Niewniesienie we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, której członkiem zarządu jest skarżący, skutkuje odpowiedzialnością solidarną za zaległości podatkowe, jeśli spółka była niewypłacalna przez okres dłuższy niż trzy miesiące. (art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej w zw. z art. 11 ust. 1a Prawa upadłościowego).

Naczelny Sąd Administracyjny słusznie oddalił skargę kasacyjną ARiMR, podtrzymując obowiązek dwukrotnego wezwania do uzupełnienia wniosków o pomoc, zgodnie z § 15 rozporządzenia wykonawczego, uznając, że przepisy te nie zostały uchylone i miały zastosowanie w pełnym zakresie.

Dopuszczenie określonych funkcji w studium nie oznacza obowiązku ich wprowadzenia do planu miejscowego, który samodzielnie rozstrzyga o konkretnych rozwiązaniach planistycznych w zgodności z przepisami prawa. Ograniczenia w planie wynikające z ochrony ładu przestrzennego i dziedzictwa kulturowego są zgodne z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza legalność postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wstrzymaniu prac budowlanych, uznając, że organ dysponował wystarczającym materiałem dowodowym dla wydania takiego rozstrzygnięcia.

Decyzja o warunkach zabudowy, ze względu na swój deklaratoryjny charakter, nie podlega wstrzymaniu na podstawie art. 152 § 1 K.p.a., gdyż nie rodzi praw ani obowiązków możliwych do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym.

Odmawia się uznania skargi kasacyjnej, podtrzymując, że obowiązek potwierdzenia wpływu wniosku na gruncie art. 63 § 4 k.p.a. jest realizowany przez techniczne sposoby zapewniające dowód wniesienia podania, nie wymagające postępowania zaświadczeniowego.

Dokonane przez spółkę korekty rezerw techniczno-ubezpieczeniowych nie stanowią "błędu rachunkowego" ani "oczywistej omyłki" w rozumieniu art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, zatem należy je rozliczać na bieżąco.

Nie można uwzględnić skargi przewoźnika na nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy SENT, gdyż organ nie naruszył proceduralnych ani materialnoprawnych przesłanek oceny interesu publicznego i zasady proporcjonalności, co skutkowało zasadnym uchyleniem wyroku WSA.

Odszkodowanie wypłacone sportowcowi za niewywiązanie się z kontraktu przez klub, jako związane z działalnością wykonywaną osobiście, wymaga nowej oceny przesłanek prawnych i ustalenia odpowiedniego opodatkowania zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wydatki na budowę domu na własnym gruncie stanowią nakłady podlegające dokumentowaniu fakturami zgodnie z art. 22 ust. 6e u.p.d.o.f. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie przerywa biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Spłata kredytu hipotecznego nie stanowi wydatku na cele mieszkaniowe sprzedającego nieruchomość. Kosztem uzyskania przychodu jest pełna cena jej nabycia. Wydatki budowlane związane z zamieszkaniem można uznać za cele mieszkaniowe.

Przychody członka zarządu spółki kapitałowej z umów o zarządzanie, w tym zawieranych w ramach działalności gospodarczej, stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 7 u.p.d.o.f.), a nie z działalności gospodarczej.

Potencjalne oddziaływanie inwestycji na sąsiednią nieruchomość wystarczy do uznania właściciela tej nieruchomości za stronę w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę, co uzasadnia udział w postępowaniu sądowym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż umorzenie postępowania odwoławczego przez organ było niesłuszne z uwagi na niewyjaśnienie statusu procesowego A. P., co naruszało przepisy K.p.a., stąd podtrzymuje uchylenie decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Budynki mieszkalne, przeznaczone do najmu, spełniające rzeczywiste funkcje mieszkaniowe, nie mogą być uznawane za zajęte na działalność gospodarczą i powinny być opodatkowane jak budynki mieszkalne zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatkach lokalnych.

Uchylenie decyzji o zwolnieniu biegłego z uwagi na naruszenie obowiązku wysłuchania biegłego przed podjęciem decyzji przez organy, stanowi kwalifikowaną wadę procesową wpływającą na prawne skutki postępowania.

Indywidualna interpretacja podatkowa nie stanowi nowej okoliczności faktycznej uzasadniającej wznowienie postępowania; jest niewiążąca w sprawach o ustalenie zobowiązania podatkowego lub nadpłaty, z uwagi na odmienność postępowań interpretacyjnych i podatkowych.

Odmowa przyznania pomocy finansowej współwnioskującym osobom na realizację inwestycji trwale związanej z gruntem, ze względu na wykluczenie przewidziane w rozporządzeniu krajowym, jest niezgodna z prawem unijnym, zwłaszcza z rozporządzeniem nr 1305/2013, które wspiera grupy producentów.

Dla przyznania pomocy w ramach PROW nie można ograniczać definicji maszyny nowej wyłącznie przez pryzmat jej rejestracji. Decydujące znaczenie ma użyteczność maszyny w osiągnięciu celów wsparcia - modernizacji i unowocześnienia gospodarstw.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw; brak wystarczających dowodów na pełnienie służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu uniemożliwia podwyższenie emerytury policyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odmowa udostępnienia informacji publicznej przez RPO z powodu jej klauzuli 'zastrzeżonej' była uzasadniona i zgodna z prawem, biorąc pod uwagę ryzyko dla bezpieczeństwa państwa.

Obowiązek poddania małoletniego osoby szczepieniu ochronnemu jest zgodny z prawem i wymagalny z mocy przepisów krajowych, niezależnie od zgody jego opiekunów prawnych, o ile brak przeciwwskazań lekarskich. Poprawność przeprowadzonych badań kwalifikacyjnych i brak prawnych przeciwwskazań potwierdzają ważność egzekwowanego obowiązku.

Żądanie informacji publicznej przetworzonej, związane z organizacją pracy i wynagrodzeniami w jednostkach publicznych, wymaga wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, co zostało uznane przez NSA za spełnione przez Federację Związkową. Odmowa dostępu na tej podstawie była niezasadna.

Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji na skutek wydania decyzji kasatoryjnej przez organ odwoławczy było zasadne, gdyż postępowanie administracyjne na etapie I instancji zostało przeprowadzone z uchybieniami proceduralnymi znaczącymi dla rozstrzygnięcia.