Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak osoby upoważnionej do reprezentacji oraz brak zgody organu na przeprowadzenie kontroli zdalnej skutkuje niepoddaniem się kontroli. W związku z tym, nałożenie kary pieniężnej za uniemożliwienie kontroli było zasadne.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przewoźnik jest odpowiedzialny za stan techniczny pojazdu, a posiadanie aktualnego badania technicznego nie zwalnia z obowiązku kontroli przed każdym przewozem. Usterki znane kierowcy eliminują możliwość wyłączenia odpowiedzialności na zasadzie art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d.
NSA uchyla wyrok WSA z uwagi na istotne uchybienia proceduralne, niewystarczającą analizę dowodów i nierozpoznanie istoty sprawy dotyczącej odpowiedzialności zarządzającego transportem drogowym za skrócenie odpoczynków dobowych kierowców. Sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.
Odmowa zwrotu cła na zasadzie słuszności jest prawidłowa, gdyż autonomiczne decyzje biznesowe skarżącego w odniesieniu do zmieniających się okoliczności rynkowych, jak działania wojenne, nie spełniają przesłanek szczególnych okoliczności przewidzianych w art. 120 UKC.
Skarga kasacyjna A S.A. dotycząca zwrotu należności celnych została oddalona, gdyż nie wykazano zaistnienia 'szczególnych okoliczności' uzasadniających zwrot cła na zasadzie słuszności według art. 120 UKC. Decyzje organów skarbowych i sądu I instancji pozostają w mocy.
Dofinansowanie z tytułu wzrostu cen energii elektrycznej przysługuje tylko, gdy wystąpił faktyczny wzrost cen. Brak wzrostu wyklucza prawo do dofinansowania, nawet jeśli okres wskazany we wniosku mieści się w ustawowo określonym zakresie.
Decyzja administracyjna wydana przez pracownika organu bez prawidłowego upoważnienia stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące jej nieważnością. Tylko organ administracyjny może udzielić takiego upoważnienia.
Przymiotu strony w postępowaniach administracyjnych, dotyczących pozwolenia na budowę, nie da się ustalić jedynie na podstawie oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie; wymagany jest indywidualny, odrębny interes prawny, zgodny z definicją obszaru oddziaływania według przepisów prawa budowlanego.
Doręczenie zastępcze na adres działalności prowadzonej działalności przez osobę fizyczną nie jest skuteczne, jeśli nie została wskazana jako adres do doręczeń, a osoba odbierająca korespondencję nie była upoważniona do odbioru w imieniu adresata.
Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 25 marca 2026 r., oddalił skargę kasacyjną Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, uznając, że przepisy o kategoriach przedsiębiorców należy stosować zgodnie z definicjami zawartymi w Prawie przedsiębiorców, bez ich rozszerzającej wykładni w ramach kontroli ubezpieczeniowej.
Zgodne z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej wszczęcie postępowania karnego przez organy ścigania skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, negującym jego przedawnienie z końcem 2018 roku.
Wnioski z orzeczenia wskazują, iż Wojewódzki Inspektor nie miał obowiązku reformacyjnego orzeczenia w zakresie wznowienia postępowania powiatowego, z uwagi na właściwość organu w postępowaniu wznowieniowym określoną w art. 150 § 1 K.p.a.
Nieprawidłowości w realizacji projektu oraz naruszenie umowy o dofinansowanie uzasadniały żądanie zwrotu środków unijnych przez beneficjenta. Umowa i przepisy u.f.p. regulują obowiązek zwrotu przy stwierdzeniu wykorzystania środków niezgodnie z przeznaczeniem.
Podmioty niewyspecjalizowane w branży spożywczej nie mają prawa samodzielnie przekwalifikowywać produktów spożywczych na produkty pochodzenia zwierzęcego kategorii 3. Brak odpowiednich dokumentów handlowych uzasadnia nałożenie kary administracyjnej.
Składając wniosek o legalizację po terminie przewidzianym prawem, inwestor ponosi konsekwencje w postaci obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego zgodnie z art. 49e Prawa budowlanego.
Właściciel lub dzierżawca nieruchomości, na której znajdują się odpady, jest uznawany za ich posiadacza, chyba że skutecznie obali domniemanie prawne wynikające z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o odpadach. Skuteczna argumentacja musi wykazać, iż odpadem włada inny podmiot.
Postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchylające decyzje organów I i II instancji z powodu braku kompletnych dowodów i poprawnej oceny sytuacji wodnej zostały uznane za prawidłowe. Skarga kasacyjna została oddalona.