NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, iż postanowienie o odmowie przywrócenia terminu przez ZUS było niezgodne z prawem. Podmiot T. Polska Sp. z o.o. winien być uczestnikiem postępowania administracyjnego, albowiem sprawa dotyczy jego interesu prawnego.

Skarżący nie wykazał, że doszło do naruszenia przepisów postępowania wpływającego na wynik sprawy, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej i utrzymaniem w mocy postanowienia Prezesa ZUS w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu.

Postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia zostało zasadnie uchylone przez sądy administracyjne z powodu naruszeń proceduralnych, niemających istotnego wpływu na prawa stron postępowania. Skarga kasacyjna zostaje oddalona jako bezzasadna.

Skarga kasacyjna J. Sp. z o.o. w K. na wyrok WSA w Warszawie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia zostaje oddalona. NSA stwierdza, że sąd I instancji prawidłowo uchylił postanowienie ZUS ze względu na błędne pouczenie skutkujące uchybieniem przez stronę terminu.

Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na sprostowanie omyłki pisarskiej w decyzji ZUS uchylona z powodu braku udziału strony zainteresowanej, jako naruszenie postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny, opierając się na przepisach p.p.s.a. i k.p.a., oddala skargę kasacyjną J.G. Sp. z o.o., potwierdzając, że uchwała o uchybieniu terminu wniesienia zażalenia wymagała udziału potencjalnych płatników składek jako stron postępowania.

Skarga kasacyjna J. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Prezesa ZUS dotyczące odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia zostaje oddalona przez NSA, gdyż zarzuty nie podważają zgodności z prawem zaskarżonego wyroku.

Członek korpusu służby cywilnej pobierający wcześniej ustaloną emeryturę (np. policyjną) nabywa prawo do odprawy emerytalnej na podstawie art. 94 ust. 1 ustawy o służbie cywilnej wyłącznie wówczas, gdy na skutek rozwiązania stosunku pracy rezygnuje z dotychczasowego życia zawodowego, wybierając świadczenie emerytalne jako podstawowe źródło utrzymania i nabywając status wyłącznie emeryta. Nie zachodzi

Odrzucenie skargi kasacyjnej potwierdza, że świadczenie pielęgnacyjne może być przyznane, nawet jeśli wnioskodawca może pracować w warunkach chronionych, o ile niepełnosprawność podopiecznego wymusza rezygnację z pracy.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje wyłącznie osobom wskazanym w art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Opiekunowie niespokrewnieni, pomimo pełnienia funkcji rodziny zastępczej, nie są uprawnieni do tego świadczenia, chyba że są prawnie zobowiązani alimentacyjnie względem podopiecznych.

NSA wykazał, że w przypadku zbiegu świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego przysługuje tylko jedno świadczenie wybrane przez uprawnionego. W sytuacji równoczesnego pobierania obu świadczeń, uprawnienie do nowego świadczenia zależy od rezygnacji z dotychczasowego.

NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzje administracyjne. Stwierdza istnienie związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a opieką nad niepełnosprawną. Okoliczność posiadania rodzeństwa nie uzasadnia odmowy świadczenia pielęgnacyjnego.

20 marca 2025 r. Sejm uchwalił ustawę o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Ustawa zakłada m.in. rozszerzenie katalogu podmiotów zobowiązanych do opłacania składek na Fundusz Pracy.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje tylko w sytuacji, gdy zakres opieki nad osobą niepełnosprawną uniemożliwia podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej, a przeszkody tej nie stanowi sam fakt opieki sprawowanej nad członkiem rodziny, jeżeli nie wyklucza ona organizacyjnie możliwości pracy. W przypadku kilku osób zobowiązanych alimentacyjnie decyzja o przyznaniu świadczenia nie jest determinowana ich

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje osobie, która rezygnuje z pracy z powodu opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, bez względu na dodatkowe osoby zobowiązane do alimentacji, jeśli warunki ustawy są spełnione.

Od 19 marca 2025 r. wprowadzono nowe kody świadczenia/przerwy dotyczące zasiłku macierzyńskiego przysługującego za okres uzupełniającego urlopu macierzyńskiego.

W nowym okresie składkowym rozpoczynającym się 1 kwietnia 2025 r. stopy procentowe składek na ubezpieczenie wypadkowe według PKD nie uległy zmianie. Jednak zmiana stopy procentowej składki wypadkowej może wystąpić u tych płatników, którzy zmienili profil przeważającej działalności według PKD, a także w przypadku, gdy ZUS ustala wysokość składki wypadkowej indywidualnie na podstawie złożonych przez

Umowy o prowadzenie zajęć dydaktycznych, zawarte pomiędzy stronami, nie stanowią umów o dzieło, lecz są umowami o świadczenie usług (zlecenia), przez co podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako czynności charakteryzujące się starannym działaniem.