Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż nie wykazano rażącego naruszenia prawa w decyzji administracyjnej przenoszącej warunki zabudowy na rzecz skarżących, a z powodu niestwierdzenia nieważności decyzji pierwotnej brak było podstaw do unieważnienia decyzji zależnej.

Operat szacunkowy, będący podstawą ustalenia odszkodowania, musi być zlecony przez właściwy organ. Brak klauzuli aktualizującej w operacie czyni go nieważnym jako dowód. Naczelny Sąd Administracyjny oddala kasację.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy osoba opiekująca się pobiera rentę. Zasada ta obowiązuje mimo wyroku TK, chyba że renta zostanie zawieszona. Skarga kasacyjna słuszna; decyzja o odmowie przyznania świadczenia została utrzymana.

Umorzenie postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest zasadne po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego teren inwestycji. Fakt ten czyni postępowanie bezprzedmiotowym zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Postępowanie administracyjne dotyczące nałożenia kary pieniężnej za brak uiszczenia opłaty elektronicznej na spółkę w restrukturyzacji sanacyjnej winno być wszczęte z udziałem zarządcy masy sanacyjnej; kierowanie zawiadomienia do spółki czyni wszczęcie postępowania nieskutecznym.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA uzasadnia prawidłowe doręczenie decyzji organu administracyjnego pełnomocnikowi strony, co skutkuje uznaniem terminu wniesienia odwołania za przekroczony, zgodnie z przepisami k.p.a. o doręczeniach.

NSA uchylił wyrok WSA z powodu wadliwego uzasadnienia, podkreślając konieczność poprawnej wykładni i zastosowania przepisów rozporządzenia wykonawczego w kontekście oceny punktowej wniosku o pomoc finansową.

Niniejsze postępowanie wykazało, że nieruchomość, klasyfikowana jako użytki rolne, nie była faktycznie zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej, co wykluczało jej opodatkowanie podatkiem od nieruchomości.

Wydanie zaświadczenia potwierdzającego zwolnienie z podatku od spadków na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 1 u.p.s.d. jest czynnością techniczną organu i nie może zmieniać sytuacji prawnej wnioskodawcy. Odmowa jego wydania była zasadna, a terminy związane z epidemią COVID-19 nie wpływają na prawomocność sądowych postanowień spadkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, podkreślił, iż ogólnikowe i nieprecyzyjne zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego nie uzasadniają ingerencji w ustalenia sądu pierwszej instancji dotyczące odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że doręczanie decyzji podatkowej osobie trzeciej musi nastąpić na jej aktualny adres zamieszkania, nie można tu stosować adresu do doręczeń jako podatnika; decyzja doręczona inaczej nie otwiera terminu do odwołania.

Osoby trzecie nie podlegają przepisom ustawy o ewidencji podatników. Organy podatkowe powinny doręczać pisma osobom trzecim zgodnie z art. 148 Ordynacji podatkowej, a nie według zasad obowiązujących dla podatników i płatników.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa procesowego oraz materialnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny i Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, co uzasadniało nieprzyznanie pomocy finansowej.

W przypadku pomocy finansowej dla młodych rolników, zmiana założeń biznesplanu może nastąpić tylko przed jego realizacją i wymaga wcześniejszej zgody organu, co czyni działania samowolne niedopuszczalnymi w myśl rozporządzenia wykonawczego.