Postanowienia aktu normatywnego mogą wchodzić w życie z dniem ogłoszenia oraz mieć wsteczną moc obowiązującą, jeśli realizują istotny interes społeczny i nie naruszają podstawowych zasad demokratycznego państwa prawnego.

Obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, wynikający z art. 6 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, jest powiązany wyłącznie z posiadaniem statusu prawnego takiego wspólnika, a nie z faktycznym prowadzeniem działalności gospodarczej przez spółkę. Wpis spółki

W przypadku zbiegu praw do różnych świadczeń, organ powinien uwzględnić oświadczenie o rezygnacji z jednego z nich, przyznając nowe świadczenie od daty wniosku, chyba że przepisy prawa wyraźnie nakazują inną interpretację.

Związek przyczynowy między niepodejmowaniem zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną należy oceniać na dzień składania wniosku — uprzednie niepodejmowanie zatrudnienia z innych powodów nie wyklucza prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Brak wpisu do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą wyklucza przyznanie preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości, przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d u.p.o.l.

Uchyla się wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzje organów administracyjnych, uznając istnienie związku przyczynowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaną opieką nad niepełnosprawną, co uzasadnia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego.

Przepisy ustawy okołobudżetowej na rok 2022 modyfikujące sposób ustalania wynagrodzenia prokuratorów w sposób dyskrecjonalny i oderwany od obiektywnych kryteriów są niezgodne z zasadą demokratycznego państwa prawa z art. 2 Konstytucji RP. W przypadku kolizji między stabilnym ustawowym standardem wynagradzania prokuratorów przewidzianym w ustawie Prawo o prokuraturze a przepisami epizodycznymi ustawy

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że brak ustaleń dotyczących realnej konieczności sprawowania opieki w kontekście niemożności podjęcia pracy jest podstawą do uchylenia decyzji odmawiającej świadczenia pielęgnacyjnego.

Wykonywanie pracy „na rzecz pracodawcy" w rozumieniu art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oznacza każdą pracę, której rzeczywistym beneficjentem jest pracodawca, niezależnie od formalnej więzi prawnej łączącej pracownika z osobą trzecią oraz niezależnie od tożsamości rodzaju czynności wykonywanych w ramach stosunku pracy i umowy cywilnoprawnej. Dla

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję SKO i orzeczenie WSA, uznając, że brak było przesłanek do umorzenia nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego.

Organ administracyjny przyznający zasiłek pielęgnacyjny, związany jest określeniami zawartymi w orzeczeniu o niepełnosprawności i nie może samodzielnie ustalać daty powstania niepełnosprawności. Brak ustalenia daty w orzeczeniu implikuje brak prawa do zasiłku.

Zła sytuacja finansowa dłużnika alimentacyjnego, będąc powszechną wśród zobowiązanych, sama w sobie nie uzasadnia zastosowania instytucji umorzenia należności z funduszu alimentacyjnego na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Rozstrzyganie wniosku w tym zakresie mieści się w granicach uznania administracyjnego.