Czas dopływu ścieków do jeziora, w kontekście art. 75 pkt 2 lit. d ustawy Prawo wodne, należy liczyć od momentu wypłynięcia ścieków z oczyszczalni. Wody opuszczające oczyszczalnię ścieków są nadal ściekami, co wpływa na ocenę spełnienia przesłanki czasowej zakazu wprowadzenia takich ścieków do jeziora.

Zakaz grodzenia terenów przy publicznych wodach powierzchniowych określony w art. 232 ust. 1 Prawa wodnego nie podlega odstępstwom bez istotnego zagrożenia bezpieczeństwa publicznego. Argumenty związane z ochroną własności i działalnością gospodarczą nie uzasadniają odstępstwa, jeśli nie dowiedziono poważnego i powszechnego zagrożenia.

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko musi zawierać właściwie opisane oraz różniące się od siebie warianty, w tym racjonalny wariant alternatywny oraz racjonalny wariant najkorzystniejszy dla środowiska, które nie mogą być pozorne ani sprowadzać się do minimalnych technicznych różnic.

Zobowiązanie z tytułu opłaty zmiennej za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych nie powstaje na podstawie doręczonej informacji materialnotechnicznej, lecz w wyniku decyzji administracyjnej o charakterze konstytutywnym, wydanej zgodnie z art. 272 ust. 19 lub art. 273 ust. 6 Prawa wodnego.

Zobowiązanie z tytułu opłaty zmiennej za odprowadzanie wód opadowych powstaje poprzez wydanie decyzji administracyjnej na podstawie art. 272 ust. 19 lub art. 273 ust. 6 Prawa wodnego; samą informację o wysokości opłaty nie uznaje się za zdarzenie kreujące zobowiązanie podatkowe.

Decyzja o ustaleniu wysokości opłaty zmiennej, wydana zgodnie z art. 272 ust. 19 i art. 273 ust. 6 Prawa wodnego, ma charakter konstytutywny, a nie deklaratoryjny, a informacja na podstawie art. 272 ust. 17 stanowi czynność materialno-techniczną. Naruszenie terminu z art. 68 § 1 o.p. skutkuje wygaśnięciem możliwości ustalenia zobowiązania.

NSA uznał, że przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy dotyczą wszystkich cudzoziemców i że organ administracyjny dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku o pobyt czasowy według ogólnych zasad p.p.s.a.

NSA potwierdził, że skarga kasacyjna Prezesa ZUS była niezasadna, ponieważ decyzja o odmowie świadczenia wychowawczego wynikała z błędnej wykładni prawa, a wniosek złożony przez skarżącego w terminie powinien skutkować przyznaniem świadczenia od dnia urodzenia dziecka.

NSA uznał, że nakaz ochrony zdrowia przy inwestycjach telekomunikacyjnych nie narusza prawa, lecz unieważnił zakazy wprowadzone w celu uniemożliwienia rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej jako sprzeczne z ustawą o wspieraniu rozwoju.

NSA utrzymał w mocy wyrok WSA, wskazując, że uznaniowy charakter zasiłku celowego specjalnego wymaga zaistnienia sytuacji wyjątkowych, których brak skutkuje odmową jego przyznania.

Odmowa przyznania zasiłku celowego specjalnego nie narusza przepisów prawa, jeśli sytuacja skarżącego nie jest szczególnie uzasadniona, a ocena dowodów nie wykazuje uchybienia zasadom logiki, nawet jeśli jego dochód przekracza kryterium dochodowe ustawy o pomocy społecznej.

Skarga kasacyjna D.G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej została oddalona z uwagi na prawomocność wcześniejszych wyroków w tej sprawie oraz brak istotnych naruszeń proceduralnych, co uzasadniało prowadzoną egzekucję administracyjną.

Nie posiada zdolności odróżniającej znak towarowy słowny, który wskazuje jedynie na rodzaj lub cechę towaru. Znak taki nie może być przedmiotem ochrony prawnej jako znak towarowy wobec braku dystynktywności względem zgłoszonych towarów.

Dla uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód niezbędne jest uprzednie przedłożenie dokumentów potwierdzających legalność wykonania urządzeń wodnych; brak ich dostarczenia skutkuje niemożnością pozytywnego rozpatrzenia wniosku.

Konieczne przesłanki wznowieniowe nie zostały wykazane. Odszkodowanie nie musi być pełne, ale słuszne, w zgodzie z celami publicznymi i wartościami konstytucyjnymi. Decyzja odmowna utrzymana w mocy - brak naruszenia art. 21 Konstytucji RP oraz art. 1 Protokołu Konwencji.

W postępowaniu o przywrócenie terminu termin siedmiodniowy biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia, którą sąd pierwszej instancji winien dokładnie ustalić i uzasadnić. Błędna ocena daty rozpoczęcia terminu stanowi podstawę do uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Zestawienie wyrazów w znaku zgłoszonym tworzy odmienne znaczenie semantyczne niż znaku wcześniejszego, co wyklucza podobieństwo mogące prowadzić do konfuzji wśród odbiorców. Skarga kasacyjna została oddalona, potwierdzając brak naruszenia przepisów prawa przez Urząd Patentowy oraz właściwość jego oceny decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość uprzednich ustaleń faktycznych i prawnych oraz brak spełnienia przesłanek z art. 234 ust. 3 Prawa wodnego do przywrócenia stanu poprzedniego na gruncie.

Rada Gminy nie ma kompetencji do określania maksymalnej pojemności pojemników na odpady komunalne w regulaminie utrzymania czystości i porządku w gminie, gdyż art. 4 ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przewiduje jedynie wskazanie minimalnej pojemności.

Obowiązek poddania dzieci szczepieniom ochronnym wynika wprost z ustawy, niezależnie od formy jego dookreślenia w aktach wykonawczych, a jego niewykonanie uzasadnia stosowanie środków egzekucyjnych.

Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej F. o naruszenie art. 18 ust. 1 u.r.t. stanowiło rażące naruszenie prawa. Organ powinien był wydać formalne postanowienie, a nie uczynił tego, co uzasadniało nałożenie kar finansowych.

Decyzja środowiskowa z 2014 r. była prawidłowa mimo wniosków skarżącego o uznanie nieruchomości za mieszkalną, gdyż nie było dowodów na zmianę jej przeznaczenia przed wydaniem decyzji, co uzasadniało oddalenie skargi.

Przebudowa budynków jednorodzinnych poprzez wydzielenie dodatkowych lokali mieszkalnych, niezgodna z zatwierdzonym projektem budowlanym, narusza przepisy prawa budowlanego i prowadzi do zmiany ich funkcji na wielorodzinną. W takich okolicznościach zasadne jest orzeczenie o przywróceniu stanu poprzedniego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym pozostaje wymagalny i egzekwowalny na podstawie przepisów prawa materialnego, a zarzuty niezgodności konstytucyjnej przepisów regulujących terminy szczepień były niezasadne.