Decyzja odmawiająca świadczenia w drodze wyjątku wymaga od organu pełnej oceny sytuacji osobistej wnioskodawcy, z uwzględnieniem szczególnych okoliczności mogących uzasadniać niespełnienie formalnych przesłanek, art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

Postępowanie w przedmiocie umorzenia niepodatkowej należności publicznoprawnej prowadzone na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 2 u.f.p. nie staje się bezprzedmiotowe, jeśli po dacie jego wszczęcia należność ta została przymusowo lub dobrowolnie uiszczona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano naruszeń przepisów procesowych ani materialnych, które mogły wpłynąć na wyrok WSA w przedmiocie umorzenia składek. Art. 28 ust. 3a u.s.u.s. dotyczy tylko składek ubezpieczonych będących płatnikami.

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych uzasadniona jest brakiem ścisłego związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a opieką nad niepełnosprawnym, gdy miejsca zamieszkania stron są odrębne.

O podleganiu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu stosunku pracy w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 i art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych nie decyduje wyłącznie formalne zawarcie umowy o pracę, zgłoszenie do ubezpieczenia społecznego, wypłata wynagrodzenia czy opłacenie składek, lecz faktyczne i rzeczywiste realizowanie elementów charakterystycznych

Przepis art. 31zy⁹ ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych umożliwia złożenie wniosku o przyznanie emerytury za okres przeszły (od dnia spełnienia warunków do nabycia prawa, nie wcześniej niż od 1 marca 2020 r.) również po uprawomocnieniu

Świadomość osoby pobierającej świadczenie o jego nienależności, warunkująca obowiązek zwrotu świadczenia, zależy od precyzji pouczenia organu. Brak wyraźnego pouczenia o skutkach weryfikuje przesłankę nienależności (art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r.).

Umowy o świadczenie usług, realizujące zadania o charakterze technicznym, do których stosuje się przepisy o zleceniu, podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Dochodzenie praw przez stronę w postępowaniach administracyjnych i sądowych wymaga umotywowanego wykazania naruszenia przepisów w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Umowy dotyczące wykonania sprawozdań z konferencji były umowami o świadczenie usług, uzasadniającymi objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Umowa o wykonanie profesjonalnych opracowań naukowych przez lekarza J.S., zawarta z C. Sp. z o.o., stanowi umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, co uzasadnia objęcie obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Umowy zawarte między stronami nie stanowiły umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług zlecenia, obligując wykonawcę do podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na zasadach wynikających z ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

W sprawach dotyczących charakteru umowy, dla kwalifikacji jako umowa o świadczenie usług podlegająca ubezpieczeniu zdrowotnemu, kluczowe jest, aby czynności były rutynowe, powtarzalne i wynikały z wiedzy technicznej, nie mieszcząc się w definicji dzieła regulowanego art. 627 k.c. oraz nie wykazywały indywidualnych cech.

Umowy zawarte przez P (...) Sp. z o.o. miały charakter umów o świadczenie usług podlegających przepisom o zleceniu, co obligowało do ubezpieczenia zdrowotnego wykonawcy, wykluczając je z kategorii umów o dzieło na podstawie Kodeksu cywilnego.

Umowa o przygotowanie profesjonalnych opracowań z konferencji naukowej zawarta przez C. Sp. z o.o. nie jest umową o dzieło, a umową o świadczenie usług, co uzasadnia zastosowanie odpowiednich przepisów i obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowa o stworzenie opracowania naukowego z konferencji pomiędzy ubezpieczoną a C. Sp. z o.o. nie jest umową o dzieło, lecz umową o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, co uzasadnia objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym według przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Umowy o świadczenie usług, wymagające regularnych, technicznych czynności starannego działania, dla których przepisy Kodeksu cywilnego o zleceniu stosuje się, podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Umowy zawarte pomiędzy stronami stanowiły umowy o świadczenie usług, objęte obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym, a nie umowy o dzieło. Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. na decyzję NFZ została oddalona przez NSA, co potwierdziło prawidłowość kwalifikacji umów przez NFZ.

Umowy z dnia kontroli uznawane za umowy o świadczenie usług, podlegają przepisom art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach i zobowiązują osoby je wykonujące do podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowy zawarte przez uczestnika z P. Sp. z o.o., dotyczące realizacji techniczno-montażowych zadań, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, podlegające przepisom o zleceniu, co kreuje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej ze środków publicznych.

Umowy zawarte przez P (...) Sp. z o.o. z wykonawcą nie stanowią umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług, do których odpowiednie zastosowanie mają przepisy o zleceniu, co skutkuje obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja Prezesa ZUS została wydana z naruszeniem prawa, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wszystkich przesłanek przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy oraz indywidualnych okoliczności skarżącego.

Prowadzenie gospodarstwa rolnego przez rolnika stanowi negatywną przesłankę przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W razie zaprzestania pracy w gospodarstwie, za czym przemawia zgłoszone pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie, świadczenie może być przyznane.

Uchylając wyrok WSA, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że obywatelom Ukrainy przysługuje prawo do świadczeń rodzinnych jedynie wtedy, gdy zamieszkują z dziećmi na terytorium RP. Świadczenia te ograniczono wyłącznie do potrzeb dzieci, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy.

Opiekun osoby niepełnosprawnej, która faktycznie rezygnuje z zatrudnienia w celu sprawowania niezbędnej, codziennej opieki uniemożliwiającej pracę, jest uprawniony do świadczenia pielęgnacyjnego, niezależnie od obecności innych osób zobowiązanych alimentacyjnie, jeśli one nie ubiegają się o to świadczenie.