W przypadku skreślenia fundacyjnego gabinetu weterynaryjnego z ewidencji zakładów leczniczych dla zwierząt, sąd powinien wszechstronnie ocenić, czy konieczne jest prowadzenie przez fundację działalności gospodarczej, odnosząc się do zaskarżonych przepisów materialnych i obowiązków proceduralnych sądu.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy świadczenia pielęgnacyjnego została oddalona, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję z powodów proceduralnych, a nie materialnoprawnych, zaś zarzut błędnej interpretacji art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. okazał się nieadekwatny.

Podmiot faktycznie władający nieruchomością, niezależnie od braku tytułu prawnego, jest zobowiązany do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeśli spełnia definicję władającego według ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Naruszenie przez organ administracyjny art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. poprzez zarejestrowanie pojazdu bez homologacji nie ma charakteru rażącego, o ile nie wywołuje nieodwracalnych skutków prawnych, co wymaga oceny organu odwoławczego (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Sąd nie jest uprawniony do merytorycznej oceny diagnoz i decyzji komisji lekarskich; kontroluje jedynie prawidłowość proceduralną decyzji administracyjnych, mierzoną zgodnością z przepisami prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za oczywiste naruszenie prawa przez Starostę, lecz zaznaczył konieczność ustalenia, czy naruszenie to miało rażący charakter na etapie ponownego rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Wolno stojące tablice reklamowe nie są trwale związane z gruntem, jeśli ich fundamenty nie są zagłębione w gruncie, a stabilność wynika wyłącznie z masy i kształtu. Nie spełnia to warunku dla uznania ich za budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Tablice reklamowe i wiaty przystankowe nie są "trwale związane z gruntem" w rozumieniu art. 3 pkt 3 p.b., jeśli fundamenty nie są zagłębione w gruncie; funkcja reklamowa nie stanowi podstawy do ich kwalifikacji jako urządzenia reklamowe w zakresie opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Wynagrodzenie wypłacane wspólnikom z tytułu obniżenia kapitału zakładowego spółki, pochodzące z wkładów pieniężnych a nie z zysku, nie stanowi dochodu z ukrytych zysków podlegającego opodatkowaniu estońskim CIT zgodnie z art. 28m u.p.d.o.p.

Tablice reklamowe usytuowane w sposób stabilny i zagłębione w gruncie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle trwale związane z gruntem, co uzasadnia uznanie ich właściciela za podatnika tegoż podatku.

Tablice reklamowe, o ile posiadają fundamenty trwałe związane z gruntem, stanowią budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Wielkość i stabilność obiektu budowlanego nie są samodzielnymi wyznacznikami trwałego związania z gruntem.

Pozorność działań skarżącej, polegająca na utworzeniu struktury mającej na celu uniknięcie opodatkowania przez zbycie udziałów celem ich umorzenia, jest podstawą do zastosowania art. 199a § 2 o.p., co uznaje się za działanie zabezpieczające przed uniknięciem zaległości podatkowych z tytułu dochodów z kapitałów pieniężnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że umorzenie postępowania przez Prezesa UODO było zasadne. Brak dowodów na nieuprawnione przetwarzanie danych osobowych skarżącego przez Spółkę uzasadniał decyzję organu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym przez Starostę Wałeckiego było oczywiste, lecz nie rażące w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co wyklucza stwierdzenie nieważności decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż rejestracja pojazdu bez wymaganej homologacji stanowi rażące naruszenie prawa, kiedy zachodzą ku temu wszystkie niezbędne przesłanki. Sąd podtrzymał decyzję WSA o uchyleniu decyzji rejestracyjnej wobec braku legalnego dopuszczenia pojazdu do ruchu, zgodnie z przepisami krajowymi i unijnymi.

Tablice reklamowe trwale związane z gruntem podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a ustalenie tej cechy nie wymaga udziału biegłego, jeżeli organy dysponują wystarczającymi dowodami technicznymi.

Brak dochowania obowiązku utrzymania stałej powierzchni zalesienia skutkuje odmową przyznania premii pielęgnacyjnej i zalesieniowej, a niedochowanie terminu zgłoszenia siły wyższej wyklucza wyłączenie odpowiedzialności beneficjenta.

Obowiązek wypłaty zaliczki na poczet odszkodowania, określony w art. 9z ustawy o transporcie kolejowym, nie dotyczy podmiotu wnioskującego o lokalizację linii kolejowej, który jednocześnie wnosi odwołanie od decyzji ustalającej wysokość odszkodowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie każda decyzja opatrzona klauzulą „zastrzeżone” spełnia materialne przesłanki tajności, a odmowa udostępnienia informacji musi być oparta na konkretnych, uzasadnionych potrzebach ochrony interesów państwowych.

Tajemnica zawodowa, zgodnie z art. 280 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych, stanowi uzasadnioną podstawę do odmowy udostępnienia informacji publicznej o działaniach nadzorczych KNF, o ile ich ujawnienie mogłoby zaszkodzić interesom rynkowym.

Kolizja żądań naprawczych nie uzasadnia odmowy wszczęcia postępowania przez organ ochrony danych, lecz powinna być wyjaśniona w toku postępowania właściwego.

Dokumenty potwierdzające kwalifikacje biegłego sądowego nie stanowią informacji publicznej. Udostępnienie informacji publicznej wymaga przekazania informacji o spełnieniu formalnych wymogów, a nie materiałów źródłowych tych informacji.

Arkusze egzaminacyjne z przedmiotu "prawo rzymskie" przeprowadzane przez uczelnię wyższą jako dokumenty wewnętrzne nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, co wyklucza ich udostępnienie w tym trybie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną organu, wskazując na brak przesłanek prawnych do wznowienia postępowania o przyznanie pomocy finansowej; potwierdza zasadność wyroku WSA uchylającego decyzję Prezesa ARiMR z powodu niewystarczającego rozważenia dowodów i okoliczności przez organ.