W razie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, późniejsze odrzucenie świadczenia pielęgnacyjnego wymaga wykazania zmiany okoliczności faktycznych. Organy muszą badać związek przyczynowy między opieką a rezygnacją z zatrudnienia zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a.

Osoba wychowująca wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem, mimo że jest niezamężna, nie kwalifikuje się jako samotnie wychowująca dziecko według obowiązującej definicji zawartej w art. 3 pkt 17a u.ś.r.

Zgodnie z art. 184 w związku z art. 182 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając brak podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w sprawie dodatku węglowego.

Organ rentowy ponosi odpowiedzialność za opóźnienie w ustaleniu i wypłacie świadczenia pieniężnego z ubezpieczenia społecznego w rozumieniu art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych również wówczas, gdy odmowa przyznania świadczenia wynikała z błędnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym, a nie z braku dowodów niedostępnych

Naczelny Sąd Administracyjny uznał prawidłowość rozpoznania choroby zawodowej u pracownika, podkreślając związek przyczynowy między schorzeniem a narażeniem zawodowym, na podstawie miarodajnego materiału dowodowego i orzeczenia lekarskiego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok sądu niższej instancji, przyznając rację Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w sprawie. Decyzja o odmowie umorzenia zaległości składkowych była prawidłowa, a sąd administracyjny nie może badać przedawnienia należności w postępowaniach o umorzenie składek.

W niniejszej sprawie przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wyklucza się z realizacją prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Wybór jednego ze świadczeń odpowiada interpretacji art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, z uwzględnieniem potrzeby zawieszenia wypłaty renty.

W sytuacji, gdy osoba wymagająca opieki pozostaje w związku małżeńskim, a współmałżonek nie jest osobą niepełnosprawną, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, niezależnie od późniejszych zmian w regulacjach prawnych. Przepisy intertemporalne determinują stosowanie prawa obowiązującego na dzień złożenia wniosku.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje rolnikowi, który nie zaprzestał formalnie prowadzenia gospodarstwa rolnego, gdyż zaprzestanie takie wymaga konkretnych działań prawnych potwierdzających faktyczne nieprowadzenie działalności rolniczej.

Przedawnienie należności nie jest przesłanką umorzenia składek na ubezpieczenia społeczne, a umorzenie jest możliwe jedynie na podstawie ustawowych przesłanek całkowitej nieściągalności bądź uzasadnionych przypadków, co potwierdza zarzut niewłaściwości uwzględnienia skargi przez Sąd I instancji.

W przypadku zbiegu praw do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje przed ustaniem prawa do zasiłku opiekuńczego. Świadczenie można przyznać dopiero od daty następującej po ustaniu wcześniejszego uprawnienia.

Zasiłek pielęgnacyjny pobrany w międzyczasie przed wydaniem nowego orzeczenia o niepełnosprawności nie stanowi nienależnie pobranego świadczenia, gdy beneficjent nie został należycie pouczony o konsekwencjach prawnych uzyskania nowego orzeczenia w ramach przepisów uCOVID.

Osoba pozostająca w związku nieformalnym, wychowująca wspólnie z konkubentem co najmniej jedno wspólne dziecko, nie może być uznana za samotnie wychowującą dziecko z wcześniejszego związku w rozumieniu art. 3 pkt 17a u.ś.r.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił decyzję odmowną Kolegium, podkreślając potrzebę dalszego ustalenia faktycznego zaprzestania prowadzenia gospodarstwa rolnego przez skarżącego.