Brak dokonania przez organ administracji publicznej pełnej weryfikacji przesłanek wznowienia postępowania, w tym rzeczywistego zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej przez wnioskodawcę, uzasadnia uchylenie decyzji i postanowień kończących wznowione postępowanie administracyjne.

Decyzja administracyjna o obowiązku pokrycia kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu powinna uwzględniać prawomocne ustalenia co do własności pojazdu i nie może obciążać wcześniejszego właściciela kosztami wynikającymi z bezczynności organów.

NSA utrzymał w mocy wyrok WSA, uznając, że przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę nie doszło do rażącego naruszenia prawa, a uchybienia formalne nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji.

Uchwała Rady Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Służewca Wschodniego nie stanowiła niedopuszczalnej ingerencji w prawo własności i nie naruszyła zasady proporcjonalności w rozumieniu Konstytucji RP.

Skarga kasacyjna oddalona. Inwestycja mieszkaniowa spełnia wymóg dostępu do infrastruktury kanalizacyjnej na podstawie planowanej realizacji, skutecznie zabezpieczając standardy lokalizacji zgodnie z art. 17 specustawy.

Nie można uzależniać uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy od istnienia stricte technicznie zrealizowanego zjazdu; decydujące znaczenie ma projektowa możliwość włączenia ruchu do drogi publicznej.

Decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego dotycząca instalacji gazowej w budynku mieszkalnym jest zgodna z prawem, jako że dostępny materiał dowodowy potwierdza brak zagrożeń, a instalacja spełnia wymagania techniczne. Skarga kasacyjna skarżącej zostaje oddalona.

Osoba pełniąca funkcję prezesa zarządu w spółce będącej własnością publiczną jest uznawana za osobę pełniącą funkcję publiczną. Ograniczenie dostępu do informacji publicznej na podstawie tajemnicy przedsiębiorcy wymaga wykazania jej zasadności.

Bezczynność organu administracyjnego w rozpoznaniu wniosku zainteresowanego, która skutkuje przekroczeniem ustawowych terminów i brakiem uzasadnionych przesłanek proceduralnych, skutkuje uznaniem naruszenia prawa jako rażącego (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Beneficjent działania zgodnie z wytycznymi nie jest zobowiązany do zwrotu dofinansowania, jeśli realizacja projektu opierała się na akceptowanych formach weryfikacji uczestników, nawet przy późniejszej weryfikacji uznanej za nieadekwatną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z powodu niespełnienia wymogów skargi oraz braku uzasadnionych podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa przez organy pierwszej instancji; postępowanie przed tymi organami odbyło się zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Zarządzenie Burmistrza Miasta P., odwołujące D. S. z funkcji dyrektora, zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego. Brak wykazania jednoznacznego związku między zarzutami a naruszeniami prawa uzasadnia stwierdzenie jego nieważności.