W sprawie o ustalenie opłaty adiacenckiej, wszczętej po nowelizacji ustawy o gospodarce nieruchomościami z 2017 r., należy stosować nowe przepisy bez uwzględniania przepisów przejściowych. Decyzja wydana na podstawie nowych regulacji jest prawidłowa.

NSA uchylił wyrok WSA oraz decyzję administracyjną, podkreślając naruszenie zasady równości oraz obowiązku organu do precyzyjnego uzasadnienia odmowy lokalizacji zjazdu w kontekście sąsiednich zjazdów.

Członka zarządu odpowiada solidarnie z majątkiem własnym za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie złożono we właściwym czasie wniosku o upadłość, a egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna; choroba członka zarządu i rola "figuranta" nie stanowią przesłanek egzoneracyjnych.

W postępowaniu nadzorczym o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, umorzenie z mocy prawa po upływie 30 lat od jej doręczenia, przewidziane w art. 2 ust. 2 nowelizacji kpa, jest zasadne nawet przy niepełnym doręczeniu, jeśli przepis wszedł w życie przed zakończeniem postępowania.

Decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości nie musi wskazywać działek wydzielonych pod drogi publiczne, jeśli dotyczy terenów zamkniętych. Skutki prawne podziału według specustawy drogowej nie obligują do zaliczenia działek do dróg publicznych bez formalnego aktu.

Zgłoszenie wniosku o wydanie decyzji administracyjnej w sprawie waloryzacji opłaty przekształceniowej jest nieuzasadnione. Waloryzacja powinna być dokonana zawiadomieniem, zgodnie z art. 10 ustawy przekształceniowej.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej, zgodnie z ustawą z 20 lipca 2018 r., dokonuje się poprzez zawiadomienie przez organ oraz nie wymaga wydania decyzji administracyjnej; brak jest podstaw do stosowania trybu administracyjnego z uwagi na charakter techniczny waloryzacji.

W sprawie o ustalenie podstawy opodatkowania budowli w postaci utwardzenia terenu i ogrodzenia, dopuszczalne jest oparcie się na metodzie wyceny odtworzeniowej, gdy brak jest danych transakcyjnych. Ocena dowodów i wyceny przez organ podatkowy, dokonana zgodnie z zaleceniami sądu, była wystarczająco wnikliwa i zgodna z prawem.

Brak podstaw prawnych do władczego ustalenia wysokości zwaloryzowanej opłaty przekształceniowej w drodze decyzji, co uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego.

Zwaloryzowana wysokość opłaty przekształceniowej, określana w zawiadomieniu zgodnie z art. 10 ustawy przekształceniowej, nie wymaga decyzji administracyjnej, a umorzenie postępowania w tym zakresie jest uzasadnione brakiem podstaw prawnych do władczej ingerencji organu administracji.

Zwaloryzowana opłata przekształceniowa nie podlega ustaleniu w drodze decyzji administracyjnej. Procedura waloryzacji uregulowana jest odrębnie i nie obejmuje stosowania art. 7 ust. 8a ustawy przekształceniowej.

Waloryzacja opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, zgodnie z art. 10 ustawy przekształceniowej, nie wymaga wydania decyzji administracyjnej i jest dokonywana poprzez zawiadomienie.

Z waloryzacji opłaty przekształceniowej właściwy organ informuje pisemnie, nie wydając decyzji administracyjnej – w przedmiocie waloryzacji nie stosuje się art. 7 ust. 8a ustawy przekształceniowej.

Dla stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej konieczna jest wykazanie rażącego naruszenia prawa, które polega na oczywistej sprzeczności treści decyzji z normą prawną (art. 247 § 1 pkt 3 o.p.). Rozszerzająca wykładnia tych wyjątkowych przesłanek jest niedopuszczalna.

Sąd stwierdza, iż wniosek o wydanie zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi publicznej winien być poparty dowodami wykazującymi tytuł prawny do nieruchomości, co skarżący J.K. nie uczynił, nie spełniając tym samym wymogów art. 29 ust. 1 u.d.p.