Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej (CWKL) z dnia 23 czerwca 2022 r. naruszyło przepisy postępowania, dlatego zostaje uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, z obowiązkiem szczegółowej analizy wszystkich dowodów oraz opinii lekarskich w zakresie zdolności do służby wojskowej.

Decyzja organu administracyjnego o odmowie udostępnienia informacji publicznej, powołującej się na tajemnicę przedsiębiorcy, musi zawierać szczegółowe uzasadnienie dotyczące wartości gospodarczej informacji oraz podjętych działań w celu ich ochrony. Brak takiego uzasadnienia skutkuje uchyleniem decyzji przez sąd administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że data przedawnienia zobowiązania podatkowego, przyjęta przez prawomocne orzeczenia, jest wiążąca, a zobowiązanie wygasło z mocy prawa z dniem 9 czerwca 2017 r. Pomimo podniesionych zarzutów kasacyjnych, sąd nie dostrzega naruszeń prawa procesowego uzasadniających eliminację zaskarżonego orzeczenia.

W przypadku, gdy cel wywłaszczenia nieruchomości został zrealizowany przed dniem 1 stycznia 1998 roku, wówczas przepisy art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie mają zastosowania, co wyklucza obowiązek zwrotu nieruchomości.

Pozostawanie nieruchomości we władaniu PKP bez dokumentowanego prawa zarządu powoduje jej przekształcenie z mocy prawa w mienie komunalne właściwej gminy z dniem 27 maja 1990 roku.

W braku wykazania związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a opieką nad osobą niepełnosprawną, NSA uznaje, że nie zachodzą przesłanki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza, że skarga o wznowienie postępowania na podstawie art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a. musi odnosić się do okoliczności faktycznych i środków dowodowych istniejących przed rozstrzygnięciem sprawy i dotyczących tej samej materii oraz stron.

Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, wyklucza wymierzenie grzywny, jeśli brak działania nie nastąpił z rażącym naruszeniem prawa.

Art. 458 ust. 5 ustawy o obronie Ojczyzny, w połączeniu z art. 460 ust. 5, wymaga 10-letniego okresu zawodowej służby wojskowej bez doliczania okresu służby w innych formacjach dla uzyskania świadczenia przy samodzielnym wypowiedzeniu służby.

Adresat decyzji o rozbiórce musi być wybrany tak, by zapewnić jej wykonalność. Możliwe jest solidarne nałożenie obowiązku na inwestora oraz właścicieli obiektu zgodnie z art. 52 P.b., przy czym kwestia ta powinna być przedmiotem uzupełniającego postępowania administracyjnego.