Wprowadzenie do obrotu produktów z nieczytelnym oznakowaniem kraju pochodzenia narusza przepisy unijne dotyczące jakości handlowej, uzasadniając nałożenie kary. Naklejki informacyjne muszą być dostępne i widoczne bezpośrednio dla konsumenta.

Zrealizowany budynek nie miał cech budynku parterowego, gdyż użytkowe poddasze stanowiło kondygnację. Wymagało to uzyskania pozwolenia na budowę, a jego brak uzasadniał wstrzymanie prac przez organy nadzoru budowlanego.

Zaświadczenie o pracy w gospodarstwie rolnym może być wydane tylko na podstawie istniejących danych w rejestrach. Brak dokumentów uniemożliwia wydanie zaświadczenia, a organ nie ma obowiązku prowadzenia wyjaśnień na nowych dowodach.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję pierwszej instancji oparta była na prawidłowych podstawach naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, szczególnie w zakresie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia.

W przypadku przewlekłego postępowania administracyjnego i bezczynności organu działania te mogą zostać uznane za rażące naruszenie prawa, będące podstawą do zasądzenia winy organu, co może rodzić konieczność nakładania sankcji finansowych.

Wobec nierezygnacji do 31 grudnia 2023 r. ze specjalnego zasiłku opiekuńczego, prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na dotychczasowych zasadach nie powstało. Skarga kasacyjna jest oddalona. (art. 63 ustawy o świadczeniu wspierającym)

Powikłania zdrowotne pracownika i awarie techniczne nie stanowią nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających zawieszenie terminu na złożenie tłumaczenia patentu europejskiego. Choroba nie jest siłą wyższą, a pełnomocnik winien zapewnić właściwą organizację pracy.

Informacja o kraju pochodzenia produktów spożywczych musi być dostępna w sposób czytelny i dobrze widoczny zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 543/2011. Brak spełnienia tego wymogu uzasadnia nałożenie stosownej kary administracyjnej.

Zarządzanie aktywami publicznymi przez podmiot wykonujący zadania własne jednostki samorządowej, nie ukierunkowane na zysk w warunkach rynkowych, wyklucza opodatkowanie rekompensat uzyskiwanych przez ten podmiot podatkiem VAT, jako niespełniające przesłanek działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Kontrolowany przewóz towarów wrażliwych podlega systemowi SENT, jeśli nie spełnia kryteriów przesunięcia międzymagazynowego w rozumieniu przepisów; cysterna nie kwalifikuje się jako magazyn. Spółka została słusznie uznana za podmiot wysyłający z obowiązkiem dokonania zgłoszenia.

W myśl art. 2 pkt 8 ustawy SENT, przewoźnikiem jest podmiot faktycznie wykonujący przewóz towarów, odpowiadający za zgłoszenie i aktualizację danych w systemie SENT, a nie podmiot umownie zobowiązany do przewozu.

NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzje organów administracyjnych, wskazując na konieczność ponownego rozpoznania sprawy z powodu sprzeczności w ustaleniach faktycznych i niewystarczającej oceny materiału dowodowego w zakresie lokalizacji magazynowania odpadów.

Dopuszczalne jest ustalenie podwyższonej opłaty za odprowadzanie ścieków naruszających warunki pozwolenia wodnoprawnego, jeśli zostanie wykazane przekroczenie wartości wskaźników zanieczyszczeń i brak przesłanek do odstąpienia od opłaty.

Decyzja organu administracyjnego, ustalająca wysokość administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie warunków pozwolenia wodnoprawnego, jeśli doręczona w ustawowym terminie 3 lat od końca roku kalendarzowego, w którym mogło stwierdzić naruszenie, nie ulega przedawnieniu i nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania.

Skarga kasacyjna na decyzję SKO i wyrok WSA oddalona. Utrzymanie decyzji odmownej dotyczącej środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia polegającego na skupie złomu, ze względu na niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który zakazuje lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że lokalizacja inwestycji mogącej znacząco oddziaływać na środowisko na obszarze oznaczonym jako tereny zabudowy mieszkaniowej i usług nieuciążliwych, niezgodnie z miejscowym planem zagospodarowania, uzasadnia odmowę wydania decyzji środowiskowej.

Dopuszczenie odstępstw w decyzji o warunkach zabudowy wymaga szczegółowego i przekonującego uzasadnienia w analizie urbanistyczno-architektonicznej. Ich brak skutkuje nieważnością podjętych decyzji z uwagi na naruszenie kryteriów praworządności w procesie administracyjnym.

Skarga kasacyjna wniesiona przez [...] i [...] dotycząca decyzji o ustaleniu odszkodowania za przejętą nieruchomość jest bezzasadna, gdyż sporządzony operat szacunkowy jest zgodny z przepisami prawa, a zarzuty kasacyjne nie spełniały wymogów proceduralnych.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stwierdzając, że Minister Infrastruktury prawidłowo odmówił zgody na odstępstwo z uwagi na brak trwałego oznakowania pojazdu numerem identyfikacyjnym zgodnie z wymogami bezpieczeństwa.

Nałożenie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków zgodnych z ustawą SENT jest zasadne, gdy zgłoszenie SENT zostało niekompletnie uzupełnione, a w sprawie nie zaktualizowały się przesłanki odstąpienia od kary z uwagi na interes publiczny lub ważny interes podmiotu odbierającego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu błędnie przyjął niewłaściwe rozumienie art. 100d ustawy o pomocy Ukrainie, co wymagało uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, uznając za słuszne zarzuty naruszenia bezczynności organu.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że nielegalne zajmowanie pasa drogowego poprzez pozostawienie fundamentów bez zezwolenia zarządcy drogi uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej, gdyż naruszenie przepisów ustawy o drogach publicznych nie może być uznane za znikome. Brak decyzji pozytywnych organów administracyjnych nie zwalnia z obowiązku przestrzegania terminów zezwoleń.

Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, nawet w następstwie błędnej wykładni pisma administracyjnego, stanowi delikt administracyjny, za który należy nałożyć karę pieniężną, jeśli powoduje długotrwałe naruszenie prawa.

Dla ustalenia opłaty stałej z art. 271 ust. 5a p.w. konieczne jest ustalenie, czy przedsięwzięcie jest obiektem liniowym w rozumieniu art. 271 ust. 5b p.w., co decyduje o potencjalnym wyłączeniu opłaty stałej za pobór wód powierzchniowych.