Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej F. o naruszenie art. 18 ust. 1 u.r.t. stanowiło rażące naruszenie prawa. Organ powinien był wydać formalne postanowienie, a nie uczynił tego, co uzasadniało nałożenie kar finansowych.

Decyzja środowiskowa z 2014 r. była prawidłowa mimo wniosków skarżącego o uznanie nieruchomości za mieszkalną, gdyż nie było dowodów na zmianę jej przeznaczenia przed wydaniem decyzji, co uzasadniało oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że orzeczenie TSUE z 8 czerwca 2023 r. C-322/22 ma wpływ na decyzje podatkowe, uzasadniając wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej.

Odmowa ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dla całej działki, gdy przeznaczenie pod cel publiczny dotyczy jedynie fragmentu, jest nieuzasadniona. Wymaga to analizy możliwości wydzielenia części wolnych od obciążeń, zgodnie z art. 214a ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Skarga kasacyjna, w której zarzucono niewłaściwości formalne w tytule wykonawczym oraz przedawnienie zobowiązania podatkowego, jest niezasadna, gdyż te kwestie były już prawomocnie rozstrzygnięte w odrębnych postępowaniach. Ponadto tytuł wykonawczy musi uwzględniać okresy nienaliczania odsetek.

Egzekucyjne postępowanie administracyjne uznaje się za prawidłowe, jeżeli zarzuty dotyczące nieprawidłowości w obliczaniu odsetek i doręczenia upomnienia były prawomocnie rozstrzygnięte, a skarga kasacyjna jest niezasadna wobec braku nowych okoliczności faktycznych.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak zasadności zarzutów dotyczących nieprawidłowości w naliczaniu odsetek i przedawnienia zobowiązania, przy utrzymaniu prawomocnej oceny prawnej wcześniejszych orzeczeń sądów administracyjnych.

Brak przesłanek do uznania, że działka stanowiła drogę publiczną na dzień 31 grudnia 1998 r., skutkuje niemożnością stwierdzenia jej nabycia z mocy prawa przez jednostkę samorządu terytorialnego. Decyzja wymaga ponownego ustalenia stanu faktycznego w kontekście przepisów o drogach publicznych.

Z chwilą nabycia pełnej zdolności do czynności prawnych, ocena obywatelstwa skarżącego powinna obejmować przepisy obowiązujące w tym dniu, nie uznając wcześniejszych decyzji podjętych bez zdolności prawnej, co skutkuje koniecznością ponownego ustalenia obywatelstwa.

NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę, uznając, że brak pełnej i właściwej informacji o teleporadach narusza zbiorowe prawa pacjentów i że organ administracyjny miał podstawy do oceny dowodów w tak sprawie. Skarga kasacyjna okazała się częściowo zasadna.

W przypadku wywłaszczenia nieruchomości na potrzeby dróg publicznych, dowody zajęcia muszą jednoznacznie potwierdzać stan na dzień 31 grudnia 1998 r., a naruszenie przepisów postępowania przy ocenie dowodów może stanowić podstawę do uchylenia decyzji administracyjnej.

Na gruncie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej odpowiedzialność podatkowa członka zarządu spółki nie jest uzależniona od liczby wierzycieli wymienionych w przepisach prawa upadłościowego, co potwierdzają stanowiska orzecznictwa i TSUE.

W przypadku odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości wydanie decyzji przed umożliwieniem stronie odniesienia się do nowych dowodów narusza zasady uczestnictwa procesowego i jest podstawą do uchylenia decyzji. Organ winien stworzyć realną możliwość reakcji strony na okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy.

Obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym wynikający z przepisów prawa podlega przymusowej realizacji administracyjnej, a jego wymagalność weryfikowana jest przez badanie kwalifikacyjne. Odmowa poddania się badaniu kwalifikacyjnemu równoznaczna jest z naruszeniem obowiązku szczepień.