoznania jest nieusunięcie braków formalnych w terminie, a decyzja o odmowie zawieszenia postępowania leży w gestii uznaniowej organu administracyjnego, zgodnie z art. 64 § 2 i art. 98 § 1 k.p.a.

Ewentualne pozostawienie sprawy bez rozpoznania z uwagi na nieusunięcie braków formalnych wniosków wodnoprawnych jest uzasadnione prawem, a decyzja o zawieszeniu postępowania ma charakter uznaniowy, co wyklucza obligatoryjność jego zastosowania.

Sąd administracyjny, uznając, iż milczące zaopiniowanie uchwały o planie miejscowym przez RDOŚ nastąpiło zgodnie z art. 25 ust. 2 Upzp, uchyla rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody stwierdzające nieważność uchwały, podkreślając brak istotnego naruszenia prawa.