Decyzja o naliczeniu opłat za użytkowanie gruntu może stanowić samoistny dowód prawa zarządu w postępowaniu o stwierdzenie nabycia prawa użytkowania wieczystego przez państwowe osoby prawne z dniem 5 grudnia 1990 r.
Ustalenie opłaty adiacenckiej może być oparte na wiarygodnym operacie szacunkowym, nawet gdy prawidłowość jego metodologii jest kwestionowana, jeśli organy administracyjne uznają ten dowód za kompletny i rzetelny.
Przeniesienie policjanta do dyspozycji przełożonego, z zachowaniem stałych składników uposażenia, jest dopuszczalne, o ile decyzja oparta jest na uzasadnionych przesłankach kadrowych i służbowych, zaś cofnięcie dodatku specjalistycznego wymaga podjęcia decyzji przez właściwego w danym czasie przełożonego, z zachowaniem formalnych wymogów decyzji administracyjnej.
Uzyskanie nieruchomości przez strażaka na zasadach umowy o dożywocie uznaje się za uprawniające do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy o PSP.
NSA uchyla wyrok WSA, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem analizy prawidłowości uzasadnienia i proceduralnych przesłanek legalności orzeczenia CKL stwierdzającego niezdolność do służby.
Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych, mające charakter deklaratoryjny, nie podlega ustaleniom co do istnienia zaległości; odmowa dowodu z biegłego w przypadku wiedzy powszechnej uznana za uzasadnioną.
Skarga kasacyjna zostaje oddalona z uwagi na brak spełnienia wymogów formalnych i nieprawidłowe skonstruowanie jej podstaw, co uniemożliwia rozstrzygnięcie na jej korzyść.
Osoba sprawująca stałą i niezbędną opiekę nad członkiem rodziny o znacznym stopniu niepełnosprawności ma prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, niezależnie od wcześniejszych powodów niepodejmowania zatrudnienia, jeśli na datę wniosku istnieje obiektywna potrzeba takiej opieki.
W sytuacji niewykazania dokumentów potwierdzających istnienie prawa zarządu nieruchomością Skarbu Państwa, z mocy prawa staje się ona mieniem gminy od dnia 27 maja 1990 roku, zgodnie z przepisami ustawy komunalizacyjnej.
Dyrektor Aresztu Śledczego w R. dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, mimo dostępu do danych poprzez zewnętrzne bazy, co skutkuje obowiązkiem udostępnienia informacji mimo zarzutów nadużycia prawa przez wnioskodawcę.
NSA orzeka, iż decyzje wydane na podstawie art. 16 ustawy wypadkowej podlegają kontroli sądu administracyjnego po ponownym rozpatrzeniu, co zapewnia ochronę sądową decyzjom uznaniowym Ministra Obrony Narodowej, zgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
Postanowienie organu o zaliczeniu wpłaty podatkowej ma charakter deklaratoryjny i odpowiada za rozliczenie zaległości z dniem dokonania wpłaty; podatnik nie może w jego ramach kwestionować istnienia zaległości podatkowej. Podnoszone zarzuty nie wykazały naruszenia prawa procesowego ani materialnego przez organ.
Informacje dotyczące działalności Partyjnego Sądu Koleżeńskiego stanowią informację publiczną w rozumieniu prawa, jako że dotyczą funkcjonowania partii politycznej sprawującej władzę publiczną.
Radny sejmiku województwa nie jest wyłączony z kręgu uprawnionych do uzyskania informacji publicznej na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Brak wykazania przez spółkę przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa uzasadnia obowiązek udostępnienia informacji.
Niedopuszczalność złożenia odwołania od pisma informacyjnego nie stanowiącego decyzji administracyjnej uzasadnia brak środka zaskarżenia. Pismo informujące o klasyfikacji informacji jako niepublicznej nie podlega procedurze odwoławczej.
Negatywna opinia komisji habilitacyjnej, iż osiągnięcie naukowe w postaci cyklu publikacji nie spełnia wymogów znacznego wkładu w rozwój nauki, oraz brak tematycznego powiązania między publikacjami, uzasadniała odmowę nadania stopnia doktora habilitowanego skarżącemu. NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji RDN.
Zaliczenie wpłaty na poczet zaległości podatkowej według prawa podatkowego jest czynnością deklaratoryjną, a nie konstytutywną. W postępowaniach o zaliczenie wpłaty kwestionowanie istnienia zaległości nie jest możliwe; można jedynie kwestionować sposób zaliczenia.
Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej ma charakter deklaratoryjny i wskazuje na dokonanie czynności rozliczeniowej. Podatnik może kwestionować sposób, ale nie istnienie zaległości podatkowych w tym trybie.