W przypadku wystąpienia tożsamości podmiotowej i przedmiotowej składanych wniosków świadczeniowych, przy niezmienionym stanie prawnym i faktycznym, stosuje się zasadę ne bis in idem, wykluczającą możliwość ponownego rozstrzygania tej samej sprawy, co skutkuje utrzymaniem w mocy wcześniejszych rozstrzygnięć administracyjnych i sądowych.
W sytuacji zatem, gdy w momencie wydawania decyzji jeden z warunków przysługiwania prawa do danego świadczenia rodzinnego nastąpi po miesiącu złożenia wniosku w tej sprawie, to organ administracji jest nie tylko uprawniony, lecz wręcz zobowiązany uwzględnić daną okoliczność. Oczywiste jest bowiem, że określone świadczenie rodzinne może być stronie przyznane tylko wówczas, gdy wszystkie warunki będą
W przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego, osoba uprawniona może wybrać tylko jedno z tych świadczeń, a prawo do świadczenia pielęgnacyjnego ustala się od miesiąca, w którym wpłynął wniosek.
Przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku na podstawie art. 83 ustawy o emeryturach i rentach z FUS jest możliwe wyłącznie, gdy wnioskodawca wykaże, że brak spełnienia ustawowych warunków wynikał z nadzwyczajnych okoliczności, na które nie miał wpływu, a sama częściowa niezdolność do pracy nie stanowi przeszkody do podjęcia zatrudnienia.
Przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku na podstawie art. 83 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wymaga spełnienia wszystkich określonych w przepisie przesłanek, w tym całkowitej niezdolności do pracy oraz zaistnienia nadzwyczajnych, niezależnych od woli ubezpieczonego okoliczności, które uniemożliwiały mu spełnienie wymagań do uzyskania świadczenia
Świadczenie w drodze wyjątku na podstawie art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS może być przyznane tylko wtedy, gdy wszystkie przesłanki są spełnione, w tym szczególne okoliczności uniemożliwiające spełnienie warunków ustawowych do uzyskania świadczeń w trybie zwykłym oraz całkowita niezdolność do pracy, potwierdzona stosownym orzeczeniem ZUS.