Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, gdyż zatwierdzony projekt budowlany był zgodny z planem zagospodarowania, a warunki przyłączeniowe były ważne na dzień złożenia wniosku budowlanego. Zarzuty skargi kasacyjnej były niezasadne.

Organ odwoławczy, przy braku pełnej analizy urbanistycznej, nie może wydać decyzji reformatoryjnej, a jedynie kasatoryjną, co wynika z przyjętych w sprawie przesłanek procesowych, w tym zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Sąd uznał, że wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia, złożony z uchybieniem regulaminowego terminu i niewłaściwie adresowany, zostaje prawidłowo pozostawiony bez rozpatrzenia, co jest zgodne z art. 14lze ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę na decyzję SKO nie znajduje usprawiedliwionych podstaw z przyczyn proceduralnych oraz błędnych zarzutów kasacyjnych wobec rażącego naruszenia art. 132 kpa.

Brak skutecznego podważenia tytułu prawnego do nieruchomości wyklucza status strony w postępowaniu administracyjnym o pozwolenie na budowę. Skarga kasacyjna oddalona ze względu na brak uzasadnionych podstaw formalnych i materialnych.

Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji administracyjnej, polegającej na błędnym wpisaniu numeru działki, jest dopuszczalne na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., o ile omyłka ta jest oczywista i nie prowadzi do merytorycznej zmiany treści rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wojewody Pomorskiego, uznając brak uzasadnienia dla dalszego stosowania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy wobec cudzoziemców przybyłych przed wojną, oraz potwierdzając konieczność rozpatrzenia wniosków o pobyt w przewidzianych ustawowo terminach.

Informacje dotyczące indywidualnych spraw podmiotu prywatnego, zawarte w aktach postępowania administracyjnego, nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (Uchwała NSA z 11 marca 2026 r.).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa zgodnie z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. i art. 35 u.f.p. jest zasadna w przypadku informacji o kosztach wynajmu przez organ sektora finansów publicznych, nawet pomimo ogólnej zasady jawności takich informacji.

Nieruchomości stanowiące własność podatnika, znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, które wchodzą w skład jego przedsiębiorstwa, są związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu stawką dla działalności gospodarczej, nawet jeśli ewidencyjnie sklasyfikowane są inaczej.

Informacje przetworzone, które wymagają znaczącego nakładu pracy organizacyjnej i szczególnej ostrożności przy anonimizacji, mogą być udostępniane tylko w przypadku wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak szczegółowości w dokumentacji naboru, stanowiący naruszenie zasad otwartości i konkurencyjności procedury, uzasadnia uchylenie decyzji starosty w zakresie naboru na stanowisko urzędnicze.