Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. U. dotyczącą przyznania świadczenia wychowawczego, uznając, że decyzja ZUS oraz wyrok WSA były zgodne z prawem, a zarzuty naruszenia prawa materialnego były nieusprawiedliwione.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie istnieją podstawy prawne do umorzenia składek niebędących płatnikami na podstawie art. 30 u.s.u.s., przez co organ prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego.
Decyzja Prezesa Rady Ministrów o odmowie przyznania skarżącemu emerytury specjalnej mieści się w granicach uznania administracyjnego, a działalność społeczna, choć cenna, nie nosi znamion wybitnych zasług wymaganych przez art. 82 ust. 1 ustawy FUS.
Dla ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego decydująca jest data złożenia wniosku o orzeczenie niepełnosprawności przed dniem 31 grudnia 2023 r., co uzasadnia stosowanie przepisów u.ś.r. ze stanu prawnego sprzed 1 stycznia 2024 r.
Renta rodzinna w trybie wyjątku, zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, nie może zostać przyznana, jeśli brakuje niezbędnych środków utrzymania potwierdzonych przekroczeniem ustalonych progów dochodowych, niezależnie od indywidualnych warunków życiowych wnioskodawcy.
Sąd kasacyjny utrzymał w mocy decyzję oddalającą przyznanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego skarżącej, dla której pobieranie emerytury stanowiło przeszkodę w przyznaniu tego świadczenia zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a u.ś.r.
Umowa, której przedmiotem jest prowadzenie audycji radiowych, nie może być zakwalifikowana jako umowa o dzieło w rozumieniu art. 627 k.c., jeżeli strony nie określiły w sposób dostateczny parametrów oczekiwanego rezultatu umożliwiających poddanie go sprawdzianowi na istnienie wad fizycznych, w szczególności nie wskazały liczby audycji ani konkretnych właściwości indywidualnie oznaczonego efektu. Fakt
W przypadku odmowy umorzenia zaległości składkowych skarżący musi wykazać przesłanki całkowitej nieściągalności. Skarga kasacyjna pozbawiona podstaw wykazania uchybień proceduralnych nie może zostać uwzględniona.
Umowa o wygłoszenie wykładu dla aplikantów radcowskich, której przedmiotem jest przekazanie wiedzy prawniczej, nie może być kwalifikowana jako umowa o dzieło. Jest to umowa o świadczenie usług, regulowana przepisami o zleceniu, wykluczająca samodzielną samoistność i weryfikowalność rezultatu typowe dla umowy o dzieło.
Przepis art. 25 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, nakazujący pomniejszenie podstawy obliczenia emerytury z powszechnego wieku emerytalnego o sumę kwot pobranych emerytur wcześniejszych, znajduje zastosowanie do ubezpieczonej urodzonej w 1953 r., która wniosek o emeryturę w obniżonym wieku złożyła po dniu 1 stycznia 2013 r., tj. w czasie
O zbiegu uprawnień do świadczeń pielęgnacyjnych i specjalnych zasiłków opiekuńczych decyduje zasada eliminacji możliwości równoczesnego przyznania obu świadczeń na ten sam okres, co wyklucza prawo do ich pobrania w przypadku braku wstecznego uchylenia decyzji przyznającej jedno z nich (art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r.).
Umowa o wygłoszenie wykładu dla aplikantów radcowskich nie stanowi umowy o dzieło, gdyż nie zrodziła samoistnego, indywidualnego rezultatu, co wyklucza ustalenie jej kwalifikacji jako dzieła zgodnie z art. 627 k.c., a więc podlegała składkom na ubezpieczenie zdrowotne jako umowa o świadczenie usług.
Osoba niespokrewniona, ustanowiona niezawodową rodziną zastępczą, nie jest uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego, gdy na tej osobie nie spoczywa obowiązek alimentacyjny wobec niepełnosprawnego, nawet jeśli rezygnuje z zatrudnienia dla opieki nad nim.
Opiekun prawny osoby niepełnosprawnej, korzystającej z placówki całodobowej nie więcej niż 5 dni w tygodniu, nie ma prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli może podjąć zatrudnienie. Czas opieki musi obiektywnie uniemożliwiać pracę.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przesłanki uzasadniające umorzenie zobowiązań z funduszu alimentacyjnego muszą być szczególne i wyjątkowe, a skarżący musi wykazać obiektywne przeszkody w ich spłacie, czego w niniejszej sprawie nie wykazano; skarga kasacyjna zostaje oddalona.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że brak jest podstawy prawnej uprawniającej Głównego Inspektora Farmaceutycznego do wydania decyzji administracyjnej nakładającej na podmiot odpowiedzialny obowiązek pokrycia kosztów badań jakościowych produktów leczniczych, co skutkuje uchyleniem wyroku WSA i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż odmowa umorzenia nienależnie pobranego zasiłku rodzinnego jest zgodna z prawem, gdy nie zachodzą szczególne okoliczności uprawniające do umorzenia. Ciężka sytuacja materialna, bez wyjątkowych przesłanek, nie uzasadnia umorzenia, co utrwala zasadę subsydiarności w prawie socjalnym.