Zaskarżona decyzja organu administracji została wydana z naruszeniem zasad uznania administracyjnego, w tym zasady uwzględnienia interesu społecznego; należy ponownie przeanalizować sytuację skarżącego, uwzględniając przesłanki rezultatów prawnych wydanych wyroków.

Do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego opiekunowi dorosłej osoby niepełnosprawnej, który pobiera emeryturę, konieczne jest spełnienie wszystkich ustawowych przesłanek do końca 2023 roku. Brak zawieszenia emerytury przed tą datą skutkuje negatywnym rozstrzygnięciem wniosku.

Na podstawie art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeśli współmałżonek osoby wymagającej opieki nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Interpretacja ta podkreśla pierwszeństwo współmałżonka w sprawowaniu opieki oraz w ubieganiu się o świadczenie, co zostało potwierdzone w przywołanej uchwale NSA.

Wspólnik jednoosobowej spółki z o.o. uznawany jest za osobę prowadzącą działalność pozarolniczą, co uzasadnia obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności spółki.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie sprawującej opiekę nad pełnoletnim członkiem rodziny, względem którego brak jest obowiązku alimentacyjnego, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną w sprawie dotyczącej odmowy przyznania takiego świadczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną stwierdzając, że brak zawieszenia emerytury do 31 grudnia 2023 r. uniemożliwił przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów przejściowych ustawy o świadczeniu wspierającym.

Otrzymanie świadczenia pielęgnacyjnego bez udzielenia wystarczającego pouczenia o sytuacjach skutkujących utratą prawa do tego świadczenia nie spełnia przesłanek nienależnego pobrania w rozumieniu art. 30 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Odrębnym lokalem, w rozumieniu ustawy o dodatku węglowym, jest lokal, którego użytkowanie nie wymaga formalnego wydzielenia. Wadliwość wykładni prowadzącej do bezpodstawnego ograniczenia prawa do dodatku uzasadnia uchylenie zaskarżonych decyzji.

NSA stwierdza, iż w sprawie przyznania świadczeń rodzinnych, pojęcie "członka rodziny" w kontekście przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego UE należy interpretować zgodnie z prawem krajowym. Biologiczny ojciec dziecka, niezamieszkujący z rodziną i nieuczestniczący w jej życiu, nie stanowi członka rodziny w rozumieniu polskich przepisów o świadczeniach rodzinnych.

Skarga kasacyjna G.W. na wyrok WSA w Łodzi, dotycząca decyzji odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, została oddalona. Sformułowanie zarzutów skargi nie wykazało błędnej wykładni prawa materialnego, wskazując jedynie na kwestionowanie ustaleń faktycznych.

Dla uznania świadczenia za nienależnie pobrane decydujące jest, czy świadczeniobiorca był skutecznie pouczony o konieczności zgłoszenia zmian wpływających na prawo do świadczeń, a w przypadku wątpliwości na gruncie przepisów uCOVID-19, zwrot nie może być wymagany przy braku jednoznacznego pouczenia.

Nie znajduje podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, jeśli brak dowodu przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z pracy a opieką nad osobą niepełnosprawną wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Zobowiązania alimentacyjne innych osób nie naruszają zasad przyznawania świadczenia.

Rezygnacja z zatrudnienia lub jego niepodjęcie musi być ściśle związane z koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną, decydując o prawie do świadczenia pielęgnacyjnego. Wcześniejsza bierność zawodowa nie determinuje automatycznej odmowy świadczenia (art. 17 ust. 1 u.ś.r.).

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, jeżeli zaskarżony wyrok, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu oraz gdy zarzuty skargi kasacyjnej nie wykazują istotnego naruszenia przepisów mających wpływ na wynik sprawy.

Osoba sprawująca stałą i niezbędną opiekę nad członkiem rodziny o znacznym stopniu niepełnosprawności ma prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, niezależnie od wcześniejszych powodów niepodejmowania zatrudnienia, jeśli na datę wniosku istnieje obiektywna potrzeba takiej opieki.

Organem właściwym do rozstrzygnięcia wniosku o udzielenie ulgi w spłacie kary pieniężnej pozostaje ten, który nałożył karę administracyjną w I instancji, niezależnie od utrzymania decyzji w mocy przez organ odwoławczy.

W postępowaniu o umorzenie należności z tytułu składek, przedawnienie zobowiązań składkowych musi być wnikliwie wyjaśnione przez organ, a kontrola legalności decyzji powinna uwzględniać pełne zestawienie należności pod kątem ich wymagalności i ewentualnego przedawnienia.