Oddalenie skargi kasacyjnej - decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia składek na ubezpieczenia społeczne jest zgodna z prawem, jeżeli organ administracji ustali brak przesłanek prawnych do jej wszczęcia.
Oddalenie skargi kasacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Faktycznie prowadzona działalność gospodarcza, a nie zarejestrowany kod PKD, ma decydujące znaczenie przy ocenie sposobności zastosowania ulg w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne w sytuacjach kryzysowych, jak pandemia COVID-19.
Umorzenie należności publicznoprawnych wynikających z mandatu karnego wymaga wykazania zarówno ważnego interesu zobowiązanego, jak i interesu publicznego; w przypadku ich braku, organ administracyjny jest uprawniony do odmowy udzielenia ulgi.
Uchylenie decyzji Prezesa NFZ wskutek naruszenia zasad postępowania administracyjnego; konieczność ponownego wyjaśnienia daty zaprzestania działalności oraz weryfikacji formy prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obowiązku ubezpieczeniowego skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w ramach ulg związanych z COVID-19, organ powinien uwzględniać faktycznie prowadzoną działalność gospodarczą, a nie jedynie kod PKD w rejestrze, co wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego zgodnie z k.p.a.
Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej przez jednego wspólnika spółki cywilnej nie jest skuteczne, jeśli pozostali wspólnicy nie dokonali tego aktu prawnego, co oznacza utrzymanie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego dla zgłaszającego wspólnika.
Gminny program profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, będący aktem wewnętrznego charakteru, nie wymaga waloru aktu prawa miejscowego, a proceduralne wady w jego przyjęciu, o ile nie wpływają na jego merytoryczną zgodność z prawem, nie skutkują jego nieważnością.
Oddalenie skargi kasacyjnej: Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja organu administracyjnego o braku stwierdzenia choroby zawodowej była prawidłowa, a skarga kasacyjna nie podważyła zasadności wcześniejszego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodną z prawem decyzję o stwierdzeniu przewlekłej choroby zawodowej na podstawie orzeczenia lekarskiego, odrzucając zarzuty spółki dotyczące błędnej oceny dowodów i niewystarczającego zbadania wpływu czynników pozazawodowych na stan zdrowia pracownika.
Decyzje odmawiające przyznania świadczenia pielęgnacyjnego osobie opiekującej się niepełnosprawnym członkiem rodziny z powodu posiadania rodzeństwa są nieuzasadnione, jeśli opieka uniemożliwia podjęcie pracy zawodowej.
W przypadku zbiegu uprawnień do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy oraz świadczenia pielęgnacyjnego, warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest zawieszenie pobierania renty, co wyklucza jednoczesne korzystanie z obu świadczeń socjalnych.
Ograniczenie nocnej sprzedaży alkoholu na mocy uchwały gminnej nie narusza zasad wolności działalności gospodarczej ani zasady równości, jeżeli mieści się w ustawowych granicach ochrony zdrowia i porządku publicznego.
Umowa zawarta między spółką a lekarzem, jako umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, wiązała się z obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, przeciwnie do błędnej kwalifikacji umowy jako dzieła przez WSA.
Art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie ogranicza prawa obywateli Ukrainy do uzyskania świadczeń pielęgnacyjnych, co nakazuje wykładnia zgodna z celem wspierania obywateli Ukrainy legalnie przebywających w Polsce w kontekście systemu świadczeń rodzinnych.
Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w przypadku, gdy inne osoby zobowiązane do alimentacji mogą partycypować w opiece nad osobą wymagającą pomocy, nie narusza przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych ani Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.