Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając brak przesłanek umożliwiających przyznanie renty rodzinnej w drodze wyjątku zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy emerytalnej, za uzasadnieniem decyzji Prezesa ZUS.

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego synowi osoby wymagającej opieki uzasadniona brakiem orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności u małżonka osoby wymagającej opieki (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a u.ś.r.).

Okoliczność istnienia innych zobowiązanych alimentacyjnie nie wyklucza prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, skoro skarżący faktycznie sprawuje opiekę uniemożliwiającą pełne zatrudnienie.

W przypadku ubiegania się o rentę w drodze wyjątku, istotnym jest indywidualne rozpatrzenie przypadku i zbadanie "szczególnych okoliczności" uniemożliwiających spełnienie zwykłych warunków do uzyskania świadczenia, z uwzględnieniem konstytucyjnych zasad godności człowieka i sprawiedliwości społecznej.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak jest podstaw do umorzenia należności z tytułu składek przy niezaistnieniu przesłanek ustawowych. Samo powstanie zadłużenia bez winy dłużnika nie uzasadnia ulgi.

Płatnik składek nie jest uprawniony do przesuwania w deklaracjach ZUS IWA pracowników zatrudnionych jednocześnie w warunkach przekroczenia najwyższego dopuszczalnego natężenia hałasu (czynnik środowiskowy) oraz narażonych na czynniki mechaniczne do kategorii zagrożenia mechanicznego nieuwzględnianego przy obliczaniu składki wypadkowej, gdyż hałas jako mierzalny czynnik szkodliwy dla zdrowia musi być

Przepis art. 22a ustawy zaopatrzeniowej obniżający wysokość policyjnej renty inwalidzkiej funkcjonariuszy, którzy pełnili służbę na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu art. 13b ust. 1 ustawy, nie znajduje zastosowania do obliczenia wysokości policyjnej renty inwalidzkiej, do której prawa zostały nabyte z tytułu służby w Policji lub innych jednostkach III Rzeczypospolitej Polskiej (poza zakresem

Sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. stanowiąca podstawę nieważności postępowania zachodzi, gdy wyrok został wydany jednoosobowo przez sędziego powołanego na urząd sędziego sądu apelacyjnego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego była bezzasadna z uwagi na nieprawidłową ocenę dowodów i błędną wykładnię art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, uzależniające prawo do świadczenia od niemożności pomocy innych zobowiązanych do alimentacji.

Świadczenie w drodze wyjątku z art. 83 ust. 1 ustawy o FUS nie przysługuje, gdy niespełnienie warunków do renty wynika z okoliczności subiektywnych, a nie niezależnych i obiektywnych. Przesłanki przyznania świadczeń wyjątkowych należy interpretować rygorystycznie.

Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej jest uzasadnione w sytuacji, gdy podmiot dopuścił się naruszeń przepisów Prawa farmaceutycznego, skutkujących utratą rękojmi należytego prowadzenia apteki, co potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu.

Nieprzyznanie renty rodzinnej w drodze wyjątku może stanowić naruszenie prawa, gdy organ nie uwzględnił należycie szczególnych okoliczności uniemożliwiających wnioskodawcy uzyskanie świadczenia w trybie zwykłym.

Sąd podtrzymał cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki, wskazując na bezwzględny obowiązek organów farmaceutycznych do cofnięcia zezwolenia w przypadku naruszenia Prawa farmaceutycznego, co podważa rękojmię należytego prowadzenia apteki.

Oddalenie skargi kasacyjnej I.S.-D. potwierdza słuszność decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego o nałożeniu kary z tytułu prowadzenia apteki bez zezwolenia. Organ administracyjny działał zgodnie z prawem i zasadami postępowania dowodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne uwzględnienie skargi kasacyjnej, stwierdzając, że rzeczywisty zakres sprawowanej opieki nad niepełnosprawną osobą może stanowić przeszkodę w podjęciu zatrudnienia, uzasadniając prawo do świadczenia pielęgnacyjnego.

Obowiązek przedstawienia dokumentacji farmaceutycznej na żądanie organu zezwalającego obowiązuje wyłącznie w ramach prowadzonej inspekcji lub kontroli, co wyklucza nałożenie kary pieniężnej poza tymi procedurami na podstawie art. 37at ust. 8 u.p.f.

Synowa faktycznie sprawująca opiekę nad niepełnosprawnym teściem nie jest uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia, gdy nie istnieje między nimi obowiązek alimentacyjny zgodnie z ustawą o świadczeniach rodzinnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji uzależniającej równoważność zagranicznego tytułu specjalisty, gdyż decyzja ta, choćby hipotetycznie obarczona brakami proceduralnymi, nie narusza prawa w sposób rażący.

Decyzja administracyjna odmawiająca zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki może zostać uchylona, jeśli w postępowaniu kasacyjnym stwierdzony zostanie błąd w zasądzeniu kosztów oraz jeżeli decyzja organu nie była poprzedzona pełną analizą przesłanek wykazania słusznego interesu strony.

Sąd potwierdza, że sprzedaż do oddziału zagranicznego jest równoznaczna z działalnością poza terytorium RP, co wymaga zgłoszenia do GIF. Brak takiego zgłoszenia skutkuje zasadnym nałożeniem administracyjnej kary pieniężnej.

Brak uzasadnienia uchwały Rady Gminy o charakterze uznaniowym, jak ta dotycząca zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem jej nieważności.

Brak uzasadnienia uchwały gminnej, mającej charakter uznaniowy, stanowi istotne naruszenie prawa, uniemożliwiające sądową kontrolę legalności, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.

Do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego wystarczającą przesłanką jest rezygnacja z pracy w celu opieki nad osobą niepełnosprawną, bez względu na istniejące formalne uprawnienie do innego świadczenia. Przy ocenie tej rezygnacji organy powinny uwzględniać całokształt okoliczności faktycznych, a nie tylko literalną wykładnię przepisów.

Uchwała Rady Gminy Mogilany dotycząca zasad usytuowania miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych została unieważniona z powodu braku uzasadnienia. Naruszenie zasad techniki legislacyjnej czyniło ją niezgodną z prawem.